Για χρόνια το fast food και το delivery κυριαρχούσαν στην καθημερινότητα. Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής έκαναν ένα burger, μια πίτσα ή ένα sandwich την εύκολη επιλογή για το μεσημεριανό διάλειμμα ή το βραδινό γεύμα.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, η εικόνα αλλάζει. Όλο και περισσότεροι αναζητούν ξανά φαγητό που θυμίζει σπίτι. Μαγειρευτά της κατσαρόλας, ελληνικές συνταγές, πιάτα που φτιάχνονται καθημερινά και όχι βιομηχανοποιημένες γεύσεις που είναι ίδιες παντού.
Δεν είναι τυχαίο ότι εστιατόρια με παράδοση στο σπιτικό φαγητό βλέπουν ολοένα και περισσότερους ανθρώπους να τα επιλέγουν. Οι καταναλωτές αναζητούν ποιότητα, σταθερή γεύση, καλές πρώτες ύλες και φαγητό που τους χορταίνει πραγματικά.
Αυτό ακριβώς είναι η φιλοσοφία του «Μπάμπη» εδώ και σχεδόν 60 χρόνια.
Πολύ πριν τα μαγειρευτά γίνουν ξανά τάση, ο «Μπάμπης» είχε χτίσει τη φήμη του πάνω στις αυθεντικές ελληνικές συνταγές, στα καθημερινά φρεσκομαγειρεμένα πιάτα και στις γενναιόδωρες μερίδες που θυμίζουν οικογενειακό τραπέζι.
Σήμερα, εκτός από το ιστορικό κατάστημα, οι ίδιες γεύσεις βρίσκονται και στο νέο κατάστημα στην οδό Ζαλοκώστα, στην καρδιά της Αθήνας. Μια επιλογή που εξυπηρετεί καθημερινά εργαζόμενους, επαγγελματίες, επισκέπτες του κέντρου αλλά και όσους αναζητούν ένα πραγματικά καλό μεσημεριανό χωρίς συμβιβασμούς στην ποιότητα.
Στο καθημερινό μενού θα βρει κανείς μαγειρευτά που αλλάζουν κάθε ημέρα, λαδερά, όσπρια, κοκκινιστά, ψητά, φρέσκες σαλάτες και φυσικά τα περίφημα μπιφτέκια του «Μπάμπη», που εδώ και δεκαετίες αποτελούν σημείο αναφοράς για χιλιάδες πελάτες.
Η επιτυχία του, άλλωστε, δεν στηρίχθηκε ποτέ σε μόδες ή εντυπωσιακές παρουσιάσεις. Στηρίχθηκε στη συνέπεια. Στο γεγονός ότι ο πελάτης γνωρίζει πως όποτε καθίσει στο τραπέζι του «Μπάμπη» θα απολαύσει το ίδιο ποιοτικό, αυθεντικό και σπιτικό φαγητό που έκανε την ταβέρνα γνωστή σε γενιές Αθηναίων.
Ίσως τελικά αυτή να είναι και η μεγαλύτερη αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες. Δεν επιστρέφουμε απλώς στα μαγειρευτά. Επιστρέφουμε στις γεύσεις που μας έκαναν να αγαπήσουμε το καλό ελληνικό φαγητό. Και όταν αυτές οι γεύσεις έχουν πίσω τους σχεδόν έξι δεκαετίες ιστορίας, όπως στον «Μπάμπη», δεν αποτελούν τάση. Αποτελούν διαχρονική αξία.
Αυτό θεωρώ ότι είναι πιο ισορροπημένο: διαβάζεται σαν άρθρο για μια διατροφική τάση, αλλά ο «Μπάμπης» είναι παρών σε όλο το δεύτερο μισό και βγαίνει φυσικά ως η λύση, χωρίς να φαίνεται «στημένο».
