Περί πυρκαγιάς στην Σαλαμίνα και άπειρων σκουπιδιών: Μήπως τελικά είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες;

Η φωτιά που ξέσπασε χθες στη Σαλαμίνα, στα Περιστέρια, ξεκίνησε σύμφωνα με μαρτυρίες από οικόπεδο γεμάτο σκουπίδια.

Μέσα σε λίγα λεπτά πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Δύο ηλικιωμένοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οκτώ τραυματίστηκαν με σοβαρά εγκαύματα.

Εκατοντάδες πολίτες απεγκλωβίστηκαν διά θαλάσσης. Σπίτια κάηκαν.Και το ερώτημα επανέρχεται για άλλη μια φορά: μέχρι πότε θα μετράμε νεκρούς και καμένες περιουσίες επειδή κάποια οικόπεδα παραμένουν είναι γεμάτα απορρίμματα;

Η Σαλαμίνα δεν είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα. Το νησί παλεύει εδώ και χρόνια με σωρούς σκουπιδιών, παράνομες εναποθέσεις και οικόπεδα που κανείς δεν καθαρίζει.

Κάθε καλοκαίρι η ίδια εικόνα: ξερά χόρτα, σκουπίδια, εύφλεκτα υλικά και η ελπίδα ότι «δεν θα πιάσει φωτιά». Μέχρι να πιάσει.Ποιος φταίει; Ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου που δεν το καθάρισε; Ο δήμος που δεν ελέγχει και δεν επιβάλλει πρόστιμα με αποτελεσματικότητα; Η πολιτεία που αφήνει το πρόβλημα να χρονίζει χωρίς ουσιαστικό σχέδιο πρόληψης;

Οι πολίτες που πετάνε ό,τι δεν χρειάζονται σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους;

Δεν αρκεί πια να μιλάμε για «κλιματική κρίση» ή «δυσμενείς συνθήκες». Όταν η φωτιά ξεκινά από σωρό σκουπιδιών σε οικόπεδο δίπλα σε κατοικίες, τότε μιλάμε για αποτυχία πρόληψης και ελέγχου.

Μιλάμε για αδιαφορία που πληρώνεται με ανθρώπινες ζωές.Είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες συγκεκριμένα και όχι αφηρημένα.

Αυτό που όλοι θυμούνται κάθε χρόνο, όταν πάνε στην Σαλαμίνα είναι το εξής: Ωραίο νησί, θαμμένο στο σκουπίδι.

Εκεί είναι όλη η ουσία. Και ο δήμος δεν μπορεί πλέον να προσποιείται ότι το πρόβλημα δεν είναι δικό του. Και αν δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για να καθαρίσει το νησί, να τους ζητήσει από την κυβέρνηση.

Και αν η κυβέρνηση δεν τους δίνει, να την δώσουν «στεγνά» δημοσίως.