
Ένα πράγμα έχουμε μάθει στην ζωή και αυτό είναι, πόσο δίκιο είχε ο Κλιντ Ίστγουντ στην ταινία «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος» όταν είπε:
«Τούκο φίλε μου, υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον κόσμο. Αυτοί που σκάβουν και αυτοί που έχουν γεμάτα πιστόλια. Εσύ σκάβεις».
Είναι ότι πιο σοφό που ακούστηκε ποτέ και μόνο ο Σέρτζιο Λεόνε, μπορούσε να περάσει αυτό το μεγάλο νόημα με τόσο απλό τρόπο, όταν οι πρωταγωνιστές του στην ταινία, αναζητούσαν σε νεκροταφείο του Αμερικανικού Εμφυλίου, τον τάφο με τα 100.000 δολάρια (τότε ήταν τρελό ποσό).
Έχει άμεση σχέση με τα περί αξιοκρατίας στην Ελλάδα, σκληρής δουλειάς και άλλων ανεκδότων.
Μην λέμε ψέματα, σε όλες τις χώρες ισχύει απλά στην Ελλάδα που δεν έχει κανονικούς θεσμούς και υποδομές ισχύει ακόμα περισσότερο.
Ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν ίδρωσε σε πανεπιστήμιο και με το που εμφανίστηκε σε ένα υπουργείο Παιδείας το 2007, διορίστηκε «επιστημονικός συνεργάτης» αφήνοντας αυτούς που άξιζαν την θέση και εργάστηκαν και ίδρωσαν σκληρά στην ζωή τους εκτός «νυμφώνος» με κάποια αγχωτική και κάκιστα πληρωμένη δουλειά του ελληνικού ιδιωτικού τομέα.
Δηλαδή κουπί σε γαλέρα για να είμαστε ακριβείς.
Συνεπώς όποιος έχει «πιστόλι» ανεβαίνει ξεκούραστα την διατροφική αλυσίδα, βρίσκει και τα «100.000 δολάρια» και οι υπόλοιποι μένουν απλώς με τον «ιδρώτα» και την «σκληρή» δουλειά.
Αλήθεια έχετε δει ποτέ κανέναν που να δούλεψε σκληρά (όχι να μας δούλεψε σκληρά) που να έχει βγάλει πολλά χρήματα στην ζωή του;
