
Ήταν σχεδόν αδύνατο να τον ξεχάσεις. Ύψος πάνω από δύο μέτρα, τεράστια σωματική διάπλαση και ένα χαμόγελο γεμάτο μεταλλικά δόντια.
Ο Jaws, που στην Ελλάδα έμεινε γνωστός ως «Σαγόνιας», έγινε ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς αντιπάλους του Τζέιμς Μποντ, παρότι εμφανίστηκε μόλις σε δύο ταινίες της σειράς.
Πίσω από τον κινηματογραφικό γίγαντα βρισκόταν ο Αμερικανός ηθοποιός Ρίτσαρντ Κιλ, ένας άνθρωπος που στην πραγματική ζωή δεν είχε σχεδόν καμία σχέση με τον τρομακτικό χαρακτήρα που υποδυόταν. Ήταν ιδιαίτερα ήρεμος και αγαπητός στους συνεργάτες του, ενώ ο ρόλος του Jaws αποδείχθηκε τόσο δημοφιλής ώστε οι δημιουργοί αναγκάστηκαν ουσιαστικά να αλλάξουν την τύχη του χαρακτήρα.
Ο άνδρας των 2,17 μέτρων
Ο Ρίτσαρντ Κιλ γεννήθηκε το 1939 στο Ντιτρόιτ και το εντυπωσιακό του ύψος, περίπου 2,17 μέτρα, οφειλόταν σε ορμονική διαταραχή που επηρέασε την ανάπτυξή του. Η εξωτερική του εμφάνιση τον οδήγησε από νωρίς σε ρόλους γιγαντόσωμων κακών, τεράτων και σωματοφυλάκων στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.
Πριν εμφανιστεί στον κόσμο του 007, είχε ήδη συμμετάσχει σε αρκετές παραγωγές, μεταξύ των οποίων και το «The Twilight Zone». Η ευκαιρία που θα άλλαζε όμως ολόκληρη την καριέρα του ήρθε όταν ο παραγωγός Άλμπερτ «Κάμπι» Μπρόκολι τον κάλεσε για τον ρόλο ενός νέου δολοφόνου στην ταινία «The Spy Who Loved Me» του 1977.
Τα μεταλλικά δόντια που τον έκαναν θρύλο
Η βασική ιδέα ήταν απλή: ο νέος αντίπαλος του Μποντ θα ήταν ένας τεράστιος άνδρας με υπεράνθρωπη δύναμη και δόντια από ατσάλι, ικανά να μετατραπούν σε όπλο. Ο Κιλ φόρεσε ειδική οδοντική κατασκευή που κάλυπτε τα φυσικά του δόντια και δημιούργησε την εικόνα που θα τον ακολουθούσε για πάντα.
Η κατασκευή όμως ήταν εξαιρετικά άβολη. Τα μεταλλικά δόντια δεν του επέτρεπαν να κλείσει σωστά το στόμα του και δυσκόλευαν την κατάποση, με αποτέλεσμα πολλές σκηνές να πρέπει να γυρίζονται σε πολύ σύντομα πλάνα. Ο ίδιος μπορούσε να τα φορά για περιορισμένο χρόνο πριν αρχίσει να αισθάνεται έντονη δυσφορία.
Παρά τα προβλήματα, το αποτέλεσμα ήταν τόσο εντυπωσιακό ώστε ο Jaws έγινε αμέσως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες ολόκληρης της σειράς.
Κανονικά έπρεπε να πεθάνει
Στο «The Spy Who Loved Me», ο Jaws παρουσιάζεται ως επαγγελματίας δολοφόνος που εργάζεται για τον Καρλ Στρόμπεργκ και κυνηγά τον Μποντ του Ρότζερ Μουρ. Αντέχει σχεδόν τα πάντα: πτώσεις, συγκρούσεις, ηλεκτροπληξία και μάχες που θα είχαν σκοτώσει οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα.
Το αρχικό σχέδιο ήταν να πεθάνει στο τέλος της ταινίας. Όμως οι πρώτες αντιδράσεις του κοινού ήταν τόσο θετικές, ιδιαίτερα από νεότερους θεατές, ώστε η παραγωγή άλλαξε την κατάληξή του και τον άφησε να επιβιώσει.
Δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στο «Moonraker» του 1979, κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο για έναν δευτερεύοντα αντίπαλο του Μποντ.
Από δολοφόνος έγινε… σύμμαχος του 007
Στο «Moonraker» ο χαρακτήρας άλλαξε αισθητά. Παρέμεινε πανίσχυρος και επικίνδυνος, όμως απέκτησε πολύ περισσότερο χιούμορ και τελικά στράφηκε εναντίον του βασικού κακού, του Χιούγκο Ντραξ.
Ο Jaws αντιλαμβάνεται ότι το σχέδιο του Ντραξ για μια «τέλεια» ανθρωπότητα δεν θα άφηνε θέση ούτε για τον ίδιο ούτε για τη γυναίκα που αγαπά. Έτσι βοηθά τελικά τον Τζέιμς Μποντ, μετατρέποντας έναν από τους πιο τρομακτικούς εχθρούς του σε απρόσμενο σύμμαχο.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη έκανε τον χαρακτήρα ακόμη πιο δημοφιλή και τον ξεχώρισε από τους περισσότερους κακούς της σειράς, που συνήθως εμφανίζονταν σε μία μόνο ταινία και εξαφανίζονταν.
Ο ίδιος ο Κιλ τον έκανε πιο ανθρώπινο
Ο Ρίτσαρντ Κιλ δεν ήθελε να παίξει τον Jaws σαν ένα άβουλο τέρας. Πρόσθεσε μικρές κινήσεις και στιγμές χιούμορ, όπως το να ισιώνει ατάραχος τη γραβάτα του αφού έχει προηγουμένως επιβιώσει από κάτι εξωφρενικά επικίνδυνο.
Αυτές οι λεπτομέρειες ήταν που έκαναν τον χαρακτήρα να λειτουργήσει πέρα από το εντυπωσιακό του παρουσιαστικό. Ο Jaws δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου, αλλά η έκφραση του Κιλ και ο τρόπος που κινούνταν ήταν αρκετά ώστε να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Κάπως έτσι ο «Σαγόνιας» πέρασε από τον ρόλο ενός ακόμη μπράβου σε έναν από τους ελάχιστους αντιπάλους του 007 που το κοινό άρχισε πραγματικά να συμπαθεί.
Ο ήρεμος άνθρωπος πίσω από τον γίγαντα
Εκτός πλατό, η εικόνα ήταν τελείως διαφορετική. Οι συνεργάτες του Κιλ τον περιέγραφαν ως έναν ευγενικό και ήρεμο άνθρωπο, σε πλήρη αντίθεση με τους ρόλους που του έδινε συνήθως το Χόλιγουντ λόγω του ύψους του.
Μετά τον Τζέιμς Μποντ συνέχισε να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ αργότερα τον γνώρισε και μια νεότερη γενιά μέσα από την κωμωδία «Happy Gilmore». Παρά τις δεκάδες συμμετοχές του, όμως, ο Jaws παρέμεινε ο ρόλος που τον ακολούθησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Ρίτσαρντ Κιλ πέθανε το 2014 σε ηλικία 74 ετών. Για τους φίλους του Τζέιμς Μποντ, όμως, θα παραμένει για πάντα ο γιγαντόσωμος άνδρας με τα ατσάλινα δόντια που αποδείχθηκε τόσο δημοφιλής, ώστε οι δημιουργοί δεν μπόρεσαν να τον σκοτώσουν ούτε όταν το είχαν ήδη αποφασίσει.
Tο pronews.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το pronews.gr ουδεμία νομική ή άλλα ευθύνη φέρει.
Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus. Εάν δεν έχετε ήδη επιβεβαιώσει το email σας, μπορείτε να ζητήσετε να σας αποσταλεί νέο email επιβεβαίωσης από το disqus.com
Όποιος χρήστης της πλατφόρμας του disqus.com ενδιαφέρεται να αναλάβει διαχείριση (moderating) των σχολίων στα άρθρα του pronews.gr σε εθελοντική βάση, μπορεί να στείλει τα στοιχεία του και στοιχεία επικοινωνίας στο [email protected] και θα εξεταστεί άμεσα η υποψηφιότητά του.