Έχω γράψει πολλές φορές πως το Μέγαρο Μαξίμου είναι χαμένο μέσα στην ανάγνωση των “μαθημάτων” του ΕΛΙΑΜΕΠ! Δηλαδή του “Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής”! Του συμβουλευτικού οργάνου του Μαξίμου, το οποίο έχουν “κορόνα στο κεφάλι τους” η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Γιώργος Κατρούγκαλος, ο Σταύρος Θεοδωράκης και τόσοι άλλοι “πολιτικοί κολοσσοί” της Πατρίδος μας!
Ο χρόνος τρέχοντας πέρασε ήδη σε δεύτερο πλάνο τις ιστορίες ζωής στην νοτιοανατολική Τουρκία από το τραγικό πρωινό της 5ης προς 6η Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα επαναφέροντας στα πρωτοσέλιδα επικαιρότητας τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, αρνήθηκε να υπογράψει το πιστοποιητικό μετάλλαξης της πατριωτικής κοινωνικής λαϊκής παράταξης που ίδρυσε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, και που βιαίως επιδιώκει ο ακροκεντρώος σώγαμπρος και συνεπώνυμος του μακαρίτη Κων.Μητσοτάκη.
Νομίζω ότι και ο τελευταίος Έλληνας αντιλαμβάνεται πως ο αποκλεισμός του κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη, με φωτογραφική διάταξη «μαϊμού» που καταργεί βασικές πρόνοιες του Συντάγματος, δεν έχει καμία σχέση με δημοκρατικές ευαισθησίες για το «αυγό του φιδιού» και άλλα τέτοια χιλιοειπωμένα στερεότυπα.
Η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που νομιμοποιεί τις εταιρείες διαχείρισης (servicers) να επιχειρούν κατασχέσεις - εκτελέσεις σε βάρος της περιουσίας Ελλήνων Δανειοληπτών για λογαριασμό των funds έπεσε κεραυνός εν Αιθρία…
Αν στη συνείδηση των ανθρώπων αποτελούν παγκόσμια συμπαντική νομοτέλεια η αρχαιοελληνικές έννοιες ''Ύβρις--Άτις--Νέμεσις--Τίσις (αλαζονεία--απερισκεψία--εκδίκηση--τιμωρία), στη συνείδηση των Τούρκων πολιτικών αποτελεί κανόνα... αμνησίας το μεγαλείο ψυχής των Ελλήνων σε δύσκολες καταστάσεις της γείτονος, γιατί κυριαρχεί ο λόγος του Βρετανού πρωθυπουργού Λόρδου Palmerston, στη Βουλή των Λόρδων ''Τα έθνη δεν έχουν σταθερούς φίλους ή εχθρούς. Έχουν μόνο σταθερά συμφέροντα''...
Προεκλογική περίοδος γαρ και μπορεί ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να μην μας αποκαλύπτει την ημέρα των εκλογών κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων που παραχωρεί, υπόσχεται πως θα λύσει τα προβλήματα της Οικονομίας, της Ανάπτυξης και της Αγοράς Εργασίας!
Όλο το αφήγημα της Αμερικής, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ (Συμμαχία 80 χωρών), καταλήγει στην απόλυτη βεβαιότητα ότι η Ρωσία θα νικηθεί στο πεδίο της μάχης, θα συντριβεί οικονομικά, θα διαλυθεί και θα πολυδιασπαστεί σε μια σειρά από χώρες ελεγχόμενες από την Δύση.
Μπορεί η Τουρκία και η Συρία να μετρούν ακόμη νεκρούς από το φονικό σεισμό αλλά οι κοινωνικές επιπτώσεις από αυτή τη φυσική καταστροφή, έχουν ήδη αρχίσει να διαφαίνονται. Ολόκληρες περιοχές καταστράφηκαν και κάθε οικονομική δραστηριότητα σε αυτές σταμάτησε.
Διανύουμε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, μια περίοδο έκρηξης των πολιτικών παθών. Με ιδιαίτερη εθνική αγωνία παρακολουθούμε όλοι τα τεκταινόμενα στο πολιτικό πεδίο και περιμένουμε να μάθουμε ποια θα είναι η ημερομηνία των εκλογών, ποια θα είναι εκείνη η Κυριακή της μονοήμερης βασιλείας του λαού, του κυρίαρχου, του παντοδύναμου, του ισχυρού!
