Στην κυβέρνηση θυμήθηκαν επιτέλους ότι πρέπει να υπάρξει και μία... Συνταγματική Αναθεώρηση. Την ερχόμενη εβδομάδα ξεκινά επίσημα η διαδικασία, με τη Βουλή να εισέρχεται σε μία από τις πιο σημαντικές θεσμικές διαδικασίες της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου. Κατά τη σημερινή Διάσκεψη των Προέδρων, ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης θα ζητήσει από όλα τα κόμματα να ορίσουν τους εκπροσώπους τους στην Ειδική Επιτροπή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Την ερχόμενη Τετάρτη θα πραγματοποιηθεί ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας, όπου θα οριστικοποιηθεί το χρονοδιάγραμμα εργασιών της Επιτροπής. Τι ακολουθεί Μετά την ολομέλεια της Τετάρτης, αναμένεται να συγκροτηθεί η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή, η οποία θα επεξεργαστεί τις προτάσεις των κομμάτων για τις διατάξεις του Συντάγματος που χρήζουν αναθεώρησης. Στη συνέχεια, η διαδικασία θα περάσει στην Ολομέλεια της Βουλής για συζήτηση και ψήφιση. Η Συνταγματική Αναθεώρηση απαιτεί ειδικές πλειοψηφίες (180 ψήφοι για ορισμένες διατάξεις και 151 για άλλες) και αποτελεί μία από τις πιο απαιτητικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Πολιτικό ενδιαφέρον Το ζήτημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης αναμένεται να προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση, καθώς τα κόμματα έχουν διαφορετικές ατζέντες και προτεραιότητες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν θέματα όπως: Ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας Διαδικασίες εκλογής Προέδρου Θέματα δικαιοσύνης Διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους Κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα Η κυβέρνηση φαίνεται να θέλει να προχωρήσει γρήγορα τη διαδικασία, ενώ η αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.) αναμένεται να θέσει δικές της κόκκινες γραμμές. .

Άρχισε η συζήτηση για την επιστροφή του 13ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους, με την κυβέρνηση να εξετάζει πολύ σοβαρά την ανακοίνωσή του από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στη φετινή ΔΕΘ. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εισηγήσεις προς τον πρωθυπουργό έχουν «φουσκώσει» σημαντικά το αρχικό πακέτο παροχών, το οποίο ξεκίνησε λίγο πάνω από το 1 δισ. ευρώ και πλέον προσεγγίζει ακόμα και τα 2 δισ. ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι η εκτέλεση του προϋπολογισμού και τα φορολογικά έσοδα θα συνεχίσουν να υπερβαίνουν τους στόχους. «Το οριστικό τέλος των μνημονίων» Το ενδιαφέρον είναι το πολιτικό περιτύλιγμα που ετοιμάζεται. