Ο Α.Σαμαράς «θα κάνει αυτό που πρέπει». Δηλαδή, «τόσο, όσο»...

Στο ΠΑΣΟΚ φοβούνται πως αν δεν… εξελιχθούν έρχεται το «τέλος» τους

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε μια κατάσταση βαθιάς εσωτερικής αμηχανίας.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, που το δείχνουν να παλεύει για την τρίτη θέση με την «Ελπίδα» της Μαρίας Καρυστιανού και πίσω από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα έντονου προβληματισμού στη Χαριλάου Τρικούπη.

Και αντί να ανοίξει μια ειλικρινής συζήτηση για στρατηγική, ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να κλείνει πόρτες με τρόπο που προκαλεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.

Οι ασαφείς «κόκκινες γραμμές»

Όταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι «δεν μπορούν να προκύψουν κυβερνήσεις μειοψηφίας» επειδή δεν το επιτρέπει ο εκλογικός νόμος, προκαλεί εύλογη απορία.

Κανείς δεν μίλησε για κυβέρνηση μειοψηφίας. Η συζήτηση που γίνεται αφορά κοινή εκλογική κάθοδο ή μετεκλογική συνεργασία με στόχο την πρωτιά, ώστε να διεκδικηθεί το μπόνους των 50 εδρών.Αντί να ανοίξει διάλογο για το πώς μπορεί το ΠΑΣΟΚ να μεγιστοποιήσει την επιρροή του, ο Ανδρουλάκης φαίνεται να προτάσσει κόκκινες γραμμές που κανείς δεν κατάλαβε πλήρως τι ακριβώς σημαίνουν.

Το «σχέδιο ρευστοποίησης» προς Τσίπρα

Ακόμα πιο προβληματική είναι η αναφορά του σε «σχέδια ρευστοποίησης του ΠΑΣΟΚ στην ΕΛΑΣ».

Τι ακριβώς εννοεί; Ότι οποιαδήποτε συνεργασία με τον Τσίπρα θα οδηγήσει αυτόματα σε απορρόφηση του ΠΑΣΟΚ;

Από πότε μια εκλογική ή μετεκλογική συνεργασία δύο κομμάτων ισοδυναμεί με διάλυση του ενός; Αυτή η ρητορική δείχνει περισσότερο φόβο παρά στρατηγική.

Φόβο ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να σταθεί αυτόνομα απέναντι στον Τσίπρα και ότι οποιαδήποτε προσέγγιση θα είναι σε θέση αδυναμίας.

Το δίλημμα του Ανδρουλάκη

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει δύο δρόμους μπροστά του: Να προχωρήσει αυτόνομα, με την ελπίδα ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αναδειχθεί πρώτο κόμμα ή τουλάχιστον ισχυρός τρίτος πόλος. Μια επιλογή δύσκολη, αλλά πολιτικά καθαρή.

Να ανοίξει διάλογο για συνεργασίες (προεκλογικές ή μετεκλογικές), διεκδικώντας ρόλο ρυθμιστή και μεγαλύτερη επιρροή.

Αυτή τη στιγμή φαίνεται να μην κάνει καθαρά ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και αυτό είναι που δημιουργεί το αίσθημα αδιεξόδου στο εσωτερικό του κόμματος.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια το μεγάλο κόμμα του 40%. Είναι ένα μεσαίο κόμμα που πρέπει να παίξει έξυπνα σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο.

Ο φόβος του Τσίπρα και η άρνηση οποιουδήποτε διαλόγου δεν φαίνεται να αποτελούν την πιο παραγωγική στρατηγική.