Τα νέα αμερικανικά θωρηκτά «χτύπησαν» αυτόν που τα προώθησε στον Ν.Τραμπ – Αποπομπή του Υπουργού Ναυτικού των ΗΠΑ

Λίγες μόλις ώρες μετά τις επαφές του με βουλευτές στο Κογκρέσο για τον προϋπολογισμό του Αμερικανικού Ναυτικού, ο Τζον Φέλαν ενημερώνεται τηλεφωνικά ότι απομακρύνεται από τη θέση του.

Η αποπομπή του Φέλαν ανακοινώνεται επισήμως από το Πεντάγωνο με άμεση ισχύ, με τον υφυπουργό Ναυτικού Χανγκ Κάο να αναλαμβάνει καθήκοντα υπηρεσιακού υπουργού.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη HG Policy (@hgpolicy)

Σύμφωνα με πηγές, που επικαλείται η WSJ, η βασική αιτία της απομάκρυνσης εντοπίζεται στη δυσαρέσκεια της ηγεσίας του Πενταγώνου για τον ρυθμό υλοποίησης των ναυπηγικών προτεραιοτήτων του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Χέγκσεθ και ο αναπληρωτής του, Στιβ Φάινμπεργκ, εκτιμούσαν ότι ο Φέλαν δεν κινούνταν αρκετά γρήγορα σε ένα κρίσιμο πρόγραμμα ενίσχυσης του στόλου.

Το Αμερικανικό Ναυτικό ανακοίνωσε ότι θα δαπανήσει 46 δισεκατομμύρια δολάρια, τα επόμενα πέντε χρόνια, για την σχεδίαση, ανάπτυξη και ναυπήγηση των θωρηκτών κλάσης «Trump» BBG(X) όπως αναφέρεται με το πρώτο πλοίο να ονομάζεται USS Defiant (BBG-1).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Αμερικανικού Ναυτικού, η ναυπήγηση του πρώτου πλοίου αναμένεται το 2028 κόστους 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ για το δεύτερο πλοίο ζητά 13 δισεκατομμύρια δολάρια (το δεύτερο πλοίο αναμένεται να ξεκινήσει τη ναυπήγηση του το 2030).

Τα νέα θωρηκτά θα έχουν μεγάλο εκτόπισμα, μεταξύ 30.000 και 40.000 τόνων, θα ενσωματώνουν 128 κελιά κάθετης εκτόξευσης Mk.41 VLS (Vertical Launch System), 12 υπερηχητικούς πυραύλους CPS (Conventional Prompt Strike), δύο όπλα λέιζερ ισχύος 300 ή 600 kW, ένα ηλεκτρομαγνητικό πυροβόλο των 32-megajoule, δύο πυροβόλα Mk.45 των 127 χιλιοστών, δύο συστήματα εγγύς άμυνας RAM (Rolling Airframe Missile) και τέσσερα πυροβόλα των 30 χιλιοστών σε τηλεχειριζόμενους σταθμούς.

Τα 128 κελιά δεν θα είναι τοποθετημένα όλα μαζί, αλλά σε τρείς ομάδες πυραύλων, μια πάνω από τον υπόστεγο των ελικοπτέρων, μια στο κέντρο και μια στην πλώρη.

Κατά τα λοιπά, το μήκος των πλοίων θα είναι περί τα 260 μέτρα, το πλάτος τους περί τα 33 μέτρα, θα έχουν εκτόπισμα περί τους 35.000 τόνους, ενώ η επιθυμητή μέγιστη ταχύτητα είναι οι 30 κόμβοι (55,5 χιλιόμετρα την ώρα).

Πίσω στην αποπομπή όμως οι πηγές αναφέρουν ότι το ρήγμα, είχε βαθύτερες ρίζες. Ο Φέλαν διατηρούσε απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με τον Τραμπ, ακόμη και με νυχτερινά μηνύματα για ζητήματα ναυπηγικής πολιτικής, κάτι που φαίνεται να ενόχλησε την ηγεσία του Πενταγώνου.

Η ένταση κορυφώθηκε όταν προώθησε απευθείας στον πρόεδρο σχέδιο για νέο σύγχρονο θωρηκτό, παρακάμπτοντας τον Χέγκσεθ.

Παράλληλα, το Πεντάγωνο είχε ήδη περιορίσει την επιρροή του, δημιουργώντας νέα δομή διαχείρισης εξοπλισμών υποβρυχίων που δεν υπαγόταν πλέον πλήρως στο Ναυτικό.

Η απομάκρυνση του Φέλαν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο ανακατατάξεων. Ο Χέγκσεθ έχει ήδη προχωρήσει στην αποπομπή δεκάδων ανώτατων αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός του Στρατού, Ράντι Τζορτζ, ενώ βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση με τον υπουργό Στρατού Νταν Ντρίσκολ.

Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη χρονική στιγμή: εν μέσω της μεγαλύτερης ετήσιας διάσκεψης του Ναυτικού και αμέσως μετά την παρουσίαση του αμερικανικού αμυντικού προϋπολογισμού, που προβλέπει δαπάνες 65,8 δισ. δολαρίων για ναυπηγικά προγράμματα.

Σκιά πολέμου και πίεση στα Στενά του Ορμούζ

Η αλλαγή ηγεσίας πραγματοποιείται ενώ οι ΗΠΑ συνεχίζουν τον ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν, παρά την εύθραυστη εκεχειρία. Οι εντάσεις παραμένουν υψηλές στα Στενά του Ορμούζ, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους παγκοσμίως.

Ο υπηρεσιακός υπουργός Χανγκ Κάο, βετεράνος του Ναυτικού με 25ετή θητεία, θεωρείται πρόσωπο με ισχυρή απήχηση στη βάση των Ρεπουμπλικανών. Η τοποθέτησή του εκλαμβάνεται από ορισμένους αναλυτές ως ένδειξη ότι ο Τραμπ επιδιώκει πιο «ευθυγραμμισμένη» ηγεσία στο Ναυτικό.

Όπως σημειώνουν παρατηρητές, η αποπομπή Φέλαν δεν σχετίζεται μόνο με επιχειρησιακές καθυστερήσεις, αλλά και με τη γενικότερη πολιτική ισορροπία στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης — σε μια περίοδο που ο πόλεμος με το Ιράν επανακαθορίζει προτεραιότητες, συμμαχίες και πρόσωπα.