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η επαναφορά του 13ου μισθού (είτε σταδιακά είτε στοχευμένα) θα παρουσιαστεί ως το συμβολικό και ουσιαστικό τέλος της μνημονιακής περιόδου. Η κυβέρνηση επιχειρεί να απαντήσει στην πίεση που δέχεται από τα μεσαία στρώματα του Δημοσίου, τα οποία μετά από χρόνια πληθωρισμού έχουν δει τις αυξήσεις στις αποδοχές τους να «εξατμίζονται». Η κίνηση αυτή αποσκοπεί επίσης να αλλάξει το αρνητικό κλίμα που υπάρχει το τελευταίο διάστημα. Σταδιακή ή στοχευμένη επαναφορά; Υπάρχει ακόμα συζήτηση στο οικονομικό επιτελείο για τον τρόπο υλοποίησης: Σταδιακή επαναφορά σε βάθος 2-3 ετών Στοχευμένη ενίσχυση σε συγκεκριμένες κατηγορίες (π.χ. χαμηλόμισθοι, οικογένειες, υγειονομικοί) Η τελική απόφαση αναμένεται να ληφθεί τις επόμενες εβδομάδες, ώστε να είναι έτοιμη για ανακοίνωση στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο. Πολιτική στόχευση Η κίνηση έχει σαφή πολιτική χροιά. Η κυβέρνηση επιδιώκει να: Ενισχύσει την εικόνα της ως «κυβέρνηση των πολλών» Αποσπάσει ψήφους από το κέντρο και τα μεσαία στρώματα Δημιουργήσει θετικό momentum ενόψει εκλογών    

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μια βαθιά και επίμονη πολιτική κρίση, την οποία οι δημοσκοπήσεις δεν δημιουργούν, αλλά απλώς αποτυπώνουν με αμείλικτο τρόπο. Το ζήτημα δεν είναι τόσο το γεγονός ότι το Κίνημα παλεύει για την τρίτη θέση με την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η απουσία ξεκάθαρης στρατηγικής και η συνεχής αποστολή αντιφατικών μηνυμάτων προς τον προοδευτικό και αντικυβερνητικό κόσμο. Τι πρέπει να αποφασίσει επιτέλους το ΠΑΣΟΚ; Θα προχωρήσει πραγματικά προς μια προοδευτική διακυβέρνηση και πολιτική αλλαγή, όπως αποφάσισε το Συνέδριό του; Ή θα συνεχίσει να στέλνει διπλά και τριπλά μηνύματα, άλλοτε προς τα αριστερά και άλλοτε προς το Κέντρο, με αποτέλεσμα να μην πείθει κανέναν; Ο Χάρης Δούκας μιλάει ανοιχτά για τις συνεργασίες. Κάποιοι άλλοι στελέχη δείχνουν να προτιμούν μια πιο «ουδέτερη» ή και «ισοζυγισμένη» στάση. Αυτή η διγλωσσία είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο για ένα κόμμα που θέλει να διεκδικήσει ρόλο. Στις επόμενες εκλογές, ο προοδευτικός και αντικυβερνητικός κόσμος δεν θα ψάξει μια «καλή αντιπολίτευση». Θα ψάξει κυβέρνηση. Και αν δεν βλέπει στο ΠΑΣΟΚ μια αξιόπιστη και ξεκάθαρη πρόταση διακυβέρνησης, είναι πολύ πιθανό να στραφεί προς τον Τσίπρα ή προς την Καρυστιανού. Από την άλλη, ο δεξιόστροφος ψηφοφόρος που αποζητά σταθερότητα, είναι ήδη χαμένος για το ΠΑΣΟΚ. Όταν ο Μητσοτάκης πιέσει τα πράγματα (και θα το κάνει), αυτός ο κόσμος θα επιστρέψει στη ΝΔ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχουν μπροστά τους ένα καθαρό δίλημμα: Είτε θα πάρουν ξεκάθαρες αποφάσεις και θα χαράξουν μια τολμηρή στρατηγική για την πολιτική αλλαγή, είτε θα συνεχίσουν να κινούνται σε γκρίζες ζώνες, με αποτέλεσμα να χάνουν συνεχώς έδαφος και από τα δύο ρεύματα – και από την Αριστερά και από το Κέντρο. Η πολιτική κρίση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι δημοσκοπική. Είναι στρατηγική και ταυτοτική. Και όσο δεν αντιμετωπίζεται τόσο πιο δύσκολο θα γίνεται το επόμενο βήμα. Ο χρόνος πιέζει και οι πολίτες δεν συγχωρούν την αμφιθυμία για πολύ καιρό, ειδικά στην παρούσα φάση.

