Γιατί οι γορίλες χτυπούν το στήθος τους και τι πληροφορίες μεταφέρει πραγματικά ο ήχος;

Είναι ίσως μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες του ζωικού βασιλείου: ένας μεγαλόσωμος γορίλας σηκώνεται και αρχίζει να χτυπά δυνατά το στήθος του.

Στις ταινίες παρουσιάζεται συνήθως ως ένδειξη οργής ή ως προειδοποίηση ότι ετοιμάζεται να επιτεθεί. Στην πραγματικότητα, όμως, η συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι πολύ πιο σύνθετη.

Το χτύπημα στο στήθος αποτελεί έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας και ο ήχος που παράγεται μπορεί να μεταφέρει σημαντικές πληροφορίες στους υπόλοιπους γορίλες.

Δεν χρησιμοποιούν γροθιές

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι οι γορίλες δεν χτυπούν συνήθως το στήθος τους με σφιγμένες γροθιές, όπως συχνά παρουσιάζονται στον κινηματογράφο.

Χρησιμοποιούν κυρίως ανοιχτές, ελαφρώς κυρτές παλάμες.

Έτσι παράγεται ο χαρακτηριστικός βαθύς και κρουστός ήχος, ο οποίος μπορεί να ακουστεί σε μεγάλη απόσταση μέσα στο δάσος.

Ο ήχος αποκαλύπτει ακόμη και το μέγεθός τους

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο.

Έρευνες σε ορεινούς γορίλες έχουν δείξει ότι τα χαρακτηριστικά του ήχου σχετίζονται με το σωματικό μέγεθος του αρσενικού.

Οι μεγαλύτεροι γορίλες τείνουν να παράγουν ήχους χαμηλότερης συχνότητας.

Αυτό σημαίνει ότι ένας άλλος γορίλας μπορεί ενδεχομένως να αποκτήσει πληροφορίες για το μέγεθος ενός αρσενικού χωρίς καν να το βλέπει.

Ένας τρόπος να αποφύγουν τη μάχη

Η επίδειξη δύναμης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα ακολουθήσει επίθεση.

Το αντίθετο: τέτοιου είδους σήματα μπορούν να βοηθήσουν τα ζώα να αποφύγουν μια επικίνδυνη σύγκρουση.

Ένα αρσενικό που ακούει από μακριά έναν ιδιαίτερα επιβλητικό αντίπαλο μπορεί να εκτιμήσει ότι δεν το συμφέρει να τον πλησιάσει ή να τον προκαλέσει.

Η πληροφορία μεταδίδεται πριν χρειαστεί να υπάρξει πραγματική μάχη.

Δεν χτυπούν το στήθος τους μόνο όταν θυμώνουν

Οι γορίλες μπορεί να χρησιμοποιούν αυτή τη συμπεριφορά σε διαφορετικές κοινωνικές καταστάσεις.

Ένας αρσενικός μπορεί να χτυπήσει το στήθος του όταν θέλει να γνωστοποιήσει την παρουσία του, όταν αλληλεπιδρά με άλλα μέλη της ομάδας ή στο πλαίσιο ανταγωνισμού και αναπαραγωγικής συμπεριφοράς.

Μάλιστα, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των τεράστιων αρσενικών silverback. Παρόμοια συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστεί και σε νεότερους γορίλες, ακόμη και στο πλαίσιο παιχνιδιού.

Γιατί ακούγεται τόσο δυνατά;

Το μεγάλο σώμα και η ιδιαίτερη ανατομία του γορίλα βοηθούν στη δημιουργία ενός ήχου που μπορεί να μεταδοθεί μέσα στην πυκνή βλάστηση.

Και αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο σε ένα περιβάλλον όπου η οπτική επαφή μεταξύ ζώων μπορεί να είναι δύσκολη.

Έτσι, το διάσημο χτύπημα στο στήθος δεν είναι απλώς μια θεαματική κίνηση.

Είναι ουσιαστικά μια ηχητική «ταυτότητα» δύναμης και παρουσίας, που επιτρέπει σε έναν γορίλα να στείλει μήνυμα στους υπόλοιπους χωρίς να χρειαστεί να τους πλησιάσει.