Ονυχοφαγία: Αυτός είναι ο λόγος που δαγκώνετε τα νύχια σας

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τόσοι άνθρωποι παγκοσμίως έχουν την συνήθεια να δαγκώνουν τα νύχια τους;

Πίσω από αυτό κρύβεται το «ένστικτο επιβίωσης» του εγκεφάλου, όπως εξηγεί ένας ειδικός.

Ένας κλινικός ψυχολόγος εξήγησε γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι υποκύπτουν σε συμπεριφορές που «σαμποτάρουν» τον ίδιο τους τον εαυτό, όπως η αναβλητικότητα.

Ο Δρ Τσάρλι Χέριοτ-Μέιτλαντ, στο νέο του βιβλίο, αναφέρει ότι τέτοιου τύπου συμπεριφορές αποτελούν μια μορφή ενστίκτου επιβίωσης, επειδή ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί μικρές βλάβες για να προσπαθήσει να προστατευτεί από μεγαλύτερες.

Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να αναβάλλει για να αποφύγει την εκτέλεση μιας εργασίας, προσπαθώντας να αποτρέψει την κριτική, την αποτυχία ή την απόρριψη.

«Ο εγκέφαλός μας είναι μια μηχανή επιβίωσης. Είναι προγραμματισμένος όχι να βελτιστοποιεί την ευτυχία και την ευημερία μας, αλλά να μας κρατά ζωντανούς», εξηγεί.

«Ο εγκέφαλος προτιμά να αντιμετωπίζει τη βεβαιότητα μιας ελεγχόμενης απειλής, που προκαλείται από τον ίδιο, παρά μια εκτός ελέγχου, άγνωστη απειλή», αναφέρει ο Δρ Χέριοτ-Μέιτλαντ.

Τελειομανία και αναβλητικότητα

Συνήθεις συμπεριφορές «αυτο-σαμποτάζ» περιλαμβάνουν την αναβλητικότητα, την τελειομανία και την απαισιοδοξία, λέει.

Η τελειομανία λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο με την αναβλητικότητα, αλλά μέσω ενός διαφορετικού μηχανισμού.

Οι άνθρωποι εστιάζουν υπερβολικά και δίνουν υπερβολική προσοχή στη λεπτομέρεια για να προσπαθήσουν να αποτρέψουν λάθη, ενώ η αναβλητικότητα αποσπά την προσοχή μακριά από τις εργασίες.

Η πρόθεση, παρόμοια με την αναβλητικότητα, είναι να αποφευχθεί η αποτυχία, αλλά ένας τελειομανής μπορεί να διατρέξει τον κίνδυνο στρες και εξουθένωσης.

Μια άλλη μορφή αυτοσαμποτάζ, εξηγεί, είναι η αυτοκριτική, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει προσπάθεια αυτοβελτίωσης ή αυτοκατηγορίας.

Όπως εξηγεί ο ειδικός, όλες αυτές οι συμπεριφορές περιλαμβάνουν νευρολογικές λειτουργίες.

Το να δαγκώνουμε τα νύχια μας, λοιπόν, είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας νευρολογικής απόκρισης.

Είναι μια διαδικασία «αυτο-σαμποτάζ», η οποία μπορεί να προκαλέσει μια μικρή «βλάβη» στον εαυτό μας, στην προσπάθειά του να αποφύγει τις μεγαλύτερες επιπτώσεις σε περιόδους μεγάλου ρίσκου και στρες.