Συντάξεις χηρείας: Η κυβέρνηση «βάφτισε» την μη περικοπή ως παροχή

Τις συντάξεις χηρείας παρουσιάζει η κυβέρνηση ως διόρθωση αδικίας δέκα ετών.

Στην ουσία καταργεί περικοπές που η ίδια άφησε να ισχύουν επί επτά χρόνια διακυβέρνησης και βαφτίζει παροχή τη μη περικοπή.

Το ΚΚΕ το είπε ωμά: Ο πρωθυπουργός έχει το θράσος να εμφανίζει ως «παροχή» ακόμη και τη μερική αποκατάσταση.

Το Μαξίμου το σερβίρει ως κοινωνική δικαιοσύνη ενόψει ΔΕΘ. Το μέτρο δεν αφορά το σύνολο των χήρων. Λίγες χιλιάδες δικαιούχοι του Δημοσίου —περίπου 8.500 σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις— θα δουν αύξηση προς το τέλος Αυγούστου, με ανοιχτό παράθυρο αναδρομικών.

Οι υπόλοιποι μένουν εκτός ρύθμισης ή περιμένουν στα δικαστήρια. Η υπουργός Εργασίας μιλά για τέλος σε «κοινωνική αδικία δέκα ετών».

Αν η αδικία ήταν τόσο καθαρή, γιατί διορθώνεται τώρα, αποσπασματικά και με προεκλογικό χρονόμετρο;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικαλείται το τέλος στις περικοπές του «νόμου Κατρούγκαλου».

Το επιχείρημα είναι βολικό και μισό. Από το 2023 και μετά χιλιάδες συνταξιούχοι είτε δεν πήραν αύξηση λόγω προσωπικής διαφοράς είτε πήραν ποσοστό που δεν κάλυπτε τον πληθωρισμό.

Η αύξηση του 2027 εκτιμάται γύρω στο 2,6%, όταν το κόστος στέγης, τροφίμων και ενέργειας έχει ήδη ροκανίσει το διαθέσιμο εισόδημα.

Η προσωπική διαφορά δεν ήταν φυσικό φαινόμενο. Ήταν πολιτική επιλογή που κράτησε χαμηλά τις πραγματικές αποδοχές.Η κυβέρνηση θέλει στη ΔΕΘ να εμφανίσει τους συνταξιούχους ως πρωταγωνιστές του πακέτου. Το αφήγημα είναι γνωστό: στοχευμένες ελαφρύνσεις, «μόνιμα μέτρα», οδικός χάρτης μέχρι το 2027.

Στην πράξη η αποκατάσταση των συντάξεων χηρείας είναι λογιστική διευθέτηση με περιορισμένο αριθμό ωφελουμένων.

Δεν καλύπτει την απώλεια αγοραστικής δύναμης ούτε κλείνει την εκκρεμότητα των αναδρομικών.Όταν μια κυβέρνηση επτά ετών ανακαλύπτει την αδικία λίγο πριν τις κάλπες, δεν κάνει κοινωνική πολιτική. Κάνει διαχείριση εντυπώσεων.

Η μη περικοπή δεν είναι δώρο. Είναι το ελάχιστο που όφειλε να έχει γίνει νωρίτερα — και τώρα πωλείται ως επιτυχία.