Αύξηση των αναποφάσιστων δείχνουν οι πρώτες έρευνες του Σεπτεμβρίου

Αύξηση αναποφάσιστων καταγράφουν οι πρώτες έρευνες κοινής γνώμης του Σεπτεμβρίου, μετά τη θερινή ραστώνη και πριν κλειδώσει η προεκλογική γραμμή.

Δεν είναι ακόμη οι δημοσκοπήσεις που θα γεμίσουν πρωτοσέλιδα.

Είναι οι προκαταρκτικές μετρήσεις από τις οποίες τα επιτελεία διαβάζουν την αφετηρία.

Το κοινό συμπέρασμα είναι απλό: Περισσότεροι πολίτες δεν έχουν διαλέξει στρατόπεδο.

Η λογική είναι πολιτική, όχι ψυχολογική ιδιοτροπία. Τα κόμματα αλλάζουν αφήγημα. Η ΝΔ πουλά σταθερότητα και πακέτο ΔΕΘ.

Ο Τσίπρας απευθύνεται με πρόγραμμα σε ομάδες.

Το ΠΑΣΟΚ ψάχνει χώρο στο κέντρο. Ο Σαμαράς ετοιμάζει κόμμα που δεν έχει ακόμη όνομα στην κάλπη, αλλά έχει ήδη σκιά στα ψηφοδέλτια.

Όταν το τοπίο κουνιέται, ο ψηφοφόρος δεν βιάζεται. Δεν έχει την αγωνία των μηχανισμών. Οι μηχανισμοί μετράνε μονάδες από τώρα.

Εκείνος ψηφίζει όταν ανοίξει η κάλπη. Οι αναποφάσιστοι δεν είναι κενό. Είναι πολιτική ύλη. Μέρος τους είναι δυσαρεστημένοι της ΝΔ που δεν έχουν βρει στέγη.

Μέρος είναι αριστεροί που ζυγίζουν Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ και αποχή. Μέρος είναι κεντρώοι που βαρέθηκαν τα διλήμματα «αυτοδυναμία ή χάος».

Όσο οι κάλπες πάνε για την άνοιξη του 2027, αυτό το μπλοκ θα φουσκώνει και θα ξεφουσκώνει με κάθε κρίση και κάθε παροχή.

Τα κόμματα θα επιχειρήσουν να τους «κλείσουν» με μηνύματα φόβου ή ωφέλειας. Ο αναποφάσιστος, όμως, συνηθίζει να αφήνει την απόφαση για το τέλος.

Το έκανε στη ζωή του με τους λογαριασμούς, τα ενοίκια, τις εκπτώσεις. Θα το κάνει και στην ψήφο.

Όποιος πανηγυρίζει σήμερα ποσοστά χωρίς αυτό το κομμάτι μετρά τον στρατό του πριν τη μάχη.

Η μάχη αρχίζει όταν οι αναποφάσιστοι πάψουν να είναι αναποφάσιστοι. Όχι όταν βγαίνει το πρώτο γκάλοπ του Σεπτέμβρη.