Μετά από χρόνια σχεδιασμού και διαγωνιστικών διαδικασιών, έφτασε η ώρα της υπογραφής της σύμβασης για τον τριπλό κόμβο Σκαραμαγκά, ένα από τα σημαντικότερα έργα οδικής υποδομής στην Αττική. Όταν λέμε χρόνια, εννοούμε 20 έτη και βάλε. Πρόκειται για την περιβόητη περιφερειακή Αιγαλέου που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και προς το τέλος της έχει δύο σήραγγες οι οποίες είναι ημιτελής. Γιατί το λέμε αυτό: Δεν μας κάνει χάρη η κυβέρνηση, όφειλε να το ξεκινήσει... χθες. Γιατί το παρουσιάζεις σαν μεγάλο έργο πνοής. Η τελετή υπογραφής θα πραγματοποιηθεί σήμερα το μεσημέρι στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους στο Χαϊδάρι, παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του αρμόδιου Υπουργού Χρίστου Δήμα.Ανάδοχος του έργου είναι το σχήμα ΜΕΤΚΑ – ΔΟΜΙΚΗ ΚΡΗΤΗΣ, που επικράτησε στον διαγωνισμό του περασμένου Δεκεμβρίου. Το τελευταίο βήμα ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες, όταν ο Υπουργός Χρίστος Δήμας πέρασε από τη Βουλή τη σχετική σύμβαση, δίνοντας το πράσινο φως για την έναρξη υλοποίησης. Τι θα αλλάξει με τον νέο κόμβοΤο έργο θα βελτιώσει σημαντικά τις συνθήκες κυκλοφορίας στη Δυτική Αττική και θα ενισχύσει τη συνδεσιμότητα της περιοχής με τον Πειραιά και το μεγάλο κέντρο logistics στο Θριάσιο Πεδίο. Συγκεκριμένα: • Θα αναβαθμιστεί η Εθνική Οδός Αθηνών-Κορίνθου στους κόμβους Σχιστού – Σκαραμαγκά. • Θα δημιουργηθεί ενιαίος άξονας Λεωφόρου Σχιστού – Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Αιγάλεω. • Θα λειτουργήσει ως εναλλακτική διαδρομή προς τον Πειραιά, αποσυμφορώντας τον Κηφισό. Με αυτόν τον τρόπο, η Δυτική Αττική αποκτά καλύτερη πρόσβαση σε λιμάνι, logistics και εθνικό οδικό δίκτυο, ενισχύοντας την οικονομική δραστηριότητα και την καθημερινή κινητικότητα των πολιτών. Ο τριπλός κόμβος Σκαραμαγκά αποτελούσε χρόνια αίτημα της τοπικής κοινωνίας και των επιχειρήσεων της περιοχής. Η υλοποίησή του σηματοδοτεί την ωρίμανση ενός μεγάλου σχεδίου που ξεπερνά τις στενές συγκοινωνιακές ανάγκες και εντάσσεται σε ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάπτυξη της Δυτικής Αττικής. Με την υπογραφή της σύμβασης σήμερα, το έργο μπαίνει στην τελική ευθεία υλοποίησης, ανοίγοντας νέους ορίζοντες για τη Δυτική Αττική και τον Πειραιά.

