Κ.Βουτσάς: Το παρελθόν του ηθοποιού που λίγοι γνωρίζουν – Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και οι έρωτες

Ο Κώστας Βουτσάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Οι γονείς του είχαν κι άλλο παιδί που το έλεγαν Κώστα και το είχαν χάσει από δάγκειο πυρετό, σε ηλικία 6 ετών. Έτσι, όταν απέκτησαν κι άλλο παιδί του έδωσαν το όνομα του αδελφού του που δεν γνώρισε ποτέ.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν δύσκολες. Ούτε καν κανονικό σπίτι δεν είχε η οικογένειά του όταν γεννήθηκε.

Ζούσαν σ’ ένα μικρό άδειο μαγαζί, στο Βύρωνα και είχαν καλύψει με χαρτιά τη βιτρίνα για να μην τούς βλέπουν. Ο πατέρας του δούλευε σκληρά ως οδοποιός, η μητέρα στο σπίτι. Τα χρήματα δεν επαρκούσαν ούτε για τα απαραίτητα.

Στην Κατοχή ο 10χρονος τότε Κώστας γυρνούσε με τις ώρες στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, κρατώντας στα χέρια του ένα κασελάκι με τσιγάρα τα οποία πουλούσε στους περαστικούς. Επειδή όμως τα χρήματα ήταν λίγα και οι ανάγκες πολλές, ο πανέξυπνος πιτσιρικάς σκέφτηκε έναν τρόπο να αυξήσει τα έσοδά του. Αντάλλασσε τσιγάρα με τους Άγγλους αιχμαλώτους. Έδινε 100 ελληνικά έναντι πολύ λιγότερων αγγλικών, καθώς τα εγχώρια ήταν κακής ποιότητας και φθηνά ενώ πουλώντας τα ξένα έβγαζε πολύ περισσότερα.

Το πραγματικό όνομα του Κώστα Βουτσά ήταν Κώστας Σαββόπουλος. Λίγο πριν μπει στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, όμως, ένας παραγωγός τού εξήγησε ότι έπρεπε να αλλάξει το επίθετό του και τού πρότεινε το Βέσελης.

Εκείνος δεν φάνηκε να ικανοποιείται και επέλεξε αντ’ αυτού το παρατσούκλι του παππού του που τον φώναζαν Βουτσά επειδή ήταν βαρελοποιός.

Με αυτό το επώνυμο έμελλε να γράψει λαμπρή ιστορία.

Αρχικά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου απ’ όπου αποφοίτησε το 1953 και ακολούθως έκανε δουλειές σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων, τα γνωστά μπουλούκια.

Αποφασισμένος να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη, παίρνει το τρένο για την Αθήνα. Ήταν 21 ετών. Στην πρωτεύουσα θα χρειαστεί να δώσει τρεις φορές εξετάσεις για να πάρει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος που ήταν απαραίτητη για τους ηθοποιούς. Σύμφωνα μάλιστα με περιγραφές του ίδιου, ένα μέλος της επιτροπής του είπε πως δεν κάνει για το θέατρο και τον συμβούλεψε να πάει να εργαστεί σαν υπάλληλος τράπεζας. Ευτυχώς, δεν τον άκουσε…

Τους πρώτους του ρόλους τούς έπαιξε στη Θεσσαλονίκη, σε τοπικές σκηνές της πόλης. Συμμετείχε αρχικά σε κάποιες παραστάσεις του θεάτρου «Ακροπόλ». Λίγο αργότερα μπήκε στη ζωή του ο κινηματογράφος.

Έκανε την παρθενική του εμφάνιση το 1953 στην ταινία «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» για να ακολουθήσουν, το 1961, οι συμμετοχές του στις ταινίες της «Φίνος Φίλμ» «Η Αλίκη στο Ναυτικό» του Αλέκου Σακελλάριου και «Ο Σκληρός Άνδρας» του Γιάννη Δαλιανίδη.

Ο τελευταίος διακρίνει το ταλέντο του και τού εμπιστεύεται έναν απαιτητικό δραματικό ρόλο στην ταινία του «Κατήφορος».

Κάπου εκεί ξεκινά η απογειωτική του πορεία και έρχονται οι μεγάλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι, εκείνοι που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους κορυφαίους και πιο δημοφιλείς ηθοποιούς της γενιάς του.

Έπαιξε τον μικροαστό στο «Ανθρωπάκι» που προσπαθούσε να ισορροπήσει μεταξύ γυναίκας και μάνας, τον νιόπαντρο μαμάκια στη «Νύχτα Γάμου», τον ποδοσφαιριστή Μασούρο στο «Μια κυρία στα μπουζούκια», τον ψεύτικο κύριο Ράμογλου στο «Κορίτσια για φίλημα», τον τεμπέλη γιο στη «Χαρτοπαίχτρα», τον Άραβα – γιαλαντζί στον «Ξυπόλητο Πρίγκηπα» και τον μπουζουκσή Κώστα Πίττουρα στις «Θαλασσιές Χάντρες».

Από το 1958 και την ταινία «Η κυρά μας η μαμή» ή τον ναύτη στην «Η Αλίκη στο ναυτικό» το ’61, ο Κώστας Βουτσάς αναλαμβάνει όλο και περισσότερους και σημαντικότερους ρόλους, και από το 1962 μέχρι το 1969 παίζει σε τουλάχιστον τέσσερις ταινίες κάθε χρόνο.

