Χιλιάδες δέματα κάθε χρόνο δεν φτάνουν ποτέ στα χέρια των παραληπτών, είτε επειδή δεν εντοπίζεται ο δικαιούχος είτε επειδή κανείς δεν εμφανίζεται για την παραλαβή τους. Τι γίνεται όμως με αυτά τα «ξεχασμένα» πακέτα;

Αρχικά, τα αζήτητα δέματα παραμένουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στις αποθήκες των εταιρειών ταχυμεταφορών ή των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Οι εταιρείες ενημερώνουν τον παραλήπτη και περιμένουν την ανταπόκρισή του, με το διάστημα φύλαξης να κυμαίνεται συνήθως από μία έως δύο εβδομάδες.

Εφόσον το δέμα δεν παραληφθεί, ακολουθεί η διαδικασία επιστροφής στον αρχικό αποστολέα, όπως ένα ηλεκτρονικό κατάστημα ή ιδιώτης. Σε πολλές περιπτώσεις, η επιστροφή γίνεται με επιπλέον χρέωση, η οποία επιβαρύνει τον αποστολέα.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η επιστροφή δεν είναι δυνατή, είτε επειδή τα στοιχεία αποστολής είναι λανθασμένα είτε επειδή ο αποστολέας δεν ενδιαφέρεται να το παραλάβει ξανά. Τότε τα δέματα ακολουθούν διαφορετική πορεία.

Τα τελευταία χρόνια, αντί να καταστρέφονται όπως συνέβαινε συχνά στο παρελθόν, πολλά από αυτά πωλούνται μαζικά σε ειδικές εταιρείες ή καταστήματα. Τα πακέτα διατίθενται συνήθως σε παλέτες ανά βάρος και στη συνέχεια μεταπωλούνται ως λεγόμενα «mystery boxes», όπου ο αγοραστής δεν γνωρίζει εκ των προτέρων το περιεχόμενό τους.

Η πρακτική αυτή έχει αποκτήσει ιδιαίτερη δημοτικότητα, καθώς προσφέρει την πιθανότητα αγοράς προϊόντων σε χαμηλή τιμή, ενώ παράλληλα δίνει μια δεύτερη ευκαιρία σε αντικείμενα που διαφορετικά θα κατέληγαν στην καταστροφή ή την ανακύκλωση. Ωστόσο, το περιεχόμενο των συγκεκριμένων δεμάτων παραμένει πάντα αβέβαιο, καθώς μπορεί να περιλαμβάνει από χρήσιμα προϊόντα μέχρι αντικείμενα μικρής αξίας.