Ο Παύλος Πολάκης έδωσε δεκαήμερη προθεσμία στον Σωκράτη Φάμελλο να επιτύχει συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛΑΣ, προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση «θα υπάρξουν εξελίξεις». Σύμφωνα με πληροφορίες, το μήνυμα του Πολάκη είναι ξεκάθαρο και σκληρό: Εάν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρει συμφωνία για συμπόρευση, συνεργασία ή κοινό εκλογικό μέτωπο με τον Τσίπρα, τότε η πλευρά Δούρου – Παππά – Πολάκη και οι συμμαχικές δυνάμεις μέσα στο κόμμα θα θέσουν θέμα αυτόνομης καθόδου του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Το επόμενο βήμα: Θέμα ηγεσίας Όπως εκτιμούν στελέχη με γνώση των διεργασιών, ο Φάμελλος δεν αναμένεται να φέρει καμία ουσιαστική συμφωνία με τον Τσίπρα. Το πιθανότερο είναι να ζητήσει παράταση χρόνου. Αυτή η εξέλιξη θα πυροδοτήσει άμεσα θέμα ηγεσίας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο τον οριστικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών και τη ρήξη με την πλευρά Τσίπρα. Με άλλα λόγια, η δεκαήμερη προθεσμία λειτουργεί ως τελεσίγραφο. Η εσωκομματική πλευρά που συσπειρώνεται γύρω από τον Πολάκη και τη Δούρου φαίνεται αποφασισμένη να μην επιτρέψει την παράταση της σημερινής ρευστής και αδιέξοδης κατάστασης. Το δίλημμα του ΣΥΡΙΖΑ Το ερώτημα που τίθεται πλέον ανοιχτά είναι: Θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογική συνεργασία/συμμαχία με τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ; Ή θα επιλέξει αυτόνομη πορεία, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει περαιτέρω συρρίκνωση και εσωτερική διάσπαση; Από την πλευρά Πολάκη – Δούρου η απάντηση είναι σαφής: προτιμότερη η αυτόνομη κάθοδος και ο «καθαρός» ΣΥΡΙΖΑ, παρά μια προσχηματική συνύπαρξη με τον Τσίπρα που θα τους αφήνει χωρίς πολιτικό λόγο και έλεγχο. Βασικά για να μην τα πολυλογούμε, Πολάκης, Δούρου και Παππάς ξέρουν πως δεν τους θέλει ο Τσίπρας στο κόμμα του και προτιμούν να διατηρήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και ότι πιάσουν στις εκλογές.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φροντίζει με κάθε ευκαιρία και σχεδόν καθημερινά να μιλάει για εκλογές. Για να πει ότι αυτές θα γίνουν ότι θα γίνουν το 2027. Μόνο που δημιουργείται το εύλογο ερώτημα, αν είναι να γίνουν τότε, στη λήξη της 4ετίας δηλαδή, ποιος είναι ο λόγος να το λέει συνέχεια; Συντηρεί από μόνος του το κλίμα εκλογολογίας και να ανατροφοδοτεί τα σενάρια, άρα κάποιος σκοπός υπάρχει.

Οι πληροφορίες από το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας είναι ανησυχητικές. Το κόμμα φαίνεται εγκλωβισμένο σε ένα βαθύ πολιτικό τέλμα, με το πραγματικό του ταβάνι σε συνθήκες σκληρής εκλογικής μάχης να μην ξεπερνά το 28%. Το σενάριο αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ενόψει των επόμενων εκλογών. Εάν η ΝΔ δεν καταφέρει να περάσει το 25%, χάνει αυτόματα το μπόνους των εδρών. Οι κοινοβουλευτικές ομάδες θα διαμορφωθούν με βάση την απλή αναλογική, και οι εξελίξεις αναμένεται να είναι ραγδαίες και απρόβλεπτες. Παρότι οι δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν συχνά υψηλότερες εκτιμήσεις ψήφου – όπως συνέβη και πριν από τις ευρωεκλογές, όπου οι προβλέψεις απέτυχαν – στα off the record συζητήσεις οι ίδιοι οι δημοσκόποι αναγνωρίζουν την πραγματικότητα: H Νέα Δημοκρατία δεν διαθέτει πλέον τις απαραίτητες κοινωνικές δεξαμενές για να στηρίξει το αφήγημα της απόλυτης κυριαρχίας. Πρόκειται περισσότερο για μία ψευδαίσθηση που συντηρείται, παρά για μία αντικειμενική πολιτική δυνατότητα.