Ισραηλινός ΥΠΕΞ: «Ο Λαριτζανί ήταν επικηρυγμένος με 10 εκατ.$ – Εμείς το κάναμε δωρεάν»

Η εξόντωση του de facto ηγέτη του Ιράν έχει προκαλέσει νέο σοκ στην Τεχεράνη η οποία οποία βλέπει την ηγεσία της να αποδεκατίζεται, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Γκίντεον Σαάρ μιλώντας σήμερα σε συνέντευξη Τύπου δήλωσε:

«Ο Λαριτζανί ήταν επικηρυγμένος με 10 εκατ.$ – Εμείς το κάναμε δωρεάν»

Ali Larijani had a $10 million prize on his head. We did it for free. pic.twitter.com/KgiOscLCby

— Gideon Sa’ar | גדעון סער (@gidonsaar) March 17, 2026

Ο Αλί Λαριτζανί, σε ηλικία 67 ετών, συγκαταλεγόταν μεταξύ των πιο επιδραστικών μορφών του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Με παρελθόν ως διοικητής στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και πολυετή παρουσία στον συντηρητικό πολιτικό χώρο, κατείχε τη θέση του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, του ανώτατου θεσμού για ζητήματα ασφάλειας στη χώρα.

Κατά τους τελευταίους μήνες, σε μια περίοδο έντονων εντάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αλλά και εσωτερικών αναταραχών λόγω μαζικών διαδηλώσεων, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ φέρεται να βασίστηκε ιδιαίτερα στον Λαριτζανί για τη διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων. Ιρανοί αξιωματούχοι τον περιέγραφαν ως στενό και απολύτως έμπιστο συνεργάτη, με άμεση πρόσβαση στον ανώτατο ηγέτη.

Ο ρόλος του είχε ενισχυθεί σημαντικά το τελευταίο διάστημα, καθώς είχε αναλάβει την εποπτεία μέτρων εσωτερικής ασφάλειας εν μέσω διαδηλώσεων, τον συντονισμό επαφών με χώρες όπως η Ρωσία, το Κατάρ και το Ομάν, καθώς και ενεργό συμμετοχή στις πυρηνικές συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, είχε εμπλοκή σε σχέδια έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση πολεμικής σύρραξης ή αποσταθεροποίησης της ηγεσίας.

Προερχόμενος από ισχυρή πολιτική και θρησκευτική οικογένεια, ο Λαριτζανί είχε διατελέσει πρόεδρος της Βουλής για 12 χρόνια, ενώ είχε ήδη υπηρετήσει ως γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας την περίοδο 2005-2007, πριν επιστρέψει στη θέση στις 5 Αυγούστου του τρέχοντος έτους. Το 2021 ανέλαβε επίσης σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την 25ετή στρατηγική συμφωνία με την Κίνα, ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων, γεγονός που αποτυπώνει την επιρροή του στο ιρανικό σύστημα εξουσίας.

Παρά την κεντρική του θέση στο πολιτικό σκηνικό, δεν θεωρούνταν πιθανός διάδοχος του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, καθώς δεν ήταν ανώτερος σιίτης κληρικός, προϋπόθεση απαραίτητη για την ανάληψη της ηγεσίας. Ωστόσο, συγκαταλεγόταν μεταξύ των βασικών επιλογών σε σενάρια έκτακτης ανάγκης για τη διακυβέρνηση της χώρας σε περίπτωση κρίσης.

Αναλυτές τον περιέγραφαν ως έναν υπολογιστικό συντηρητικό, που συνδύαζε πραγματισμό και εθνικιστική προσέγγιση. Αν και επικριτές τον συνέδεσαν με σκληρές πρακτικές καταστολής και του απέδιδαν ευθύνες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι υποστηρικτές του τον θεωρούσαν μία από τις ελάχιστες προσωπικότητες που μπορούσαν να διασφαλίσουν τη σταθερότητα ενός συστήματος που δοκιμάζεται έντονα.