Ακούει το Μαξίμου όσα είπε το κρυφομητσοτακικό εξαπτέρυγο του Σημίτη; Εάν η αλαζονεία έχει φράξει τα αυτιά των «μαξιμοπαίδων», τότε κακό του κεφαλιού τους.
''[...] Εδώ κάθομαι εγώ κι ο πόνος μου μαζί μου. // Νάτος ο θρόνος μου κι ας έρθουνε μπροστά μου // οι βασιλιάδες να τον προσκυνήσουν'', λέει στο ''Βυθό'' του ο Ρώσος δραματουργός Μαξίμ Γκόρκι ερμηνεύοντας μυθιστορηματικά τη διαφοροποίηση του πόνου στις μεγάλες και μικρές ψυχές, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τίποτα δεν είναι ομορφότερο από την μεγαλοπρέπεια της ψυχής μέσα στην αγωνία της.
Η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που νομιμοποιεί τις εταιρείες διαχείρισης (servicers) να επιχειρούν κατασχέσεις - εκτελέσεις σε βάρος της περιουσίας Ελλήνων Δανειοληπτών για λογαριασμό των funds έπεσε κεραυνός εν Αιθρία…
Η πρόθεση είχε δηλωθεί. Η διάταξη κατά τα όσα ειπώθηκαν κυοφορούνταν από καιρό. Η ψήφισή της δεν επιλύει τα νομικά ζητήματα.
''Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις!'', λέει ο σοφός λαός μας. Και ο Ταγίπ Ερντογάν είπε όχι μία, όχι δύο, αλλά χίλιες δύο μεγάλες κουβέντες στην εικοσαετία πρωθυπουργίας και προεδρίας του.
Ένα πρόσθετο μεταπολιτευτικό ανοσιούργημα προστέθηκα εις τις μελανές σελίδες της σύγχρονης Ελλαδικής ιστορίας, ίσως την κρισιμότερη περίοδο μεταπολιτευτικά, όπου η κυβέρνηση, δια ορισμένων μεθοδεύσεων της (πράξεων και παραλείψεων) επέφερε το μεγαλύτερο πλήγμα προς την περιουσία του Ελληνικού λαού, προλειαίνοντας ανενδοιάστως το έδαφος και χορηγώντας ανεκκλήτως κατ’ ουσίαν άδεια, προς αγνώστων λοιπών στοιχείων, προχείρως εγκατεστημένες εν τη Πατρίδι μας, εταιρίες, όπως προβαίνουν αμελλητί και νομιμοφανώς προς την εν τη κυριολεξία αρπαγή της πρώτης κατοικίας του καθημαγμένου και καθειργούμενου Ελληνικού Λαού.
Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες μετατρέπεται το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο λίγα μόλις 24ωρα πριν από το πρώτο γύρο των Προεδρικών Εκλογών.
Ένα από τα αγαπημένα δείγματα της δημοτικής μας παράδοσης που διαιωνίζεται στα σχολικά εγχειρίδια της Λογοτεχνίας από γενιά σε γενιά είναι αυτό της ''Αγια Σοφιάς'', το οποίο αποτελεί ''κτήμα ες αεί'' των Ελλήνων μαθητών, μαζί με άλλα ιστορικά ενθυμήματα θρύλων και παραδόσεων του λαού μας.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται αμείωτος, οι μάχες είναι σκληρές και η μεγάλη ανθρωποθυσία, στον βωμό γεωστρατηγικών επιδιώξεων των κρατικών δρώντων που έχουν συμφέροντα για τον πόλεμο αυτό, επιδιώκουν την συνέχισή του.
Με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας, αξίζει να ταξιδέψουμε στο 480 π.Χ., περί τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, στο Αρτεμίσιο της Β. Εύβοιας. Λίγο μετά τη μάχη των Θερμοπυλών.
