Η φλούδα του ακτινιδίου είναι βρώσιμη και μπορεί να καταναλωθεί μαζί με τη σάρκα του, παρότι πολλοί την αφαιρούν λόγω της χνουδωτής υφής της.
Μάλιστα, το εξωτερικό περίβλημα του φρούτου δεν είναι απλώς ακίνδυνο, αλλά περιέχει επιπλέον φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά που συχνά χάνουμε όταν επιλέγουμε να το ξεφλουδίσουμε.
Τόσο το πράσινο όσο και το κίτρινο ακτινίδιο μπορούν να καταναλωθούν ολόκληρα.
Η βασική διαφορά τους βρίσκεται στην υφή της φλούδας: εκείνη του πράσινου είναι πιο τραχιά και χνουδωτή, ενώ του κίτρινου είναι συνήθως λεπτότερη και πιο λεία, με αποτέλεσμα να γίνεται ευκολότερα αποδεκτή από όσους δεν συνηθίζουν να τρώνε το φρούτο με τη φλούδα.
Τι κερδίζουμε όταν τρώμε τη φλούδα;
Το μεγαλύτερο διατροφικό πλεονέκτημα είναι η επιπλέον πρόσληψη φυτικών ινών. Παράλληλα, η φλούδα περιέχει αντιοξειδωτικά και άλλα θρεπτικά συστατικά, ενισχύοντας τη συνολική διατροφική αξία του ακτινιδίου.
Τα οφέλη αποτυπώνονται και σε μελέτη που εξέτασε την ποικιλία SunGold. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, η κατανάλωση ολόκληρου του κίτρινου ακτινιδίου, μαζί με τη φλούδα, προσέφερε περίπου 50% περισσότερες φυτικές ίνες, 32% περισσότερη βιταμίνη Ε και 34% περισσότερο φυλλικό οξύ σε σύγκριση με την κατανάλωση μόνο της σάρκας.
Πράσινο ή κίτρινο ακτινίδιο;
Και οι δύο ποικιλίες τρώγονται με τη φλούδα. Ωστόσο, η επιλογή μπορεί να εξαρτηθεί από το πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να συνηθίσει την υφή της.
Το πράσινο ακτινίδιο έχει πιο έντονο χνούδι, κάτι που ενδέχεται να κάνει την κατανάλωσή του λιγότερο ευχάριστη. Αντίθετα, το κίτρινο έχει πιο λεία και λεπτή εξωτερική επιφάνεια και μπορεί να αποτελέσει μια πιο εύκολη επιλογή για όσους θέλουν να δοκιμάσουν να φάνε το φρούτο ολόκληρο.
Πώς πρέπει να πλένουμε το ακτινίδιο;
Εάν επιλέξουμε να φάμε τη φλούδα, είναι σημαντικό να προετοιμάσουμε σωστά το φρούτο. Αρχικά, το πλένουμε καλά κάτω από τρεχούμενο νερό, τρίβοντας απαλά την εξωτερική επιφάνεια. Στη συνέχεια, το στεγνώνουμε με μια καθαρή πετσέτα, η οποία μπορεί να απομακρύνει και μέρος από το ενοχλητικό χνούδι.
Μπορούμε επίσης να το κόψουμε σε λεπτές φέτες, ώστε η υφή της φλούδας να γίνεται λιγότερο αισθητή κατά την κατανάλωση. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε σαπούνι ή καθαριστικά, καθώς το πλύσιμο με τρεχούμενο νερό είναι η κατάλληλη πρακτική.
Ακόμη και αν σκοπεύουμε να αφαιρέσουμε τη φλούδα, καλό είναι να πλένουμε πρώτα το ακτινίδιο. Με αυτόν τον τρόπο περιορίζουμε την πιθανότητα μεταφοράς ρύπων από την εξωτερική επιφάνεια στη σάρκα μέσω του μαχαιριού.
Χρειάζεται τελικά να σταματήσουμε να ξεφλουδίζουμε τα ακτινίδια;
Η απάντηση είναι πως όχι απαραίτητα. Η φλούδα είναι βρώσιμη και προσθέτει θρεπτικά συστατικά, όμως δεν υπάρχει λόγος να πιεστεί κάποιος να την καταναλώσει εάν δεν του αρέσει η υφή ή η γεύση της.
Όσοι θέλουν να αξιοποιήσουν περισσότερα από τα συστατικά του φρούτου μπορούν να δοκιμάσουν να το φάνε ολόκληρο, αφού πρώτα το πλύνουν σχολαστικά. Για τους υπόλοιπους, το ξεφλούδισμα παραμένει μια απολύτως αποδεκτή επιλογή.