Το χαρακτηριστικό του μπρίο, το ύφος του, το πληθωρικό παίξιμο του, του χαρίζουν ρόλους στις πιο θρυλικές κωμικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Με την «Φίνος Φιλμ» γυρίζει πάνω από 30 ταινίες που υποδύεται ρόλους που πλέον θεωρούνται θρυλικοί.

Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα ο Κώστας Βουτσάς συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα αστέρια του ελληνικού κινηματογράφου, από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη Ζωή Λάσκαρη μέχρι τον Νίκο Κούρκουλο και τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Στο μυαλό και στις καρδιές του περισσότερου κόσμου, ωστόσο, καταγράφηκε ως ιδανικό ζευγάρι με την Μάρθα Καραγιάννη με την οποία συμπρωταγωνίστησε σε έναν μεγάλο αριθμό ταινιών.Με την παρακμή του ελληνικού κινηματογράφου συνέχισε παίζοντας σε αρκετές βιντεοταινίες των οποίων η ποιότητα μπορεί να μην ήταν καλή οι ερμηνείες του, ωστόσο παρέμεναν χαρακτηριστικές.

Ο Κώστας Βουτσάς υπηρέτησε με επιτυχία και συνέπεια και το θέατρο παίζοντας ρόλους σε παραστάσεις διαφορετικών ειδών, από πρόζα μέχρι επιθεώρηση και μιούζικαλ. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός θεατρικός ρόλος ήταν το 1969 στο έργο του Τσιφόρου «Αγάπη μου παλιόγρια» το οποίο γυρίστηκε αργότερα και σε ταινία με τον ίδιο και την Ξένια Καλογεροπούλου.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες θεατρικές του επιτυχίες συγκαταλέγονται η «Πούπσι», που ανέβασε το 1986 στο θέατρο «Γκλόρια», «Ο Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου, «Οι Απάνω και οι Κάτω» των Τσιφόρου – Βασιλειάδη, «Η γλυκιά Ούτσι» κ.α. Η τελευταία φορά που πάτησε το θεατρικό σανίδι ήταν στην παράσταση «Η Σταχτοπούτα» που φιλοξενεί τον φετινό χειμώνα το θέατρο «Μπρόντγουαιη».

Λάτρης του ωραίου φύλου, ο Κώστας Βουτσάς δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τις γυναίκες. Όταν κάποτε τον ρώτησαν με πόσες γυναίκες έχει κοιμηθεί, απάντησε: «Δεν μπορώ να τις μετρήσω. Πολλές, πάρα πολλές. Παραπάνω από εκατό, βέβαια. Με τις γυναίκες που πηγαίνω, τις αγαπάω. Αφοσιώνομαι σε αυτές. Ποτέ δεν πείραξα γυναίκα. Ποτέ δεν πίεσα γυναίκα που θέλει να δουλέψει και να της είπα “πάμε στο καμαρίνι”. Μια φορά κόντεψα να δείρω έναν ηθοποιό, έναν πρωταγωνιστή γιατί της είπε “πήγαινε πάνω στο καμαρίνι κι έρχομαι”. Και του λέω “δεν ντρέπεσαι, αυνανίσου, το ίδιο θα είναι”. Και πήγα να τον δείρω. Η κοπέλα ήρθε εδώ να δουλέψει, όχι για να κάνει βίζιτα. Ποτέ δεν έχω πάει έτσι με γυναίκα».

Από τις πρώτες σχέσεις του που έγιναν γνωστές ήταν αυτή με την ηθοποιό Αλέκα Στρατηγού η οποία, ωστόσο, έγινε παρελθόν από τη στιγμή που ο Κώστας Βουτσάς γνώρισε και ερωτεύτηκε παράφορα την πληθωρική Σπεράντζα Βρανά, το καλοκαίρι του 1959, στο Θέατρο Ακροπόλ.

Αμέσως μετά ήρθε στη ζωή του η χορεύτρια και ηθοποιός Έρρικα Μπρόγιερ που υπήρξε και η πρώτη σύζυγός τους. Ο έρωτάς τους ολοκληρώθηκε με τη γέννηση της κόρης τους Σάντρας. Οι δυο τους παρέμεναν αγαπημένοι μέχρι το τέλος.

Ακολούθησαν δύο ακόμη γάμοι, με την Θεανώ Παπασπύρου με την οποία απέκτησε δύο ακόμη κόρες, την Θεοδώρα και την Νικολέτα και με το πρώην μοντέλο – ηθοποιό Εύη Καραγιάννη της οποίας τον γιο, επίσης ηθοποιό, Άνθιμο Ανανιάδη μεγάλωσε σαν δικό του παιδί.

Το 2015 ο Κώστας Βουτσάς ερωτεύτηκε ξανά, μια γυναίκα πολύ νεώτερή του, την ηθοποιό Αλίκη Κατσαβού. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 2016 ενώ λίγους μήνες αργότερα υποδέχτηκαν στη ζωή τους τον μικρό Φοίβο. Για χατίρι του Φοίβου, ο ηθοποιός ήθελε να ζήσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια, για να τον δει να μεγαλώνει.

Ο ηθοποιός απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου του 2020.