Η εικόνα που αποτυπώνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις των εταιρειών Interview, Real Polls, Alco, Opinion Poll, Pulse και GPO είναι σε γενικές γραμμές ομοιόμορφη και δείχνει ότι έχουν συντελεστεί μεγάλες πολιτικές ανατροπές. Τα βασικά ευρήματα ΝΔ: Διατηρεί δυνάμεις, αλλά δεν καταφέρνει να «κλειδώσει», πόσο μάλλον να ξεπεράσει, το ψυχολογικό όριο του 30%. Παραμένει πρώτη, όμως χωρίς προοπτικές ανόδου. ΕΛΑΣ (Τσίπρας): Καθιερώνεται καθαρά στη δεύτερη θέση με ποσοστά γύρω στο 15%. ΠΑΣΟΚ & Καρυστιανού: Σκληρή μάχη για την τρίτη θέση. Στις περισσότερες μετρήσεις προηγείται το ΠΑΣΟΚ (4-2), αλλά τα ποσοστά είναι οριακά. Ανάλυση των ποσοστών. 1. Το 15% του Τσίπρα Δεν αποτελεί έκπληξη. Μετά την περιπλάνηση μεγάλου μέρους του χώρου του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ σε άλλες επιλογές, περίπου το 80% των δυνάμεων του 2023 επιστρέφει στον ιστορικό του ηγέτη. Όπως φαίνεται, κανείς άλλος δεν κατάφερε να εκφράσει πειστικά αυτό το ακροατήριο. 2. Το 12% της Καρυστιανού Αποτυπώνει το σταθερό ρεύμα δυσαρέσκειας, θυμού και αντισυστημισμού που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία δύο χρόνια. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή τη στιγμή η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» υποεκτιμάται, καθώς το ρεύμα αυτό δείχνει αντοχή και πιθανή διάρκεια. 3. Η πτώση του ΠΑΣΟΚ Δεν είναι δραματική, αλλά είναι σαφής. Το Κίνημα δεν κατάφερε να προσελκύσει σημαντικό κομμάτι του πρώην ΣΥΡΙΖΑ, ούτε να κεφαλαιοποιήσει αποτελεσματικά τη δυσαρέσκεια κατά της κυβέρνησης. Ως αποτέλεσμα, χάνει τη δυναμική που είχε όταν κινούνταν αυτόνομα στον χώρο της κεντροαριστεράς. Συμπέρασμα Η πολιτική σκηνή εμφανίζεται κατακερματισμένη και πολωμένη: Η ΝΔ κρατάει την πρωτιά, αλλά χωρίς να είναι ικανή να διεκδικήσει την αυτοδυναμία. Ο Τσίπρας επιστρέφει δυναμικά και παγιώνει τη δεύτερη θέση. Ο χώρος της κεντροαριστεράς και του Κέντρου παραμένει ρευστός, με ΠΑΣΟΚ και Καρυστιανού να παλεύουν στήθος με στήθος. Το τοπίο παραμένει ανοιχτό. Η τελική εικόνα θα κριθεί από το κατά πόσο ο Τσίπρας θα καταφέρει να διευρύνει περαιτέρω την επιρροή του, αν η Καρυστιανού θα μετατρέψει το ρεύμα δυσαρέσκειας σε μόνιμη δύναμη, και αν το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να ανακόψει την πτωτική του πορεία πριν τις εκλογές. Όπως και να έχει παρουσιάζεται μία μοναδική ευκαιρία για την δημιουργία ενός συνασπισμού κομμάτων που θα μπορεί να διεκδικήσει μία κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να κερδίσει την εξουσία.

Μια ακόμη ένδειξη της δυσκολίας που διανύει η ελληνική αγορά το 2026 έρχεται από τον κλάδο της μπύρας. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η κατανάλωση μπύρας κατά το πρώτο πεντάμηνο του έτους κινείται πτωτικά σε μονοψήφιο ποσοστό, συνεχίζοντας την αρνητική πορεία που είχε ξεκινήσει από το 2025. Οι λόγοι της πτώσης Οι επιχειρηματίες του κλάδου επισημαίνουν δύο βασικές αιτίες: Ο καιρός: Ο άστατος και σχετικά ψυχρός καιρός «έκαψε» σημαντικά τριήμερα, όπως αυτό της Πρωτομαγιάς, ενώ το Πάσχα που φέτος έπεσε πολύ νωρίς δεν βοήθησε στην κατανάλωση. Η μείωση της αγοραστικής δύναμης: Η πιο ανησυχητική παράμετρος όμως είναι η μεγάλη υποχώρηση στο κανάλι HORECA (ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ). Τόσο οι Έλληνες όσο και οι ξένοι τουρίστες έχουν περιορίσει σημαντικά τις εξόδους για φαγητό και ποτό, προτιμώντας να ψωνίζουν από σούπερ μάρκετ. «Κακό μαντάτο» για τον τουρισμό Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο