3 μονάδες κάτω η ΝΔ σε μια εβδομάδα λόγω πυρκαγιών!
Υπάρχουν μέρη στον πλανήτη όπου η φύση δημιουργεί εικόνες που δύσκολα θυμίζουν πραγματικό τοπίο. Ένα από αυτά βρίσκεται στη νοτιοδυτική Αφρική.
Η Έρημος Ναμίμπ εκτείνεται κατά μήκος των ακτών της Ναμίμπια και θεωρείται μία από τις αρχαιότερες ερήμους του κόσμου.
Το ιδιαίτερο σκηνικό της δημιουργείται από την αλληλεπίδραση της άμμου, του ανέμου και της ομίχλης που φτάνει από τον Ατλαντικό.
Σε αρκετά σημεία, οι αμμόλοφοι αποκτούν εντυπωσιακές αποχρώσεις κόκκινου και πορτοκαλί, ενώ σε μικρή απόσταση μπορεί κανείς να συναντήσει λευκές αλατούχες και αργιλικές επιφάνειες. 
Οι αμμόλοφοι που μοιάζουν με βουνά
Στην περιοχή του Sossusvlei, μέσα στο Εθνικό Πάρκο Namib-Naukluft, βρίσκονται μερικοί από τους πιο εντυπωσιακούς αμμόλοφους του πλανήτη.
Το ύψος τους είναι τέτοιο ώστε ορισμένοι ξεπερνούν τα 300 μέτρα, δημιουργώντας ένα τοπίο που περισσότερο θυμίζει ορεινή περιοχή παρά έρημο.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Big Daddy, ένας από τους ψηλότερους και πιο γνωστούς αμμόλοφους της περιοχής, με ύψος περίπου 325 μέτρα.
Εξίσου χαρακτηριστικός είναι ο Dune 45, ο οποίος έχει γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία της Ναμίμπια.
Οι έντονες αποχρώσεις της άμμου δεν είναι τυχαίες. Οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα οξείδια του σιδήρου που περιέχει, τα οποία έχουν οξειδωθεί κατά τη διάρκεια τεράστιων χρονικών περιόδων.
Το τοπίο του Deadvlei
Ακόμη πιο παράξενη είναι η εικόνα που συναντά κανείς στο Deadvlei.
Εκεί, ένας λευκός επίπεδος πυθμένας περιβάλλεται από τεράστιους κόκκινους αμμόλοφους. Ανάμεσα στο λευκό έδαφος στέκονται οι σκουρόχρωμοι κορμοί παλιών ακακιών.
Τα δέντρα αυτά πέθαναν πριν από εκατοντάδες χρόνια, όταν άλλαξε η πορεία του νερού στην περιοχή. Οι εξαιρετικά ξηρές συνθήκες εμπόδισαν την αποσύνθεσή τους και επέτρεψαν στους κορμούς να παραμείνουν στο τοπίο.
Το αποτέλεσμα είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της Ναμίμπια: μαύροι κορμοί, λευκό έδαφος και κατακόκκινοι αμμόλοφοι κάτω από έναν σχεδόν μόνιμα καθαρό ουρανό. 
Πώς επιβιώνει η ζωή σε μια τόσο άνυδρη περιοχή
Παρά τις ακραίες συνθήκες, η Ναμίμπ δεν είναι ένας τόπος χωρίς ζωή.
Ζώα όπως όρυξ, σπρίνγκμποκ και στρουθοκάμηλοι έχουν προσαρμοστεί στις υψηλές θερμοκρασίες και στην έλλειψη νερού. Μικρότερα είδη, μεταξύ των οποίων ερπετά και έντομα, έχουν αναπτύξει επίσης ιδιαίτερους μηχανισμούς επιβίωσης.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του οικοσυστήματος είναι η ομίχλη του Ατλαντικού.
Η υγρασία που μεταφέρει η ομίχλη αποτελεί σημαντική πηγή νερού για αρκετούς οργανισμούς της ερήμου, επιτρέποντας στη ζωή να επιβιώνει σε ένα περιβάλλον όπου η βροχή είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Το παράξενο φυτό που μπορεί να ζήσει πάνω από 1.000 χρόνια
Στη Ναμίμπ συναντάται και ένα από τα πιο ασυνήθιστα φυτά του πλανήτη, η Welwitschia mirabilis.
Πρόκειται για ένα φυτό που μοιάζει ελάχιστα με την εικόνα που έχουμε για τα συνηθισμένα φυτά. Διαθέτει μόλις δύο φύλλα, τα οποία συνεχίζουν να μεγαλώνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Ορισμένα δείγματα μπορούν να ζήσουν για πάνω από 1.000 χρόνια, ενώ έχουν καταγραφεί ακόμη μεγαλύτερες ηλικίες.
Η επιβίωσή του συνδέεται και με την υγρασία που φτάνει από την παράκτια ομίχλη, γεγονός που δείχνει πόσο σημαντικό είναι αυτό το φαινόμενο για το οικοσύστημα της περιοχής. 
Η στιγμή που η έρημος αλλάζει χρώμα
Η Ναμίμπ παρουσιάζει διαφορετική εικόνα ανάλογα με την ώρα της ημέρας.
Λίγο πριν και μετά την ανατολή του ήλιου, οι σκιές των αμμόλοφων μεγαλώνουν και οι χρωματικές αντιθέσεις γίνονται ιδιαίτερα έντονες.
Το κόκκινο της άμμου μετατρέπεται σταδιακά σε πορτοκαλί και χρυσαφί, ενώ οι κορυφογραμμές των αμμόλοφων δημιουργούν γεωμετρικά σχήματα που αλλάζουν συνεχώς καθώς μετακινείται ο ήλιος.
Για τους επισκέπτες, η ανάβαση σε έναν από τους μεγάλους αμμόλοφους αποτελεί δύσκολη προσπάθεια λόγω της άμμου και της θερμοκρασίας. Η εικόνα όμως από την κορυφή αποκαλύπτει ένα τεράστιο τοπίο όπου η άμμος μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ.
Η Ναμίμπ δεν εντυπωσιάζει επειδή είναι γεμάτη ζωή. Εντυπωσιάζει ακριβώς επειδή μέσα σε ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα της Γης έχει δημιουργηθεί ένα οικοσύστημα με μοναδικές μορφές προσαρμογής.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της: σε έναν τόπο που μοιάζει εντελώς αφιλόξενος, η φύση έχει καταφέρει να δημιουργήσει ζωή, χρώματα και τοπία που δεν συναντώνται σχεδόν πουθενά αλλού στον πλανήτη.
