
Δεν υπάρχει πραγματικό δίλημμα «Ανδρουλάκης ή Τσίπρας» για το Μέγαρο Μαξίμου.
Αντίθετα, η ιδανική κατάσταση για την κυβέρνηση είναι να υπάρχουν και οι δύο ταυτόχρονα στο πολιτικό πεδίο της κεντροαριστεράς.
Το Μαξίμου δεν ξεχωρίζει κανέναν από τους δύο. Θεωρεί ότι ο ένας ακυρώνει και αποδυναμώνει τον άλλο, διατηρώντας τον χώρο κατακερματισμένο και μη απειλητικό.
Η κυβέρνηση εκτιμά ότι όσο ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας παραμένουν σε παράλληλη τροχιά και σε ανταγωνιστική σχέση, τόσο περισσότερο δυσκολεύεται η κεντροαριστερά να συγκροτήσει ένα ισχυρό, συγκροτημένο και αξιόπιστο εναλλακτικό πόλο.
Το Μαξίμου θα ανησυχούσε μόνο σε δύο περιπτώσεις:Εάν και οι δύο αρχηγοί κατάφερναν να κινητοποιήσουν σημαντικό αριθμό απογοητευμένων πολιτών που σήμερα απέχουν.
Εάν υπήρχε ρεαλιστική προοπτική συμμαχίας ή κοινού μετώπου μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ (ή όποιου νέου σχηματισμού δημιουργήσει ο Τσίπρας).
Εφόσον καμία από τις δύο αυτές προϋποθέσεις δεν φαίνεται να υλοποιείται, η κυβέρνηση παρακολουθεί με ψυχραιμία και ικανοποίηση την εσωτερική διαμάχη στον χώρο της κεντροαριστεράς.
Αυτό βέβαια σημαίνει ότι και στην αντιπολίτευση γνωρίζουν με ποιον τρόπο μπορούν όντως να κερδίσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ίσως είναι η ώρα να αρχίσουν να σκέφτονται πέρα από τους εαυτούς τους και τα μικρά τους «μαγαζάκια».
