Οικολογική «βόμβα» από το Γιβραλτάρ: Πετά ανεπεξέργαστα κι αφιλτράριστα όλα τα λύματά του στην Μεσόγειο!

Το Γιβραλτάρ βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης περιβαλλοντικής ανησυχίας, καθώς επί δεκαετίες τα ακατέργαστα λύματα περίπου 40.000 κατοίκων και επιχειρήσεων καταλήγουν απευθείας στη θάλασσα, κυρίως στην περιοχή Europa Point.

Η πρακτική αυτή έχει προκαλέσει εικόνες ρύπανσης με πλαστικά και μαντηλάκια στις ακτές και έχει συνδεθεί με σοβαρούς κινδύνους για το θαλάσσιο οικοσύστημα, όπως τοξικές ανθίσεις φυκών, μείωση οξυγόνου στο νερό και απειλές για ψάρια και θαλάσσια θηλαστικά.

Παράλληλα, υπάρχει ανησυχία για την ανθρώπινη υγεία λόγω παθογόνων μικροοργανισμών και ανθεκτικών βακτηρίων.

Η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ υποστηρίζει ότι η φυσική διασπορά μειώνει τις επιπτώσεις και αποδίδει μέρος της ρύπανσης σε γειτονικές περιοχές.

Υπενθυμίζεται ότι το 2017 η ΕΕ διαπίστωσε παραβίαση περιβαλλοντικής νομοθεσίας και από την Βρετανία, αλλά μετά το Brexit δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις.

Προσπάθειες για μονάδα επεξεργασίας λυμάτων έχουν καθυστερήσει λόγω αποτυχημένων συμβάσεων και χρηματοδοτικών εμποδίων.

Το 2025 ανατέθηκε νέο έργο με ορίζοντα ολοκλήρωσης στο μέλλον, ενώ εν τω μεταξύ συνεχίζονται οι καταγγελίες για υποδομές σε κακή κατάσταση και ανεπαρκή διαχείριση αποβλήτων.

• Ανησυχίες δεκάδων περιβαλλοντικών οργανώσεων

Την ίδια στιγμή, δεκάδες περιβαλλοντικές οργανώσεις τονίζουν ότι το ζήτημα της ρύπανσης από λύματα δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο στο Γιβραλτάρ, αλλά μέρος μιας ευρύτερης εικόνας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Όπως επισημαίνουν, ακόμη και σε χώρες με ανεπτυγμένες υποδομές, το πρόβλημα παραμένει έντονο.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται, στην Αγγλία καταγράφηκαν το 2025 εκατοντάδες χιλιάδες περιστατικά εκροής ανεπεξέργαστων λυμάτων σε ποτάμια, λίμνες και θαλάσσιες περιοχές, παρά την ύπαρξη εγκαταστάσεων επεξεργασίας.

Το γεγονός αυτό έχει εντείνει τη δημόσια συζήτηση για την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων.

Ο διευθυντής της Oceana UK, Χούγκο Τάγχολμ, μιλά για αυξανόμενη κοινωνική αγανάκτηση απέναντι στη συστηματική υποβάθμιση υδάτινων οικοσυστημάτων, περιγράφοντας ποτάμια και θάλασσες ως αποδέκτες ρύπανσης μεγάλης κλίμακας.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι το ζήτημα έχει τόσο περιβαλλοντικές όσο και οικονομικές διαστάσεις, καλώντας τις κυβερνήσεις να ενισχύσουν τον έλεγχο και να περιορίσουν τις απορρίψεις ανεπεξέργαστων λυμάτων σε θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου.