Ο σκηνοθέτης του Τιτανικού αποκαλύπτει: «Έτσι θα επιβίωνα από το ναυάγιο»

Ο Τζέιμς Κάμερον, ο άνθρωπος που γνώρισε τον Τιτανικό όσο λίγοι, αποκάλυψε ποια θα ήταν η δική του στρατηγική επιβίωσης στο διασημότερο ναυάγιο της Ιστορίας. Η απάντησή του δεν βασίζεται σε σενάρια, αλλά σε δεκαετίες έρευνας, καταδύσεις στο ναυάγιο και βαθιά κατανόηση της τραγωδίας.

Η βύθιση του RMS Titanic, στις 15 Απριλίου 1912, με περίπου 1.600 νεκρούς στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού, αποτέλεσε το θεμέλιο για την ταινία Titanic του 1997 — μία από τις πιο επιτυχημένες και εμβληματικές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Ο ίδιος ο Κάμερον έχει παραδεχθεί ότι γύρισε την ταινία και για έναν προσωπικό λόγο: για να καταδυθεί στα 3.800 μέτρα, στο ναυάγιο που αποκαλεί «το Έβερεστ των ναυαγίων».

Έχοντας δει το κουφάρι του πλοίου με τα ίδια του τα μάτια, είναι κατηγορηματικός: «Το κλειδί για την επιβίωση ήταν ένα — να μην πέσεις στο νερό». Εκείνη τη νύχτα, η θερμοκρασία του Ατλαντικού ήταν κάτω από το μηδέν και οι περισσότεροι επιβάτες δεν πέθαναν από πνιγμό, αλλά από θανατηφόρο θερμικό σοκ μέσα σε λίγα λεπτά.

Σε ερώτηση για το τι θα έκανε ο ίδιος αν ταξίδευε ως επιβάτης δεύτερης θέσης, ο Κάμερον απάντησε πως όλα θα κρίνονταν από το timing και την ανθρώπινη αντίδραση. Οι περισσότεροι, όπως λέει, δεν πίστευαν μέχρι τέλους ότι το πλοίο θα βυθιστεί πραγματικά — κι αυτό τους κόστισε τη ζωή.

Το σχέδιο επιβίωσης που δεν έδειξε ποτέ η ταινία, σύμφωνα με τον Κάμερον, ήταν ριψοκίνδυνο αλλά ρεαλιστικό: να πέσεις στο νερό ακριβώς τη στιγμή που καθελκύεται μια σωσίβια λέμβος, δίπλα της.

«Μόλις οι βάρκες απομακρύνονταν, το παιχνίδι τελείωνε», λέει. Ο ίδιος μάλιστα αναφέρει πως η λέμβος 4 θα μπορούσε να αποτελέσει τη μοναδική ευκαιρία — σε εκείνες τις χαοτικές στιγμές, ακόμη και οι κανόνες λύγιζαν.