την μπύρα. Αποτελεί σαφή ένδειξη μείωσης της τουριστικής κατανάλωσης εντός της χώρας. Οι ξένοι επισκέπτες, επηρεασμένοι από το υψηλό κόστος ταξιδιού λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή (καύσιμα και αεροπορικά), φαίνεται πως «σφίγγουν» το πορτοφόλι τους και περιορίζουν τις δαπάνες εκτός ξενοδοχείου. Αυτό έρχεται σε μια χρονιά που οι αφίξεις τουριστών είναι ήδη μειωμένες σε σχέση με το 2025, δημιουργώντας έντονη ανησυχία στον κλάδο της εστίασης και της ψυχαγωγίας. Ελπίδα για Σεπτέμβριο-Οκτώβριο Οι επιχειρηματίες του κλάδου κρατούν ακόμα μικρό καλάθι, αλλά ελπίζουν σε μια ισχυρή ανάκαμψη τους τελευταίους δύο μήνες της σεζόν (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος), ώστε να καλύψουν μέρος των απωλειών από τον Απρίλιο και τον Μάιο. Ωστόσο, η εικόνα που διαμορφώνεται δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική. Η μείωση της κατανάλωσης σε βασικά προϊόντα όπως η μπύρα δείχνει ότι τόσο τα ελληνικά νοικοκυριά όσο και οι τουρίστες έχουν αρχίσει να «σφίγγουν» τα λουριά, με άμεσες επιπτώσεις στην εστίαση, τον τουρισμό και συνολικά την εγχώρια οικονομία. Το «κακό μαντάτο» της μπύρας μπορεί να είναι μόνο η αρχή μιας πιο γενικευμένης δυσκολίας για τη φετινή τουριστική σεζόν.

Με ελαφρά πηδηματάκια και χωρίς ιδιαίτερη δραματικότητα, η Νέα Αριστερά οδηγείται σε διάλυση. Κορυφαία στελέχη της έχουν ήδη πάρει την απόφαση να μετακινηθούν στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ενώ το πότε και το πώς θα γίνει φαίνεται ότι είναι απλώς θέμα χρόνου. Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί έκπληξη. Είναι η φυσική κατάληξη ενός εγχειρήματος που από την αρχή έδειχνε να έχει ημερομηνία λήξης.Τα λάθη που οδήγησαν στη διάλυση Η Νέα Αριστερά έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να φτάσει στο σημερινό αδιέξοδο:Έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ την εποχή που θα μπορούσαν να μείνουν μέσα και να τον διεκδικήσουν από τον Στέφανο Κασσελάκη. Επέμειναν στην «αυτονομία» και στην αντι-αρχηγική ρητορική, ακόμα και όταν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών του 2024 έδειξαν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει πολιτικός χώρος για ακόμα ένα μικρό αριστερό κόμμα. Υποτίμησαν τον παράγοντα «κόμμα» και υπερέβαλαν στον παράγοντα «ιδέες». Όπως σωστά επισημαίνεται, αν δεν πίστευαν πραγματικά σε αυτή την αυτονομία, γιατί την διακήρυσσαν με τόση ένταση; Γιατί έκαναν όρκους αιώνιας πίστης σε ένα σχήμα που τελικά αποδείχθηκε μη βιώσιμο; Η ΕΛΑΣ «μαζεύει» κόμματα Με τη Νέα Αριστερά να διαλύεται και να χάνεται μέσα στην ΕΛΑΣ, γίνεται πλέον σαφές ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει καταφέρει κάτι εντυπωσιακό: να συμπαρασύρει δύο ολόκληρα κόμματα (τη Νέα Αριστερά και μεγάλο μέρος του παλιού ΣΥΡΙΖΑ) μέσα σε λίγους μήνες από την εμφάνισή του. Αυτό δείχνει ότι η ΕΛΑΣ δεν είναι απλώς ένα ακόμα κόμμα της Αριστεράς. Έχει γίνει ο μαγνήτης όσων προέρχονται από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και αναζητούν μια πιο «γνώριμη» και ισχυρή πολιτική στέγη.Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, παρακολουθεί αυτή την εξέλιξη με έντονη ανησυχία, καθώς βλέπει τον Τσίπρα να «ρουφάει» δυνάμεις όχι μόνο από τα αριστερά του, αλλά και από τον δικό του χώρο.Συμπέρασμα: Η Νέα Αριστερά πλήρωσε ακριβά την υπεροψία και την έλλειψη ρεαλισμού. Και όπως συμβαίνει συνήθως στην πολιτική, όποιος δεν μπορεί να σταθεί όρθιος μόνος του, τελικά καταλήγει να προσκολληθεί σε κάποιον πιο ισχυρό.