
Η χώρα για άλλη μία φορά επιδιώκει να βγάλει τα έσοδά της από τον τουρισμό.
Πίσω από τους αριθμούς, όμως, κρύβεται μια πραγματικότητα εργασιακής εκμετάλλευσης: απλήρωτες υπερωρίες, ελαστικές σχέσεις εργασίας, εξαντλητικά ωράρια.
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει κάθε χρόνο για τα στατιστικά, αγνοώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παράγεται αυτός ο πλούτος.
Η ανάπτυξη χωρίς αξιοπρεπή εργασία είναι κενή περιεχομένου. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και την εστίαση πληρώνουν με την υγεία και τον ελεύθερο χρόνο τους τα ρεκόρ που διαφημίζει η κυβέρνηση.
Το μοντέλο αυτό δεν είναι βιώσιμο ούτε δίκαιο.