Δεν είναι όμως μόνο το εκλογικό ζήτημα. Η αμφισβήτηση του σημερινού μοντέλου εξουσίας μέσα στο κόμμα φουντώνει. Κορυφαία κοινοβουλευτικά στελέχη διαβλέπουν το επικείμενο στραπάτσο και έχουν αρχίσει ήδη, με όρους απόλυτης σκληρότητας, να συζητούν στα ενδότερα των γαλάζιων διαδρόμων την επόμενη ημέρα και το ζήτημα της διαδοχής.Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός κόμματος που εισέρχεται στην τελική ευθεία των εκλογών βαριά φορτωμένο με εσωτερικές εντάσεις, περιορισμένες κοινωνικές συμμαχίες και ένα αίσθημα πολιτικής κόπωσης. Το «τέλμα» δεν είναι πλέον μία μεταφορική έκφραση, αλλά η κυρίαρχη περιγραφή που κυκλοφορεί σε υψηλό επίπεδο μέσα στη ΝΔ.Και ενώ το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να κρατήσει τα ηνία και να παρουσιάσει μία εικόνα ελέγχου, ιδίως ενόψει της ΔΕΘ, στα παρασκήνια η μηχανή της διαδοχής έχει ήδη τεθεί σε λειτουργία. Με σκληρότητα και χωρίς περιθώρια για συναισθηματισμούς. Η Νέα Δημοκρατία μπαίνει στην πιο κρίσιμη περίοδο των τελευταίων ετών όχι απλώς διχασμένη, αλλά με βαθιά επίγνωση ότι το πολιτικό της κεφάλαιο έχει σημαντικά περιοριστεί. Και αυτό το γνωρίζουν καλά όσοι κινούνται στους διαδρόμους της Πειραιώς.

Το πολιτικό και οικονομικό παρασκήνιο έχει πλέον μπει πλήρως στον ρυθμό της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Το κυβερνητικό επιτελείο μετρά αντίστροφα για τα αποκαλυπτήρια της πρωθυπουργικής ατζέντας, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ετοιμάζεται να παρουσιάσει τις προτεραιότητες της τελευταίας φάσης της θητείας του.Φέτος η ΔΕΘ δεν είναι μία ακόμα ετήσια συνήθεια. Σηματοδοτεί επίσημα την είσοδο της χώρας στην τελική ευθεία προς τις κάλπες. Όσα ειπωθούν στη Θεσσαλονίκη θα έχουν σαφή προεκλογικό χαρακτήρα και θα διαμορφώσουν το αφήγημα με το οποίο η κυβέρνηση θα ζητήσει νέα εντολή. Προς το παρόν, παραμένει άγνωστο το ακριβές πακέτο μέτρων που θα ανακοινωθεί για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Ωστόσο, μία φήμη που έχει κυκλοφορήσει έντονα τον τελευταίο καιρό μπορεί να αποκλειστεί κατηγορηματικά: δεν πρόκειται να δοθεί 13ος μισθός στους δημοσίους υπαλλήλους. Η γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου και του ίδιου του πρωθυπουργού είναι σαφής και αδιαπραγμάτευτη: καμία κίνηση που μπορεί να οδηγήσει σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό ή να στείλει λάθος μήνυμα στις αγορές. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι κάποιοι θα στεναχωρηθούν ή θα απογοητευθούν, η προτεραιότητα παραμένει η δημοσιονομική πειθαρχία και η αξιοπιστία της χώρας διεθνώς. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο εκτιμούν ότι σε μία περίοδο που η «ζυγαριά» των εκλογών ταλαντεύεται μεταξύ φθινοπώρου ’26 και άνοιξης ’27, η οποιαδήποτε εντύπωση χαλάρωσης στα δημοσιονομικά θα μπορούσε να αποδειχθεί μπούμερανγκ. Γι’ αυτό και η προσέγγιση είναι πιο προσεκτική και πιο συντηρητική από ό,τι κάποιοι θα ήθελαν.Η ΔΕΘ φέτος δεν θα είναι μόνο η πλατφόρμα για παροχές και εξαγγελίες. Θα είναι ο καθρέφτης της στρατηγικής του Μητσοτάκη για την τελική ευθεία: σταθερότητα, αξιοπιστία και ελεγχόμενη – αλλά όχι ανεξέλεγκτη – στήριξη της κοινωνίας. Το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση είναι ξεκάθαρο: οι κάλπες πλησιάζουν, αλλά η δημοσιονομική σοβαρότητα δεν πρόκειται να θυσιαστεί στον βωμό της προεκλογικής περιόδου.