Προσπάθησαν να μας πουλήσουν την ιδέα ότι η Γερμανία ήταν η ευρωπαϊκή ατμομηχανή επειδή είναι τόσο εργατικοί και παραγωγικοί. Η πραγματικότητα ήταν ότι είχαν φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο να παράγουν και προχώρησαν έτσι στην προληπτική εξάλειψη των βιομηχανιών των χωρών που εντάσσονταν στην ΕΕ, ώστε αυτές να μην μπορούν να τους ανταγωνιστούν. Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η Ελλάδα. Η Ελλάδα προς ένταξης στην ΕΟΚ-ΕΕ διέθετε μία ακμάζουσα βιομηχανία που είχε προοπτικές. Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ (σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση) το 1981 θεωρείται από πολλούς καταλύτης για την αποβιομηχάνιση της χώρας. Ο έντονος ευρωπαϊκός ανταγωνισμός βρήκε τις ελληνικές επιχειρήσεις ανοχύρωτες, καθώς προστατεύονταν με δασμούς για δεκαετίες. Πολλοί βιομήχανοι έκλεισαν τα εργοστάσια και έγιναν απλοί εισαγωγείς προϊόντων. Η μετάβαση σε ένα ανοιχτό εμπόριο είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα για την ελληνική παραγωγή: Άρση των δασμών:  Τα ευρωπαϊκά προϊόντα πλημμύρισαν την ελληνική αγορά χωρίς φόρους. Ήταν φθηνότερα και ποιοτικότερα από τα αντίστοιχα εγχώρια. Έλλειψη εκσυγχρονισμού: Η ελληνική βιομηχανία αποτελούνταν κυρίως από μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις. Δεν είχαν τις σύγχρονες μηχανές ή τα κεφάλαια των μεγάλων πολυεθνικών της κεντρικής Ευρώπης. Αδυναμία εξαγωγών: Τα ελληνικά προϊόντα ήταν δύσκολο να πουληθούν στο εξωτερικό. Είχαν υψηλό κόστος παραγωγής και έλλειψη εξειδικευμένου μάρκετινγκ.  Το Κόστος στην Κοινωνία Κλείσιμο εργοστασίων: Ιστορικοί κλάδοι, όπως η κλωστοϋφαντουργία και η μεταλλουργία, είδαν χιλιάδες θέσεις εργασίας να χάνονται μέσα σε λίγα χρόνια. Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου: Η χώρα στράφηκε στον τουρισμό, τις υπηρεσίες και το εμπόριο. Η βιομηχανία έχασε τη θέση της στην οικονομία. Πληρώσαμε πολύ ακριβά στην Ελλάδα το λεγόμενο γερμανικό οικονομικό «θαύμα».  

Σύμφωνα με στοιχεία του Lloyd’s List, το λιμάνι του Πειραιά έχει καταγράψει σημαντική πτώση στη διεθνή κατάταξη διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων (containers) τα τελευταία χρόνια. Σύγκριση βασικών μεγεθών 2019: Το λιμάνι κατελάμβανε την 26η θέση παγκοσμίως, με διακίνηση περίπου 5.648.000 TEU. 2024: Η θέση υποχώρησε στην 43η, με συνολική διακίνηση 4.792.199 TEU (μείωση περίπου 855.801 TEU ή -15,2% σε σχέση με το 2019). 2025: Σύμφωνα με τα στοιχεία η διακίνηση συνέχισε να μειώνεται, φτάνοντας περίπου στα 4.641.294 TEU (περαιτέρω πτώση κατά 150.905 TEU σε σχέση με το 2024). Οι αριθμοί προέρχονται από επίσημες πηγές όπως το Lloyd’s List για τα έτη 2019 και 2024, καθώς και από στοιχεία της PCT/COSCO και του ΟΛΠ για το 2025. Οι κύριοι παράγοντες της πτώσης Η μείωση της διακίνησης containers στον Πειραιά αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό σε γεωπολιτικούς και διεθνείς παράγοντες και όχι αποκλειστικά σε εσωτερικές διοικητικές αποφάσεις. Οι κύριες αιτίες που αναφέρονται σε αναλύσεις του κλάδου είναι: Η στοχοποίηση της COSCO από την ΕΕ και την Αμερικανίδα πρέσβη Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Οι δασμοί