Ποιοι Αμερικανοί πρόεδροι έκρυψαν τις ασθένειές τους για να καθίσουν στο Οβάλ Γραφείο

Είχε πνευμονία και το έκρυβε, μέχρι που κατέρρευσε δημόσια. Η Χίλαρι Κλίντον έχει βρεθεί απολογούμενη, με την προεκλογική της εκστρατεία να απειλείται από την υγεία της.

Ομως, όπως δείχνει η ιστορία, δεν είναι η μόνη που έχει τέτοια μυστικά, προσπαθώντας να καθίσει στο Οβάλ Γραφείο. Πολλοί «ένοικοι» του Λευκού Οίκου στο παρελθόν έχουν αποκρύψει τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν, όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμα η Washington Post.

Στη δεύτερη προεδρική του θητεία, ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ έμοιαζε με γέρο. Είχε υποστεί σοβαρή καρδιακή προσβολή το 1955, η οποία απαίτησε παρατεταμένη νοσηλεία. Αργότερα, υπέστη εγκεφαλικό. Αντιθέτως, ο διάδοχός του, Τζον Κένεντι, φαινόταν ζωντανός και «ζωηρός».

Η αλήθεια είναι πως ο Αϊζενχάουερ δεν ήταν πραγματικά τόσο γέρος. Ηταν 62 ετών την πρώτη φορά που εξελέγη. Και ο Κένεντι δεν ήταν τόσο υγιής. Στην πραγματικότητα, είχε αρκετά προβλήματα υγείας, ανάμεσά τους Νόσο του Αντισον, τα οποία οι συνεργάτες του έκρυβαν από τον κόσμο.

Η ιστορία των Αμερικανών προέδρων περιλαμβάνει μία σειρά ασθενειών, πολλές από τις οποίες δεν τις έμαθαν οι πολίτες παρά αργότερα, για πολιτικούς λόγους, αναφέρει η Washington Post. Ενα εγκεφαλικό κατέστησε ανίκανο τον Γούντροου Γουίλσον το 1919, αλλά ο κόσμος δεν το έμαθε παρά πολλούς μήνες αργότερα. Και όταν ο Γκρόβερ Κλίβελαντ χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση το 1893, για να αφαιρεθεί κακοήθης όγκος από το στόμα του, το έκανε μυστικά, στο γιοτ ενός φίλου του.

Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα έμειναν κρυφά όμως. Ο πρόεδρος Κλίβελαντ κράτησε μυστική την επέμβασή του επειδή δεν εμπιστευόταν τους δημοσιογράφους και γιατί θεωρούσε ότι η κατάσταση της υγείας του δεν αφορά κανέναν άλλον, σύμφωνα με τον βιογράφο του, Μάθιου Αλτζίο.

Ο ίδιος όμως παρατήρησε και κάτι άλλο. Ότι η επιθυμία για μυστικότητα έκανε τους Αμερικανούς προέδρους να αποφεύγουν τους καλύτερους γιατρούς. «Θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν την καλύτερη περίθαλψη. Ομως γίνονται τόσο παρανοϊκοί με το ότι δεν θέλουν να ξέρουν οι πάντες τι τους συμβαίνει, που καταφεύγουν σε παλιούς οικογενειακούς γιατρούς», εξήγησε ο Αλτζίο.

Ετσι, ο κόσμος είχε ελάχιστη πληροφόρηση για την κατάσταση του Φραγκλίνου Ρούσβελτ και το γεγονός ότι χρησιμοποιούσε αναπηρική καρέκλα. Μέχρι να διεκδικήσει την τέταρτη εκλογή του, είχε καρδιακό πρόβλημα, ήταν διαρκώς κουρασμένος και είχε πρόβλημα συγκέντρωσης. Ο Φρανκ Λάχεϊ, ένας χειρούργος που τον είχε εξετάσει, είχε γράψει σε σημείωμα ότι ο Ρούσβελτ δεν θα επιβίωνε μία ακόμη θητεία. Ομως, το σημείωμα αυτό αποκαλύφθηκε μόλις το 2011.

Ο Χάρι Τρούμαν, αντιπρόεδρός του, σοκαρισμένος είχε πει σε συνεργάτη του «σωματικά διαλύεται». Ομως, ο κόσμος δεν το ήξερε. Ο Ρούσβελτ εξελέγη τον Νοέμβριο, αλλά πέθανε μερικούς μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 1945, αφήνοντας τον Τρούμαν να λήξει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να πάρει τη δύσκολη απόφαση για τις ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία, γράφει η Washington Post.

Ο Κένεντι ήταν αναγκασμένος να παίρνει στεροειδή και άλλα φάρμακα, για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα της νόσου Αντισον, αλλά το έκανε και αυτός μυστικά. Οι L.A. Times είχαν γράψει ότι κατά την προεκλογική εκστρατεία το 1960, οι αντίπαλοι του Κένεντι είχαν αναφέρει ότι ο υποψήφιος έπασχε από τη συγκεκριμένη ασθένεια. Οι γιατροί του, με μία προσεκτική ανακοίνωση, το διέψευσαν. Ομως, ο Κένεντι είχε καταρρεύσει δύο φορές εξαιτίας της ασθένειας, κατά τη διάρκεια μίας παρέλασης κατά την προεκλογική εκστρατεία και σε μία επίσκεψη στη Βρετανία. Ο ιστορικός Ρόμπερτ Ντάλεκ εξήγησε ότι η αποκάλυψη των προβλημάτων υγείας του Κένεντι θα μπορούσε να του είχε στερήσει την προεδρία.

Στην περίπτωση του Ρόναλντ Ρίγκαν, η ηλικία του είχε αποτελέσει ένα ζήτημα συζήτησης όταν ήταν υποψήφιος το 1980. Ομως παρουσιαζόταν ως δραστήριος όταν ανέλαβε καθήκοντα, σηκώνοντας τακτικά βάρη και κάνοντας ιππασία στο ράντσο του.

Διεκδικώντας την επανεκλογή το 1984, εμφανίστηκε μπερδεμένος στο πρώτο ντιμπέιτ με τον αντίπαλό του, αλλά επανήλθε στο επόμενο. Αργότερα, το 1994, ο Ρίγκαν διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ. Δημοσιογράφοι, ιστορικοί, ακόμη και ο γιος του υποθέτουν ότι είχε δείξει σημάδια της ασθένειας από τη δεύτερη θητεία του, όταν πλέον είχε περάσει τα 70 του.