Οι υπόγειες «πόλεις» πυραύλων που έχει κατασκευάσει το Ιράν στα βουνά

Το Ιράν έχει κατασκευάσει υπόγειες βάσεις βαλλιστικών πυραύλων, σε περιοχές όπως η Γιαζντ, η Ταμπρίζ, η Κερμανσάχ, η Σεμάν και η Ισφαχάν.

Οι βάσεις διαθέτουν θωρακισμένες εξόδους, σκαμμένες σε βάθη 100-200 μέτρων μέσα στη γρανιτένια πλαγιά των βουνών, βάθος που καθιστά σχεδόν αδύνατη την πλήρη καταστροφή τους με συμβατικές βόμβες υψηλής διείσδυσης.

Σύμφωνα με αναφορές της Rivista italiana di Difesa, στρατιωτικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι Ιρανοί είχαν προετοιμαστεί για μακροχρόνιο πόλεμο.

Προβλέποντας από καιρό την πιθανότητα επίθεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, επένδυσαν σε μη συμβατικά μέσα, όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και βαλλιστικούς πυραύλους.

Αντίθετα, δεν ενίσχυσαν σημαντικά τον παραδοσιακό Στρατό, το Ναυτικό ή την Αεροπορία, θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τεχνολογικά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Κάθε βάση διαθέτει σιδηροδρομικό δίκτυο για τη μεταφορά πυραύλων και πολλαπλές εξόδους.

Η στρατηγική των υπόγειων βάσεων επιτρέπει την ταχεία εκτόξευση και υποχώρηση των πυραύλων.

Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, τα πυραυλοφόρα οχήματα κινούνται γρήγορα κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών που συνδέουν τις εκτοξεύσεις με τις εξόδους, εκτελώντας αστραπιαίες κινήσεις πριν εντοπιστούν από δορυφόρους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σε περίπτωση καταστροφής μιας εξόδου, το σύστημα επιτρέπει την ανακατεύθυνση των πυραύλων σε άλλη γραμμή, ενώ η εκκένωση και αποκατάσταση της μπλοκαρισμένης εξόδου γίνεται συνήθως εντός 48 ωρών.

Αυτό το σύστημα, προστατευμένο από τη φυσική γεωγραφία, επιτρέπει στο Ιράν να διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα ακόμα και υπό συνεχή αεροπορική πίεση από ΗΠΑ και Ισραήλ.

Η αμερικανική αντίδραση

Στις 22 Μαρτίου, η Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών ανακοίνωσε τη χρήση βομβαρδιστικών B-1B και B-52H για επίθεση στην βάση Al-Qadir στη Γιαζντ, σε μία προσπάθεια να πλήξει τις υπόγειες εγκαταστάσεις.

Ωστόσο, όπως σημειώνει η Rivista italiana di Difesa, η έλλειψη επαρκών όπλων υψηλής διείσδυσης δεν επιτρέπει την ταυτόχρονη καταστροφή όλων των εισόδων, καθιστώντας τις υπόγειες βάσεις ιδιαίτερα ανθεκτικές.

Επιπλέον, οι ΗΠΑ προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν drones και σύγχρονα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας για να εντοπίσουν τις κινήσεις των ιρανικών πυραύλων, όμως η γεωγραφική διασπορά και η περιφερειακή διοίκηση των δυνάμεων επιτρέπουν στο Ιράν να συνεχίζει τις επιχειρήσεις με σταθερό ρυθμό.

Η ιρανική στρατηγική

Οι Πασνταράν (Ιρανικές Επαναστατικές Φρουρές) εφαρμόζουν μια στρατηγική τύπου «χτύπημα και υποχώρηση», χρησιμοποιώντας drones για κορεσμό των αντιπάλων και εκτοξεύοντας πυραύλους από διάφορες εξόδους, ενώ έχουν εκ των προτέρων καθορίσει τα σημεία αντιποίνων.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται σε γεωγραφική γνώση, θρησκευτικό φανατισμό και σε ένα αποκεντρωμένο σύστημα διοίκησης που επιτρέπει την άμεση αντίδραση χωρίς την καθυστέρηση από τα κεντρικά.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η στρατηγική αυτή δίνει στους Ιρανούς τη δυνατότητα να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις για μήνες.

Σύμφωνα με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών, η προετοιμασία του Ιράν και η αντίδρασή του δικαιώνουν τις αρχικές προβλέψεις για έναν μακροχρόνιο πόλεμο, αποδεικνύοντας την ανθεκτικότητα και την ικανότητα των Ιρανών να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις για μήνες, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις των ΗΠΑ και τις στρατηγικές ενέργειες του Ισραήλ.