Ο «καφέ γίγαντας» του Ατλαντικού: Η τεράστια ζώνη φυκιών που απλώνεται για 8.000 χιλιόμετρα

Ένα εντυπωσιακό αλλά και ανησυχητικό περιβαλλοντικό φαινόμενο βρίσκεται σε εξέλιξη στον Ατλαντικό Ωκεανό, όπου μια τεράστια μάζα καφέ φυκιών έχει δημιουργήσει τη λεγόμενη Μεγάλη Ζώνη Σάργασσου (Great Atlantic Sargassum Belt).

Η τεράστια αυτή «λωρίδα» από σάργασσο εκτείνεται από τον Κόλπο του Μεξικού μέχρι τις ακτές της Δυτικής Αφρικής, καλύπτοντας απόσταση που ξεπερνά τα 8.000 χιλιόμετρα.

Αν και το σάργασσο υπήρχε ανέκαθεν στον Ατλαντικό και αποτελούσε σημαντικό καταφύγιο για πολλά θαλάσσια είδη, η μαζική αύξησή του τα τελευταία χρόνια έχει μετατρέψει ένα φυσικό φαινόμενο σε σοβαρή πρόκληση για το περιβάλλον, τον τουρισμό και τις τοπικές οικονομίες.

Από φυσικός βιότοπος σε περιβαλλοντική απειλή

Ερευνητές του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Harbor Branch του Πανεπιστημίου Florida Atlantic μελέτησαν δεδομένα τεσσάρων δεκαετιών, συνδυάζοντας δορυφορικές εικόνες, μετρήσεις στη θάλασσα και χημικές αναλύσεις.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μεγάλη έκρηξη ανάπτυξης του σάργασσου ξεκίνησε το 2011 και έκτοτε το φαινόμενο επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε χρόνο.

Μόνο τον περασμένο Μάιο, οι εκτιμήσεις έδειξαν ότι περίπου 37,5 εκατομμύρια τόνοι φυκιών επέπλεαν στον Ατλαντικό.

Η συμβολή του Αμαζονίου και η ανθρώπινη δραστηριότητα

Σύμφωνα με τους ερευνητές, σημαντικό ρόλο στην αρχική ανάπτυξη του φαινομένου φαίνεται πως έπαιξαν τα θρεπτικά συστατικά που μεταφέρονται στον ωκεανό από τον Αμαζόνιο.

Ωστόσο, η εικόνα έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου. Πλέον, στην εξάπλωση του σάργασσου φαίνεται να συμβάλλουν όλο και περισσότερο παράγοντες που συνδέονται με ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η γεωργική ρύπανση, τα λύματα και η μεταφορά θρεπτικών ουσιών μέσω της ατμόσφαιρας.

Οι συνέπειες στις ακτές

Όταν οι τεράστιες ποσότητες σάργασσου φτάνουν στις ακτές, η κατάσταση γίνεται ιδιαίτερα προβληματική.

Κατά την αποσύνθεσή του, το φύκι απελευθερώνει δυσάρεστες οσμές και μπορεί να παράγει υδρόθειο, ένα τοξικό αέριο που επηρεάζει την ποιότητα του αέρα.

Παράλληλα, οι μεγάλες συγκεντρώσεις μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στα παράκτια οικοσυστήματα, να μειώσουν το οξυγόνο στο νερό, να επηρεάσουν τους κοραλλιογενείς υφάλους, αλλά και να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα σε αλιεία και τουρισμό.

Ένα νέο κεφάλαιο για τους ωκεανούς

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η εξάπλωση του σάργασσου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι ανθρώπινες δραστηριότητες και οι φυσικοί μηχανισμοί μπορούν να αλλάξουν την ισορροπία ενός ολόκληρου θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Η Μεγάλη Ζώνη Σάργασσου δεν είναι πλέον ένα περιορισμένο φαινόμενο σε μια συγκεκριμένη περιοχή του Ατλαντικού, αλλά μια τεράστια θαλάσσια μάζα που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και μελέτη.