Μια απλή αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αλλαγή στη ρουτίνα των μεγαλύτερων ανθρώπων φαίνεται να συνδέεται με καλύτερη εγκεφαλική υγεία: η συστηματική επαφή με άλλους ανθρώπους.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Alzheimer’s & Dementia: The Journal of the Alzheimer’s Association» και βασίστηκε σε περισσότερους από 6.000 ηλικιωμένους στις ΗΠΑ, διαπίστωσε ότι όσοι παρέμεναν κοινωνικά ενεργοί παρουσίαζαν καλύτερη μνήμη και γνωστικές λειτουργίες, ενώ εμφάνιζαν ενδείξεις βραδύτερης γήρανσης του εγκεφάλου.
Οι ερευνητές δεν εξέτασαν απλώς το αν κάποιος είχε φίλους.
Κατέγραψαν ένα ευρύτερο φάσμα καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως η συμβίωση με άλλους, οι έξοδοι για ψυχαγωγία, η συμμετοχή σε συλλόγους ή μαθήματα, οι επισκέψεις σε συγγενείς και φίλους, η εργασία και ο εθελοντισμός.
Το ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι η μεγαλύτερη κοινωνική συμμετοχή συνδεόταν με καλύτερες επιδόσεις στη μνήμη, στη σκέψη, στην οργάνωση και στον σχεδιασμό.
Μάλιστα, οι επιστήμονες εντόπισαν σχέση που παραπέμπει σε «δόση-όφελος».
Δηλαδή, περισσότερη κοινωνική δραστηριότητα συνοδευόταν από περισσότερα γνωστικά οφέλη.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως η κοινωνικοποίηση αποτελεί θεραπεία για την άνοια.
Ωστόσο, τα ευρήματα ενισχύουν την ιδέα της «κοινωνικής συνταγογράφησης», δηλαδή της ενθάρρυνσης δραστηριοτήτων που διατηρούν τους ηλικιωμένους ενεργούς και συνδεδεμένους με την κοινωνία.
Έτσι, μια έξοδος, μια ομάδα, ένας φίλος ή λίγες ώρες εθελοντισμού μπορεί να αποτελούν όχι μόνο πηγή χαράς, αλλά και μέρος μιας πιο ολοκληρωμένης στρατηγικής για την υγιή γήρανση.