Η απασχολούσα την επικαιρότητα τροποποίηση του εκλογικού νόμου προκαλεί αυτονοήτως συζήτηση ως προς τη συμβατότητά της με το Σύνταγμα.
Αρκετές φορές έχω γράψει για τις μουρμούρες που ακούγονται πλέον φανερά στα επιτελεία του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ κατά της πολιτικής αντίληψης του Προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη. Κάθε μέρα η γκρίνια επιφανών στελεχών αυξάνει.
Η αγωνία τελείωσε!!! Τα αριστεία επ' ανδραγαθία το επιβεβαιώνουν!!! Το ''Αἰὲν ὑψικρατεῖν'' (''Πάντοτε να κυριαρχείς στα ύψη'') θριαμβεύει στον τόπο μας!!! Έλληνες υπήρχαν και υπάρχουν σ' αυτόν, είναι σίγουρο. Μπορεί να παίρνουν συχνά τον στραβό τον δρόμο σε πολλά θέματα, αλλά στην υπεράσπιση της πατρίδας τους δεν είναι παίξε-γέλασε. Είναι δύναμη υπεροχής!
Ο καθορισμός των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής, όπως και η διάθεση των αναγκαίων πόρων, εύλογα υπαγορεύονται από τη σπουδαιότητα των εθνικών συμφερόντων που εξυπηρετούνται και τη δυνατότητα επίτευξής τους.
Η «οικονομική απόβαση» της Ιταλίας στη Λιβύη στις 28 Ιανουαρίου 2023 και η συνακόλουθη υπογραφή συμφωνιών των πετρελαϊκών εταιρειών των δύο χωρών αποτελεί στην ουσία τη ρελάνς της Μελόνι στην υπογραφή στις 3 Οκτωβρίου 2022 των δύο μνημονίων συνεργασίας Άγκυρας και Τρίπολης στο πεδίο της έρευνας, εξόρυξης και εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου εκ μέρους τουρκικών εταιρειών.
Μια απίστευτη αφέλεια και άγνοια ή μήπως αφανής σκοπιμότητα χαρακτηρίζουν το κυρίαρχο πολιτικό προσωπικό στα ύψιστα θέματα της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Η έξοδος της Ευρώπης από τους “σκοτεινούς χρόνους” ορίζεται στη βάση ιδιόμορφης διαπλοκής του χρόνου με το γεωγραφικό μήκος και πλάτος. Έτσι οι περιοχές της Δυτικής Ευρώπης (ως πρώϊμα κράτη) εκκινούν την έξοδό τους την ίδια περίπου περίοδο που η Ανατολική Ευρώπη εισέρχεται στη δική της σκοτεινή περίοδο.
Η αλήθεια είναι πως δεν είχα τη χαρά να επισκεφτώ μια από τις πιο ζωντανές κοιτίδες του Ελληνισμού, που είχα πάντα στην καρδιά μου. Γιατί η Βόρεια Ήπειρος ήταν ανέκαθεν στην καρδιά μου. Μόνο που δεν την γνώρισα ποτέ ''εκ του σύνεγγυς'' (όπως λένε οι καθαρευουσιάνοι), αλλά... εξ αντανακλάσεως.
Ζούμε σε μια εποχή, στην οποία φαινομενικά έχουμε ειρήνη στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, ενώ ένας θερμός πόλεμος που ξέσπασε μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, συμπληρώνει το πάζλ μιας άνευ προηγουμένου παγκόσμιας αναταραχής.
Η εγχώρια θεσμική ελίτ, ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά της προκειμένου να αποκλείσει να προασπίσει αμελλητί τα ιδικά της συμφέροντα, ιδίως κοινοβουλευτικά και μη, αλλά και υπερεθνικά, επαληθεύοντας κατ’ ουσίαν τις εκτιμήσεις, ότι το Ελλαδικό κοινοβούλιο εντέλλεται υπό ενίων υπερεθνικών διευθυντηρίων ίνα εξυπηρετηθούν ορισμένης φύσεως και υφής συμφέροντα, εγκαθιδρύοντας ανερυθρίαστα μία μορφή ιδιότυπης δικτατορίας η οποία απλώς περιάπτεται του δημοκρατικού μανδύα.
