
Οι οικογενειακοί δεσμοί δεν είναι πάντα αρκετοί για να αποτρέψουν μια οριστική ρήξη.
Η αποξένωση μεταξύ αδελφών μπορεί να προκύψει για πολλούς λόγους και σύμφωνα με τον ψυχολόγο Τζόσουα Κόλμαν, δεν είναι απαραίτητα πιο σπάνια από την απομάκρυνση μεταξύ γονέων και παιδιών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, η απόσταση μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη για την προστασία της ψυχικής ευεξίας.
Ανάμεσα στους συνηθέστερους παράγοντες βρίσκονται οι διαφορές στον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσαν τα αδέλφια, η αίσθηση αδικίας, οι συγκρούσεις για την οικογένεια, ο ανταγωνισμός και παλαιότερες τραυματικές εμπειρίες.
Η έλλειψη αναγνώρισης ή προσπάθειας αποκατάστασης μπορεί να κάνει την απόσταση ακόμη μεγαλύτερη.
Πριν διακοπεί η επαφή, ο Κόλμαν προτείνει ανοιχτή συζήτηση, ξεκάθαρη έκφραση των προβλημάτων και συγκεκριμένα όρια.
Μια σχέση έχει περισσότερες πιθανότητες να συνεχιστεί όταν υπάρχει διάθεση για αλλαγή, αμοιβαίος σεβασμός και ανάληψη ευθύνης.
Η οριστική ρήξη δεν θα πρέπει να αποτελεί παρορμητική απόφαση.
Μια προσωρινή αποστασιοποίηση μπορεί να προσφέρει χρόνο για σκέψη και να βοηθήσει το άτομο να καταλάβει τι πραγματικά χρειάζεται.
Η διακοπή μιας αδελφικής σχέσης μπορεί να φέρει ανακούφιση, αλλά και θλίψη ή ενοχές.
Η αποδοχή αυτών των συναισθημάτων είναι σημαντική, ενώ οι πιέσεις από το υπόλοιπο οικογενειακό περιβάλλον δεν σημαίνει ότι πρέπει να διατηρηθεί μια σχέση που προκαλεί διαρκή ψυχική επιβάρυνση.