Τα «αμαρτωλά» μετρό που πρέπει να γίνουν τουλάχιστον τριπλάσια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Τα έχουμε ξαναπεί πολλές φορές: Με τόσα χρήματα που πήρε η χώρα από πολλά χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ, τα τελευταία 30 χρόνια, Αθήνα και Θεσσαλονίκη έπρεπε να διαθέτουν τόσο μεγάλα δίκτυα μετρό ώστε κανείς εργαζόμενος να μην χρειάζεται να πάρει αυτοκίνητο ή τα λεωφορεία της αμαρτίας και να φτάνει στις δουλειές του μετά από… τρεις ώρες βλαστημώντας και στα πρόθυρα εγκεφαλικού και ανακοπής καρδιάς.

Το Μετρό της Αθήνας δεν είναι μεγάλο. Πολλές περιοχές απέχουν από αυτό πολλά χιλιόμετρα. Για Θεσσαλονίκη τι να πούμε; Απέκτησε το δικό της δίκτυο πρόσφατα μετά από 18 χρόνια εργασιών!

Και αυτό όμως είναι απολειφάδι.

Οι επόμενες επεκτάσεις του Μετρό της Αθήνας περνούν σε πιο ώριμη φάση σχεδιασμού λένε στην κυβέρνηση. Βασικό έργο η Γραμμή 2 προς Ίλιον: 4 χιλιόμετρα, τρεις νέοι σταθμοί.

Οι περιβαλλοντικές εγκρίσεις έχουν προχωρήσει. Ακολουθούν επικαιροποίηση μελετών και ανάλυση κόστους-οφέλους.

Παράλληλα εξετάζονται διαφορετικές χαράξεις της Γραμμής 2 προς Γλυφάδα, επεκτάσεις της Γραμμής 4 προς τα βόρεια και βορειοδυτικά προάστια και σύνδεση του ΚΠΙΣΝ με το υφιστάμενο δίκτυο.

Στη Γραμμή 4 υπάρχουν δύο μεγάλες πληγές. Στο Πάρκο Ριζάρη, στον Ευαγγελισμό, η Ελληνικό Μετρό έχει λύση που περιορίζει την κατάληψη του χώρου, ώστε να ανοίξει η αδειοδότηση.

Στην Κυψέλη, μετά τις ζημιές σε κτίρια από τον μετροπόντικα, αξιολογούνται τεχνικές εκθέσεις και προτάσεις του ΤΕΕ. Χρονοδιάγραμμα επανεκκίνησης της διάνοιξης δεν υπάρχει.

Ο χάρτης γεμίζει βέλη. Αυτή είναι η αλήθεια γιατί όλα αυτά θα γίνουν, το 2050. Δηλαδή ακόμα μία γενιά εργαζομένων θα χαθεί μέσα στην «μιζέρια» και στην δυστυχία.

Βέβαια κάποιος θα πει δεν είναι μόνο φταίξιμο της νυν κυβέρνησης. Όλοι φταίνε γιατί απλούστατα κυκλοφορούν με σοφέρ και δεν τους απασχολεί αν θα φτάσουν έγκαιρα στις δουλειές τους.

Να εκλέγονται είναι η δουλειά τους και τίποτα άλλο.