στις κινεζικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες έχουν δημιουργήσει πτώση στις αγορές προϊόντων από αυτές και άρα πτώση στην εμπορική κίνηση του λιμανιού. Η κρίση στον Κόλπο όπως και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα και οι επιθέσεις των Χούθι, που οδήγησαν πολλές ναυτιλιακές εταιρείες στην παράκαμψη της Διώρυγας του Σουέζ και στη χρήση της διαδρομής γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Η μείωση των μεταφορτώσεων (transshipment) στη Μεσόγειο, καθώς τα πλοία προτιμούν πλέον άλλα λιμάνια (όπως η Ταγγέρη ή λιμάνια της Ιβηρικής). Έντονος ανταγωνισμός από άλλα μεσογειακά και ευρωπαϊκά λιμάνια που επωφελήθηκαν από τις αλλαγές στις θαλάσσιες διαδρομές. Παράλληλα, μέσα στο λιμάνι καταγράφονται διαφοροποιήσεις: Ενώ το τερματικό της COSCO (PCT) σημείωσε πτώση, ο προβλήτας που διαχειρίζεται απευθείας ο ΟΛΠ εμφάνισε σε ορισμένες περιόδους αύξηση, κυρίως λόγω τοπικού φορτίου. Παρά την πτώση στα containers, το λιμάνι του Πειραιά καταγράφει θετικές επιδόσεις σε άλλους τομείς. Η κρουαζιέρα έχει φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα επιβατών, ενώ ο ΟΛΠ έχει ανακοινώσει σε ορισμένες περιόδους ρεκόρ εσόδων και EBITDA, χάρη κυρίως στην κρουαζιέρα και σε συγκεκριμένους προβλήτες. Η διοίκηση του λιμανιού και η COSCO συνεχίζουν τα επενδυτικά τους σχέδια, με στόχο την αύξηση της συνολικής δυναμικότητας (συζητούνται σενάρια αύξησης από τα 7+ εκατ. TEU σε υψηλότερα επίπεδα). Το λιμάνι του Πειραιά παραμένει στρατηγικός κόμβος για την Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά η πρόσφατη πορεία του δείχνει πόσο ευάλωτος είναι ο κλάδος σε διεθνείς κρίσεις και αλλαγές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.

Μία από τις σημαντικότερες παράπλευρες απώλειες της πρόσφατης φωτιάς στο Ωραιόκαστρο ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή της νέας, υπερσύγχρονης αυτοματοποιημένης αποθήκης της αλυσίδας σούπερ μάρκετ γειτονιάς OK Anytime Markets. Οι ιδιοκτήτες της αλυσίδας, Δέσποινα Ξυνού και Κώστας Κορκιδάκης, είχαν επενδύσει περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ στη συγκεκριμένη αποθήκη, η οποία αποτελούσε μία από τις πιο πρόσφατες και σημαντικές προσθήκες στη φαρέτρα της εταιρείας, με στόχο τον εκσυγχρονισμό της εφοδιαστικής αλυσίδας. Προς το παρόν, η τροφοδοσία των καταστημάτων της αλυσίδας γίνεται από τις κεντρικές αποθήκες που διαθέτει ο όμιλος στην Αθήνα. Παρότι η ζημιά είναι μεγάλη και ο χρόνος μέχρι την ολοκλήρωση της καταγραφής των ζημιών και την εκταμίευση των αποζημιώσεων είναι κρίσιμος, η επιχείρηση παραμένει «στις επάλξεις». Όπως αναφέρουν πηγές κοντά στην εταιρεία, η OK Anytime Markets συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία όλων των καταστημάτων της, χωρίς να επηρεάζεται η καθημερινή εξυπηρέτηση των πελατών της. Η διοίκηση δείχνει αποφασισμένη να ξεπεράσει το πλήγμα και να προχωρήσει άμεσα σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της ζημιάς. Η φωτιά στο Ωραιόκαστρο προκάλεσε σημαντικές απώλειες σε επιχειρήσεις και υποδομές της περιοχής, με την OK Anytime Markets να βρίσκεται ανάμεσα στα πλέον πληγέντα μέλη της τοπικής επιχειρηματικής κοινότητας.

