Κρυμμένη ανάμεσα στους καταπράσινους λόφους της κεντρικής Σλοβακίας, η Μπάνσκα Στιάβνιτσα αποτελεί έναν από τους πιο ιδιαίτερους ευρωπαϊκούς προορισμούς, συνδυάζοντας μεσαιωνική αρχιτεκτονική, ιστορικά κάστρα και ένα μοναδικό δίκτυο τεχνητών λιμνών μέσα στα δάση.
Η μικρή πόλη, η οποία έχει ενταχθεί στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, γνώρισε μεγάλη οικονομική ακμή χάρη στην εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων και υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα μεταλλευτικά κέντρα της Ευρώπης.
Η περιήγηση ξεκινά από την Πλατεία της Αγίας Τριάδας, το ιστορικό κέντρο της Μπάνσκα Στιάβνιτσα.
Γύρω της βρίσκονται εντυπωσιακά αρχοντικά που ανήκαν σε εύπορους μεταλλωρύχους, ενώ στο μέσο της ξεχωρίζει το μπαρόκ μνημείο της Πανώλης, το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό σημείο αναφοράς της πόλης. 
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται δύο από τα σημαντικότερα ιστορικά κτίριά της.
Το Παλαιό Κάστρο (Starý zámok) ξεκίνησε ως γοτθική εκκλησία τον 13ο αιώνα, όμως τον 16ο αιώνα μετατράπηκε σε οχυρό για την προστασία της πόλης και των μεταλλείων από τις οθωμανικές επιδρομές.
Απέναντί του, στην κορυφή ενός άλλου λόφου, βρίσκεται το Νέο Κάστρο (Nový zámok), ένα λευκό αναγεννησιακό οχυρό που κατασκευάστηκε ως παρατηρητήριο.
Σήμερα, από το σημείο μπορεί κανείς να απολαύσει πανοραμική θέα στις στέγες, τους λόφους και τα ιστορικά κτίρια της περιοχής. 
Ξεχωριστή θέση στα αξιοθέατα της πόλης έχει και η λεγόμενη «Τράπεζα της Αγάπης». Στεγάζεται στο σπίτι όπου έζησε η Marína Pischlová, η γυναίκα που ενέπνευσε τον Σλοβάκο ποιητή Andrej Sládkovič να γράψει το ποίημα «Marína», το οποίο αποτελείται από περίπου 2.900 στίχους και θεωρείται το μεγαλύτερο ερωτικό ποίημα στον κόσμο.
Στο υπόγειο του κτιρίου έχει δημιουργηθεί ένα ιδιαίτερο «θησαυροφυλάκιο αγάπης», όπου επισκέπτες και ζευγάρια αφήνουν και φυλάσσουν προσωπικά γράμματα και αναμνηστικά, συνδέοντας τη δική τους ιστορία με το διάσημο ποίημα.
Η μεταλλευτική ιστορία της περιοχής γίνεται ακόμη πιο έντονη στο Υπαίθριο Μεταλλευτικό Μουσείο. Εκεί, οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να φορέσουν προστατευτικό εξοπλισμό και να κατέβουν στις αυθεντικές υπόγειες στοές του 17ου αιώνα, γνωρίζοντας από κοντά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονταν οι μεταλλωρύχοι.
Ωστόσο, η Μπάνσκα Στιάβνιτσα δεν περιορίζεται στα ιστορικά της μνημεία. 
Στα δάση γύρω από την πόλη βρίσκονται οι λεγόμενες Tajchy, ένα εκτεταμένο σύστημα τεχνητών λιμνών που δημιουργήθηκε τον 18ο αιώνα.
Οι λίμνες συνδέονταν μεταξύ τους μέσω ενός πρωτοποριακού δικτύου καναλιών και χρησιμοποιούνταν για την παροχή ενέργειας στις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις.
Σήμερα, οι Tajchy έχουν μετατραπεί σε δημοφιλή σημεία αναψυχής, προσφέροντας δυνατότητες για πεζοπορία, πικνίκ και κολύμπι κατά τους θερινούς μήνες.
Το φυσικό τοπίο, σε συνδυασμό με τα ιστορικά κτίρια και τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια, διατηρεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα μιας πόλης που γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στα ορυχεία της και εξακολουθεί να ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική και την ιστορία της.

