Δεν πιστεύω να νομίζετε ότι στην Ελλάδα οι προπονητές «λαδώνονται»;
Για αιώνες, οι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι τα ανθρώπινα λείψανα μπορούσαν να θεραπεύσουν ασθένειες, από τον πονοκέφαλο έως την πανώλη.
Η παράδοξη αυτή πρακτική οδήγησε στην κατανάλωση αλεσμένων αιγυπτιακών μουμιών, οι οποίες πωλούνταν ως φάρμακο με την ονομασία «mumia».
Ήδη από τον 12ο αιώνα, οι φαρμακοποιοί χρησιμοποιούσαν παρασκευάσματα από μουμιοποιημένα σώματα, τα οποία θεωρούνταν θεραπευτικά για εκατοντάδες χρόνια.
Σε μια εποχή χωρίς αντιβιοτικά και σύγχρονες ιατρικές γνώσεις, ορισμένοι γιατροί συνιστούσαν ακόμη και αλεσμένα κρανία, οστά και ανθρώπινη σάρκα για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων.
Η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη, ώστε εμφανίστηκαν ακόμη και πλαστές μούμιες. Το 1564, ο βασιλικός γιατρός Γκυ ντε λα Φοντέν φέρεται να εντόπισε στην Αλεξάνδρεια ταριχευμένα σώματα που είχαν κατασκευαστεί από νεκρούς χωρικούς, αμφισβητώντας την αξιοπιστία του εμπορίου.
Από το φάρμακο στο μακάβριο θέαμα
Η πίστη στις θεραπευτικές ιδιότητες των ανθρώπινων λειψάνων δεν περιοριζόταν στις μούμιες. Ο βασιλιάς Κάρολος Β΄ της Αγγλίας φέρεται να χρησιμοποιούσε σκεύασμα από ανθρώπινο κρανίο, ενώ η συγκεκριμένη πρακτική παρέμεινε σε ορισμένους ιατρικούς κύκλους μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.
Τον 19ο αιώνα, ωστόσο, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε σταδιακά από τη θεραπεία στην ψυχαγωγία. Η εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο το 1798 ενίσχυσε τη γοητεία της Ευρώπης για τον αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό.
Οι μούμιες μεταφέρονταν στην Ευρώπη και τα ιδιωτικά πάρτι με το ξετύλιγμα των επιδέσμων έγιναν σύμβολο κοινωνικού κύρους.
Το 1834, ο χειρουργός Τόμας Πέτιγκρου ξετύλιξε μια μούμια στο Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών, σε μια εκδήλωση με επιστημονικό χαρακτήρα. Σύντομα, όμως, ανάλογα θεάματα διοργανώνονταν και για την ψυχαγωγία προσκεκλημένων.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η πρακτική άρχισε να εγκαταλείπεται, καθώς εντεινόταν η αντίδραση στην καταστροφή αρχαιολογικών ευρημάτων. Η ανακάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών το 1922 αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τις μούμιες, ενώ ο θάνατος του λόρδου Κάρναρβον τροφοδότησε τον μύθο της «κατάρας».
Σήμερα, η κατανάλωση ανθρώπινων λειψάνων δεν αποτελεί ιατρική πρακτική. Η ιστορία της «mumia», ωστόσο, αποκαλύπτει πόσο διαφορετικές ήταν οι αντιλήψεις για την ιατρική, την επιστήμη και την πολιτιστική κληρονομιά στην Ευρώπη άλλων εποχών.
MOST READ 72h
MOST POPULAR 24h
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Tο pronews.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το pronews.gr ουδεμία νομική ή άλλα ευθύνη φέρει.
Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus. Εάν δεν έχετε ήδη επιβεβαιώσει το email σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας αποσταλεί νέο email επιβεβαίωσης από το disqus.com
Όποιος χρήστης της πλατφόρμας του disqus.com ενδιαφέρεται να αναλάβει διαχείριση (moderating) των σχολίων στα άρθρα του pronews.gr σε εθελοντική βάση, μπορεί να στείλει τα στοιχεία του και στοιχεία επικοινωνίας στο [email protected] και θα εξεταστεί άμεσα η υποψηφιότητά του.