Ο Βλάσσης Γεωργάτος, ιδιοκτήτης της δημοφιλούς αλυσίδας καφέ και γρήγορης εστίασης Γρηγόρης, έδωσε ένα ξεχωριστό μάθημα ανθρώπινης συμπεριφοράς και εταιρικής κουλτούρας. Ο επιχειρηματίας παρευρέθηκε προσωπικά στο αποχαιρετιστήριο πάρτι της πρώτης εργαζόμενης της αλυσίδας, η οποία αποχώρησε μετά από δεκαετίες υπηρεσίας για να βγει στη σύνταξη. Η συγκεκριμένη υπάλληλος ήταν η πρώτη που προσλήφθηκε στο αρχικό κατάστημα του Γρηγόρη στη Δάφνη, όταν ακόμα η επιχείρηση λειτουργούσε ως παραδοσιακό τυροπιτάδικο και ο καφές δεν είχε μπει ακόμα στο «κάδρο». Μαζί με την αλυσίδα μεγάλωσε και η ίδια, αλλά και ο Βλάσσης Γεωργάτος, ο οποίος τότε ήταν ακόμα μικρός. Παρότι ο Όμιλος Γεωργάτου έχει πλέον γιγαντωθεί ο κ. Γεωργάτος παρέμεινε προσιτός και δεν ξέχασε τις ρίζες του. Η παρουσία του στο αποχαιρετιστήριο της πρώτης του υπαλλήλου συγκίνησε όσους γνώριζαν την ιστορία και αναδεικνύει μια πιο ανθρώπινη πλευρά του επιχειρηματία. Σε μια εποχή που πολλές μεγάλες επιχειρήσεις δίνουν έμφαση μόνο σε αριθμούς και μεγέθη, η κίνηση του Βλάσση Γεωργάτου υπενθυμίζει ότι η επιτυχία μιας εταιρείας βασίζεται και σε ανθρώπινες σχέσεις που χτίζονται με τον χρόνο και δεν ξεχνιούνται όταν έρθει η ώρα του «ευχαριστώ». Μια σπάνια, αλλά ιδιαίτερα σημαντική χειρονομία που τιμά τόσο τον ίδιο όσο και την ιστορία του Γρηγόρη.

Ο γνωστός επιχειρηματίας Παναγιώτης Μονεμβασιώτης, μεγαλομέτοχος της αλυσίδας φούρνων Βενέτης και ιδιοκτήτης των Παγωτών Δωδώνη, επεκτείνει τις δραστηριότητές του και σε πιο πρωτογενή στάδια της παραγωγής, προκειμένου να θωρακίσει τον όμιλό του από τις πιέσεις στην αγορά γάλακτος. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος Βενέτη κινείται προληπτικά μπροστά στον κίνδυνο ελλείψεων πρώτης ύλης, υιοθετώντας ένα μοντέλο που θυμίζει συμβολαιακή κτηνοτροφία. Συγκεκριμένα, χρηματοδοτεί την αγορά γαλακτοπαραγωγών ζώων (αγελάδων) για συνεργαζόμενες φάρμες, με στόχο την αύξηση του ζωικού κεφαλαίου και κατ’ επέκταση της παραγωγής αγελαδινού γάλακτος που θα κατευθύνεται αποκλειστικά στις εταιρείες του ομίλου. Η αρχή του εγχειρήματος γίνεται από παραγωγούς στην περιοχή της Θήβας. Ο όμιλος αναλαμβάνει το κόστος αγοράς των ζώων, ενώ οι κτηνοτρόφοι ενισχύουν τα κοπάδια τους. Σε αντάλλαγμα, το γάλα που θα παράγεται θα τροφοδοτεί αποκλειστικά τις μονάδες του Ομίλου Βενέτη για την παραγωγή παγωτών, γαλακτοκομικών προϊόντων και άλλων ειδών που βασίζονται στο γάλα. Με αυτόν τον τρόπο, ο όμιλος επιδιώκει να εξασφαλίσει σταθερή και ελεγχόμενη τροφοδοσία πρώτης ύλης, σε μια περίοδο που η αγορά γάλακτος παρουσιάζει αυξημένες δυσκολίες λόγω κόστους παραγωγής, κλιματικών συνθηκών και διακυμάνσεων στις τιμές. Στρατηγική κάθετη ολοκλήρωση Η κίνηση του κ. Μονεμβασιώτη εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική κάθετης ολοκλήρωσης της παραγωγικής αλυσίδας. Από τα αρτοποιεία και την εστίαση, μέχρι τα παγωτά και τώρα την εξασφάλιση της πρώτης ύλης, ο Όμιλος Βενέτη επιχειρεί να ελέγξει μεγαλύτερο μέρος της αλυσίδας αξίας, μειώνοντας την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές και ενισχύοντας την ανθεκτικότητά του σε περιόδους πίεσης. Η πρωτοβουλία αναμένεται να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές, ανάλογα με την ανταπόκριση των κτηνοτρόφων, ενώ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου τροφίμων προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες της αγοράς.