ΔΕΘ και παροχολογία: Εξαγγελίες που επαναλαμβάνονται χωρίς να αλλάζουν την καθημερινότητα

Κάθε Σεπτέμβριο η κυβέρνηση ετοιμάζει πακέτο μέτρων για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Κάθε χρόνο η ακρίβεια παραμένει και η δυσαρέσκεια μεγαλώνει.

Η παροχολογία έχει χάσει την πειστικότητά της. Οι πολίτες περιμένουν ουσία και όχι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.Το σκηνικό είναι πλέον γνώριμο.

Λίγες εβδομάδες πριν από τη ΔΕΘ το Μαξίμου και το οικονομικό επιτελείο διαρρέουν πληροφορίες για στοχευμένες ελαφρύνσεις, μειώσεις φόρων, παρεμβάσεις στο ρεύμα και στήριξη ευάλωτων ομάδων.

Ο πρωθυπουργός ανεβαίνει στο βήμα, παρουσιάζει ένα «γενναίο» πακέτο και η κυβερνητική επικοινωνία μιλά για στήριξη της κοινωνίας.

Λίγους μήνες αργότερα οι πολίτες διαπιστώνουν ότι οι τιμές στα τρόφιμα, στα καύσιμα και στο ρεύμα συνεχίζουν να πιέζουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά.

Η ακρίβεια έχει μετατραπεί σε μόνιμο βαρίδι. Η βενζίνη παραμένει υψηλά, οι λογαριασμοί ρεύματος επιβαρύνουν, τα τρόφιμα ακριβαίνουν και οι ονομαστικές αυξήσεις μισθών εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό.

Οι «εθνικές συμφωνίες» μείωσης τιμών και οι προσωρινές επιδοτήσεις δεν αλλάζουν τη μεγάλη εικόνα. Οι πολίτες έχουν μάθει να περιμένουν τις εξαγγελίες της ΔΕΘ με σκεπτικισμό, γιατί γνωρίζουν ότι μετά την επικοινωνιακή καταιγίδα η καθημερινότητα επιστρέφει στην ίδια πίεση.

Η κυβέρνηση φαίνεται να αντιμετωπίζει τη ΔΕΘ περισσότερο ως πολιτικό εργαλείο παρά ως ευκαιρία για ουσιαστικές αλλαγές.

Αντί για δομικές παρεμβάσεις στο μοντέλο τιμολόγησης της ενέργειας, στη φορολογία ή στην ενίσχυση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης, επιλέγει μέτρα που δημιουργούν προσωρινή εντύπωση ανακούφισης.

Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή απαξίωση του ίδιου του θεσμού των εξαγγελιών.Η κοινωνία δεν ζητά άλλα πυροτεχνήματα. Ζητά πολιτικές που θα μειώσουν πραγματικά το κόστος ζωής, θα ενισχύσουν τους μισθούς και θα περιορίσουν τις στρεβλώσεις της αγοράς.