Το παραμύθι της ανάπτυξης για το οποίο προσπαθεί να πείσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη την ελληνική κοινωνία δέχτηκε ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα. Σε κατάσταση πτώχευσης κηρύχθηκε και επισήμως η ιστορική οινοποιία «Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε. Αμπελουργία – Οινοποιία – Αποσταγματοποιία» (διακριτικός τίτλος «ΟΙΝΟΣ Α.Ε.»), με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο στις 12 Ιανουαρίου 2026. Το δικαστήριο κήρυξε την εταιρεία σε πτώχευση, όρισε ως χρόνο παύσης πληρωμών το έτος 2023 και διόρισε σύνδικο πτώχευσης την «Νικόλαος Δημ. Μαράντος Μονοπρόσωπη ΙΚΕ (NM Asset Management Advisors)». Παράλληλα, διατάχθηκε η εκποίηση του συνόλου του ενεργητικού της εταιρείας ή των επιμέρους λειτουργικών της συνόλων, βάσει του Πτωχευτικού Κώδικα. Η απόφαση αυτή ανοίγει και τυπικά το κεφάλαιο της ρευστοποίησης για μία από τις πιο εμβληματικές ελληνικές οινοποιίες, βάζοντας τίτλους τέλους σε μια εταιρεία που επί δεκαετίες ταύτισε το όνομά της με τον Ευάγγελο Τσάνταλη και την αναγέννηση του ελληνικού κρασιού. Του ανθρώπου που, επενδύοντας συστηματικά σε αμπελώνες υψηλής αξίας, σε γεωγραφικές ενδείξεις και σε ισχυρά brand, κατάφερε να δημιουργήσει διεθνές αποτύπωμα. Από τη Ραψάνη και τη Μαρώνεια μέχρι το Άγιο Όρος και τη Χαλκιδική, η Τσάνταλη οικοδόμησε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αναγνωρίσιμα χαρτοφυλάκια ελληνικών αμπελώνων, ενώ τα κρασιά της εξάγονταν σε δεκάδες χώρες, «χτίζοντας» την εικόνα του ελληνικού οίνου στις αγορές του εξωτερικού. Μετά τον θάνατό του, η εταιρεία πέρασε στους κληρονόμους του, οι οποίοι κλήθηκαν να διαχειριστούν μια ήδη βαριά κληρονομιά επενδύσεων και δανεισμού σε μια περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων για τον κλάδο. Η μετάβαση στη «μετα-Τσάνταλη» εποχή αποδείχθηκε το πιο δύσκολο στοίχημα στην 134χρονη ιστορία της εταιρείας. Η κάθοδος επιταχύνθηκε μέσα σε μια πολυετή περίοδο πιέσεων – πανδημία, ενεργειακό κόστος, διαταραχές στις εξαγωγές και χρηματοδοτική ασφυξία – με σημείο καμπής το 2023, όταν για πρώτη φορά στην ιστορία της εταιρείας δεν πραγματοποιήθηκε τρύγος και η παραγωγή ουσιαστικά πάγωσε. Από εκείνο το σημείο και μετά, η Τσάνταλη μπήκε σε τροχιά αδυναμίας επανεκκίνησης, οδηγούμενη τελικά στη δικαστική διαδικασία που σφραγίζει σήμερα την πτώχευση. Πλέον ο εκκαθαριστής θα αρχίσει να βγάζει τα «ασημικά» της οινοποιίας στο σφυρί. Αμπελώνες, εγκαταστάσεις, γεωγραφικές ενδείξεις, brand και οινοποιητικές άδειες θα εκποιηθούν σε τυχόν ενδιαφερόμενους που θα θελήσουν να «ακουμπήσουν» λίγο από τη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού οίνου και της οινοποίησης. Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερο βάρος το δηλωμένο ενδιαφέρον του Ηλία Γεωργιάδη (Sterner Stenhus – Premia Properties), ο οποίος έχει ξεδιπλώσει ένα σχέδιο συγκρότησης ενός ισχυρού ελληνικού οινοποιητικού ομίλου. Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές ότι εξετάζει ακόμη και την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων της Τσάνταλης στο πλαίσιο της εκποίησης, εντάσσοντάς τα σε ένα χαρτοφυλάκιο που ήδη περιλαμβάνει ιστορικές οινοποιίες και brands όπως η Boutari και η Semeli.
