Η ξηρασία «κόβει» τον Ρήνο: Νέο πλήγμα για την γερμανική οικονομία που εξαρτάται από τις τιμές των καυσίμων

Ενώ στην Ελλάδα η λειψυδρία γίνεται αισθητή κυρίως στα νησιά λόγω της τουριστικής πίεσης, στη Γερμανία η ξηρασία απειλεί τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τη βιομηχανία μέσω του ποταμού Ρήνου και κατ’ επέκταση τις οικονομίες της Ελλάδας και των ευρωπαϊκών χωρών.

Χθες το πρωί, στο κρίσιμο σημείο ναυσιπλοΐας Kaub, η στάθμη του νερού έπεσε στα 53 εκατοστά – 8 εκατοστά κάτω από το όριο στο οποίο οι φορτηγίδες μπορούν να φορτώνουν έστω και με ειδική προσαύξηση χαμηλών υδάτων.

Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο για την εποχή εδώ και δεκαετίες, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το Bloomberg.

Τα πλοία που συνήθως μεταφέρουν έως 2.500 τόνους περνούν πλέον από το Kaub με μόλις 460 τόνους – δηλαδή κάτω από το 20% της κανονικής τους χωρητικότητας.

Ο ναύλος για ντίζελ από το Ρότερνταμ στην Καρλσρούη εκτοξεύτηκε από 45 ευρώ/τόνο (τέλη Ιουνίου) σε 60-70 ευρώ/τόνο, σημειώνοντας αύξηση έως και 56% μέσα σε δύο εβδομάδες.

Κάθε φορτηγίδα που ακινητοποιείται ισοδυναμεί με 100-150 νταλίκες επιπλέον στους δρόμους, σε ένα οδικό δίκτυο που ήδη αντιμετωπίζει προβλήματα συμφόρησης γύρω από την Αμβέρσα.

Ο Ρήνος μεταφέρει σιτηρά, άνθρακα, χημικά, μεταλλεύματα και πετρελαιοειδή.

Την ίδια στιγμή που η κρίση στα Στενά του Ορμούζ έχει ανεβάσει το Brent στα 86,5 δολάρια, η γερμανική βιομηχανία βλέπει να επαναλαμβάνεται το κακό σενάριο του 2022, όταν η ξηρασία είχε προκαλέσει στάσεις παραγωγής.

Το χιόνι στις Άλπεις έλιωσε νωρίς, οι αλπικές λίμνες βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και ο Ρήνος εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τις βροχές.

Νέο κύμα καύσωνα πλήττει τη λεκάνη απορροής, ενώ η Γαλλία περιορίζει την πυρηνική της παραγωγή και το βρετανικό δίκτυο προειδοποιεί για ελλείμματα ισχύος.Οι Γερμανοί μετεωρολόγοι ελπίζουν σε βροχές την Παρασκευή, αλλά η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης βλέπει τις εφοδιαστικές της αλυσίδες να κόβονται – όχι από πολεμικές συγκρούσεις, αλλά από την έλλειψη νερού.

Η κατάσταση στον Ρήνο λειτουργεί ως «βαρόμετρο» για την ευρωπαϊκή οικονομία, υπενθυμίζοντας ότι η κλιματική κρίση δεν πλήττει μόνο τις μεσογειακές χώρες, αλλά και τον «κινητήρα» της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.