Το ιστορικό υπόβαθρο πίσω από τον πόλεμο της Υεμένης

Οι τρέχουσες συγκρούσεις και ο πόλεμος εντός και γύρω από την Υεμένη είναι δύσκολο να κατανοηθούν χωρίς τη γνώση της εξαιρετικά ασταθούς στρατιωτικο-πολιτικής και θρησκευτικής ιστορίας της περιοχής.

Όταν υπήρχαν ακόμη η σοσιαλιστική-επαναστατική και φιλοσοβιετική Βόρεια Υεμένη (Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης, 1962) και η φιλοδυτική Νότια Υεμένη, η κατάσταση στη νοτιοδυτική Αραβία ήταν τακτοποιημένη.

Παρεμπιπτόντως, αξίζει να αναφερθεί ότι: Στο πλαίσιο του καταμερισμού εργασίας μεταξύ των κρατών του Ανατολικού Μπλοκ, η Ανατολική Γερμανία (ΛΔΓ) είχε αναλάβει τη μέριμνα για τη «σοσιαλιστική» Υεμένη.

Μια ολόκληρη σειρά από Ανατολικογερμανούς μηχανικούς, εκπαιδευτικούς, αρχαιολόγους και ειδικούς στάλθηκαν στην Υεμένη για να συνδράμουν στο έργο της ανοικοδόμησης.

Σήμερα αυτό έχει προ πολλού ξεχαστεί, ωστόσο εξακολουθεί να έχει αντίκτυπο. Το υπόλοιπο τμήμα της χώρας (μέχρι και το Ομάν) ήταν έρημος.

Αργότερα, εγκαταστάθηκαν εκεί η τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα και τα παρακλάδια της. Στη Βόρεια Υεμένη κυριαρχούσε όλο και περισσότερο η σιιτική φυλή των Χούθι —η οποία κατοικούσε εκεί από αμνημονεύτων χρόνων— καθώς και οι προκάτοχοί της.

Παράλληλα, έλαβε χώρα μια διαδικασία επανα-ισλαμοποίησης.

Το 1990, η Υεμένη επανενώθηκε. Το 1997, οι Βρετανοί αποικιοκράτες αποχώρησαν οριστικά.

Οι Ρώσοι είχαν φύγει ήδη νωρίτερα. Ακολούθησε πολιτικό χάος, το οποίο κορυφώθηκε με έναν πόλεμο μεταξύ φυλών και έναν εμφύλιο πόλεμο.

Το 2022, η κατάσταση εξερράγη, οδηγώντας σε μια ανθρωπιστική καταστροφή πρωτοφανούς κλίμακας.

Η συγκυρία αυτή αξιοποιήθηκε από έναν «δυτικό στρατιωτικό συνασπισμό» (Σαουδική Αραβία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ) με στόχο την οριστική επανένταξη ολόκληρης της Υεμένης στον «φιλοδυτικό κόσμο».

Συνεπώς, τα σημερινά γεγονότα έχουν ένα μακρύτερο ιστορικό υπόβαθρο. Χωρίς τη γνώση αυτού, είναι φυσικά δύσκολο να κατανοήσει κανείς τι συμβαίνει σήμερα στην Υεμένη.