
Το σκόρδο μπορεί να απογειώνει τη γεύση ενός φαγητού, όμως η χαρακτηριστική μυρωδιά του συχνά παραμένει στην αναπνοή για πολλές ώρες, ακόμη και μετά το βούρτσισμα των δοντιών.
Ο λόγος δεν βρίσκεται μόνο στα υπολείμματα τροφής που παραμένουν στο στόμα, αλλά σε χημικές ενώσεις που απελευθερώνονται και συνεχίζουν να κυκλοφορούν στον οργανισμό.
Όταν κόβουμε ή λιώνουμε το σκόρδο, ενεργοποιείται ένα ένζυμο που οδηγεί στον σχηματισμό θειούχων ενώσεων. Αυτές ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την έντονη χαρακτηριστική οσμή του.
Γιατί το βούρτσισμα δεν αρκεί
Το βούρτσισμα μπορεί να απομακρύνει μέρος των υπολειμμάτων του σκόρδου από τα δόντια, τη γλώσσα και τα ούλα, όμως δεν μπορεί να εξαλείψει όλες τις ενώσεις που ευθύνονται για την κακοσμία.
Ορισμένες από αυτές απορροφώνται από το πεπτικό σύστημα και περνούν στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια μεταφέρονται στους πνεύμονες και αποβάλλονται με την αναπνοή.
Έτσι, η μυρωδιά μπορεί να συνεχίζεται ακόμη και όταν το στόμα είναι καθαρό.
Οι ενώσεις του σκόρδου που «επιμένουν»
Μία από τις σημαντικότερες ενώσεις που συνδέονται με την επίμονη μυρωδιά είναι το αλλυλομεθυλοσουλφίδιο (AMS). Σε αντίθεση με άλλες ενώσεις του σκόρδου, μπορεί να παραμείνει στον οργανισμό για αρκετές ώρες.
Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιος μπορεί να έχει έντονη μυρωδιά στην αναπνοή αρκετή ώρα μετά το γεύμα, παρά το βούρτσισμα, τη χρήση στοματικού διαλύματος ή ακόμη και το μάσημα τσίχλας.
Υπάρχουν τρόποι να περιοριστεί η μυρωδιά;
Ορισμένες τροφές και ροφήματα μπορούν να βοηθήσουν στον περιορισμό της δυσάρεστης οσμής. Το γάλα, για παράδειγμα, έχει μελετηθεί για την ικανότητά του να μειώνει ορισμένες από τις πτητικές ενώσεις του σκόρδου.
Παράλληλα, το μάσημα φρέσκου μήλου, μαρουλιού ή δυόσμου μπορεί να συμβάλει στην προσωρινή μείωση της μυρωδιάς στο στόμα.
Η καλή στοματική υγιεινή παραμένει σημαντική: βούρτσισμα δοντιών και γλώσσας, χρήση νήματος και επαρκής ενυδάτωση μπορούν να απομακρύνουν τα υπολείμματα και να περιορίσουν την κακοσμία.
Ωστόσο, όταν η μυρωδιά προέρχεται από ενώσεις που έχουν ήδη περάσει στην κυκλοφορία του αίματος, χρειάζεται απλώς χρόνος μέχρι να απομακρυνθούν από τον οργανισμό.
Με λίγα λόγια, το σκόρδο δεν «κολλάει» απλώς στα δόντια. Μέρος της χαρακτηριστικής μυρωδιάς μπορεί να προέρχεται από ενώσεις που συνεχίζουν να αποβάλλονται μέσω των πνευμόνων, γεγονός που εξηγεί γιατί η αναπνοή μπορεί να μυρίζει σκόρδο για ώρες μετά το φαγητό.