Η γενιά που ακυρώνει τα σχέδιά της την τελευταία στιγμή: Τι «κρύβεται» πίσω από αυτή την συμπεριφορά

Ένα ποτό με φίλους μπορεί να έχει κανονιστεί από τη Δευτέρα για την Παρασκευή, όταν η εβδομάδα μοιάζει ακόμη εύκολη και διαχειρίσιμη. Όσο όμως πλησιάζει η ώρα της εξόδου, η εικόνα αλλάζει. Δουλειά, υποχρεώσεις, μετακινήσεις, κούραση και δεκάδες μικρές αποφάσεις της καθημερινότητας συσσωρεύονται και αυτό που πριν λίγες ημέρες έμοιαζε με καλή ιδέα, ξαφνικά μοιάζει με άλλη μία υποχρέωση.

Κάπως έτσι, το «θα έρθω» μετατρέπεται την τελευταία στιγμή σε «δεν μπορώ τελικά».

Η εύκολη ακύρωση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος δεν θέλει να δει τους φίλους του. Για αρκετούς ανθρώπους, ιδιαίτερα νεότερους, σημαίνει απλώς ότι όταν φτάνει η ώρα της εξόδου, η ανάγκη για ξεκούραση και παραμονή στο σπίτι είναι ισχυρότερη.

Η τεχνολογία έκανε την ακύρωση πιο εύκολη

Παλαιότερα, όταν κάποιος είχε δώσει ραντεβού στις 9, υπήρχε μεγαλύτερη αίσθηση δέσμευσης. Σήμερα, ένα μήνυμα στο κινητό αρκεί για να ακυρωθεί ένα σχέδιο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Παράλληλα, η ψηφιακή επικοινωνία δημιουργεί την αίσθηση ότι η απουσία δεν σημαίνει απαραίτητα απομάκρυνση. Ακόμη κι αν κάποιος δεν πάει για ποτό, μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση του group chat, να δει τα stories των φίλων του ή να ανταλλάξει memes.

Η διαδικτυακή επαφή φυσικά δεν αντικαθιστά την πραγματική παρουσία, κάνει όμως την απουσία να μοιάζει λιγότερο σημαντική.

FOMO ή JOMO;

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι ακυρώσεις συχνά δεν γίνονται νωρίτερα, αλλά την τελευταία στιγμή. Ο λόγος είναι απλός: μέχρι τότε υπάρχει η ελπίδα ότι η διάθεση θα επιστρέψει.

Από τη μία βρίσκεται το FOMO, ο φόβος ότι θα χάσουμε κάτι σημαντικό αν δεν πάμε. Από την άλλη, το JOMO, η ανακούφιση που προκαλεί η επιλογή να μείνουμε μακριά από την κοινωνική δραστηριότητα και να απολαύσουμε λίγο χρόνο μόνοι μας.

Και όταν σε όλα αυτά προστίθενται το κόστος μιας εξόδου, η κίνηση στους δρόμους, η αναζήτηση για parking και η κούραση μιας απαιτητικής εβδομάδας, ο καναπές γίνεται ξαφνικά πολύ πιο ελκυστικός.

Έτσι, το «βλέπουμε εκείνη την ημέρα» μοιάζει να εξελίσσεται σε έναν νέο τρόπο κοινωνικού προγραμματισμού.

Όταν η ακύρωση γίνεται συνήθεια

Το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε μία περιστασιακή ακύρωση. Όλοι μπορεί να κουραστούν ή να αλλάξουν διάθεση. Η δυσκολία αρχίζει όταν η αναβολή και η ακύρωση γίνονται μόνιμο μοτίβο.

Οι φιλίες και οι σχέσεις χρειάζονται χρόνο και φυσική παρουσία. Όταν κάθε σχέδιο αντιμετωπίζεται ως προσωρινό και μπορεί να ακυρωθεί μέχρι την τελευταία στιγμή, οι γύρω μας μπορεί τελικά να σταματήσουν να μας υπολογίζουν στα σχέδιά τους.

Γιατί μπορεί ο καναπές να κερδίζει μία Παρασκευή βράδυ, όμως οι σχέσεις χρειάζονται και εκείνες τη δική τους «παρουσία».