Διαπιστώνεται τις τελευταίες ημέρες μία σαφής τάση που επιβεβαιώνεται από πολλαπλά μηνύματα και πληροφορίες: στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν τον Αλέξη Τσίπρα στην ΕΛΑΣ (Ενιαία Λαϊκή Αριστερά Συσπείρωση) αρχίζουν να απομακρύνονται από την Κουμουνδούρου και να στρέφονται προς την Αμαλίας. Η τάση αυτή ενισχύθηκε σημαντικά μετά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής και τις κινήσεις του Σωκράτη Φάμελλου. Πολλοί στελέχη αντιλήφθηκαν ότι η προσπάθεια χειραγώγησης και ποδηγέτησης του κόμματος από την πλευρά των «φευγάτων» έχει πάρει τοξικά χαρακτηριστικά και λειτουργεί καταστροφικά για το σύνολο του χώρου. Υπάρχει πλέον έντονη υποψία ότι εάν η κατάσταση συνεχιστεί με τον ίδιο τρόπο τότε θα απαξιωθούν και όσοι παραμένουν. Ήδη, όπως λένε με νόημα, το βιώνει ο ίδιος ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος, του οποίου η θέση και η επιρροή φαίνεται να συρρικνώνονται με γρήγορους ρυθμούς. Η μετακίνηση στελεχών δεν είναι πια αποσπασματική. Πρόκειται για μία σταδιακή αλλά σταθερή ροή προς την νέα πολιτική πρωτοβουλία του Τσίπρα. Στελέχη που μέχρι πρότινος κρατούσαν στάση αναμονής, φαίνεται να έχουν πάρει τις αποφάσεις τους μετά την τελευταία εσωκομματική παράσταση. Το μήνυμα που στέλνεται είναι σαφές: η Κουμουνδούρου χάνει γρήγορα στελέχη με πολιτικό βάρος, ενώ η Αμαλίας αποκτά ολοένα και περισσότερη βαρύτητα. Η αντίστροφη μέτρηση για την Κουμουνδούρου έχει ξεκινήσει.

Πέρασε σχετικά απαρατήρητο από τα μεγάλα μέσα, αλλά έχει ενδιαφέρον η προέλευση της πρόσκλησης που δέχθηκε ο Αντώνης Σαμαράς για να μιλήσει πρόσφατα στο Ηράκλειο της Κρήτης. Δεν ήταν η τοπική οργάνωση της ΝΔ ούτε κάποιο στενά «γαλάζιο» σχήμα που τον κάλεσε. Την πρόσκληση απηύθυνε το think tank «Το Νόημα – Κρήτη». Ένα σχήμα που συνθέτει πολιτικά πρόσωπα με διαφορετικές – και σε κάποιες περιπτώσεις αντίθετες – αφετηρίες. Στα μέλη του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων: Ο Γρηγόρης Πασπάτης, με σαφείς δεξιές επιρροές. Ο Φραγκίσκος Λαμπρινός, γιος του πρώην δημάρχου Ηρακλείου, με κεντροαριστερές καταβολές. Και ο Ηλίας Λυγερός – παλιός γνώριμος και, όπως λέγεται, περίπου φίλος του Αλέξη Τσίπρα. Η σύνθεση αυτή από μόνη της στέλνει ένα μήνυμα: Ο Αντώνης Σαμαράς διατηρεί σχέσεις που εκτείνονται πέρα από τα στενά όρια του «σκληρού» χώρου της Δεξιάς. Μπορεί να συνομιλεί με ανθρώπους διαφορετικών πολιτικών οικογενειών και να βρίσκει «γέφυρες» ακόμα και σε περιβάλλοντα που παραδοσιακά δεν θεωρούνται φιλικά προς αυτόν. Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ίδιος ο Σαμαράς ανέλαβε προσωπικά πρωτοβουλία και τηλεφώνησε σε πολλούς παράγοντες της Δεξιάς – πρώην βουλευτές, πολιτευτές και στελέχη – καλώντας τους στην εκδήλωση. Το κλίμα που συνάντησε ήταν ένθερμο. Ακόμα και όσοι για διάφορους λόγους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν, εξέφρασαν θετική διάθεση. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι, παρά τις όποιες εντάσεις με το Μέγαρο Μαξίμου, ο πρώην πρωθυπουργός διατηρεί ζωντανές τις γραμμές επικοινωνίας του με τον παραδοσιακό δεξιό και κεντροδεξιό χώρο. Και το κάνει με τρόπο που δεν περιορίζεται στα στεγανά του κόμματος.Σε μια περίοδο που η «ζυγαριά» των εκλογών ταλαντεύεται και οι εσωτερικές ισορροπίες της ΝΔ δοκιμάζονται, κινήσεις όπως αυτή στο Ηράκλειο λειτουργούν ως υπενθύμιση: ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει παίκτης με δικό του δίκτυο, δικές του σχέσεις και πολιτική αυτονομία. Και αυτό το δίκτυο δεν είναι μονοδιάστατο – αγκαλιάζει και «απρόσμενους» συνομιλητές.Το πολιτικό νόημα είναι σαφές: όποιος νομίζει ότι ο Σαμαράς περιορίζεται σε έναν στενό κύκλο, μάλλον υποτιμά την εμβέλεια των σχέσεών του.