Υβριστοφιλία: Γιατί κάποιες γυναίκες ερωτεύονται κατά συρροή δολοφόνους

Κάποιες γυναίκες ερωτεύονται κατά συρροή δολοφόνους επειδή πιστεύουν ότι μπορούν να δουν πίσω από τα εγκλήματα έναν διαφορετικό άνθρωπο, να τον αλλάξουν ή ακόμη και να τον «σώσουν».

Σε άλλες περιπτώσεις, η έλξη φαίνεται να συνδέεται με την ανάγκη για μια έντονη και ασυνήθιστη σχέση, την αναζήτηση προσοχής ή τη γοητεία που μπορεί να ασκεί ένα πρόσωπο το οποίο βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της δημοσιότητας.

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «υβριστοφιλία» και αφορά τη σεξουαλική ή συναισθηματική έλξη προς ανθρώπους που έχουν διαπράξει εγκλήματα.

Δεν πρόκειται για μία ενιαία ψυχολογική εξήγηση, καθώς οι περιπτώσεις διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους.

Η καθηγήτρια ιατροδικαστικής ψυχολογίας Κάθριν Ράμσλαντ έχει μελετήσει γυναίκες που δημιούργησαν σχέσεις με κατά συρροή δολοφόνους και έχει αναφερθεί σε διάφορους πιθανούς παράγοντες.

Μεταξύ αυτών είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η απουσία πατρικής φιγούρας, η πεποίθηση ότι μπορούν να αλλάξουν έναν εγκληματία και η ανάγκη να αισθανθούν ότι έχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή του.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γυναίκες φαίνεται να διαχωρίζουν τον άνθρωπο με τον οποίο επικοινωνούν από τις πράξεις για τις οποίες έχει καταδικαστεί.

Μπορεί να θεωρούν ότι γνωρίζουν μια πλευρά του χαρακτήρα του που οι υπόλοιποι δεν βλέπουν ή ότι πίσω από τον εγκληματία υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται κατανόηση και φροντίδα.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι εκείνες του Τεντ Μπάντι, του Τσαρλς Μάνσον και του Λάιλ Μενέντεζ.

Τεντ Μπάντι και Κάρολ Αν Μπουν

Ο Τεντ Μπάντι γνώρισε την Κάρολ Αν Μπουν το 1974, όταν εργάζονταν στην ίδια υπηρεσία στην Ολύμπια της Ουάσινγκτον. Η Μπουν τον περιέγραφε ως έναν συγκρατημένο και ντροπαλό άνδρα και ανέπτυξε αισθήματα για εκείνον.

Ακόμη και μετά τη σύλληψή του, συνέχισε να τον στηρίζει. Τον επισκεπτόταν στη φυλακή και αλληλογραφούσε μαζί του, ενώ αρχικά δεν πίστευε ότι ήταν ένοχος για τα εγκλήματα που του αποδίδονταν.

Η σχέση τους πήρε ακόμη πιο σοβαρή τροπή όταν ο Μπάντι βρισκόταν στη Φλόριντα για τις δίκες του. Το 1980, κατά τη διάρκεια της δίκης του για τη δολοφονία μιας 12χρονης, της έκανε πρόταση γάμου μέσα στη δικαστική αίθουσα.

Η Μπουν δέχθηκε και οι δύο παντρεύτηκαν, καθώς η νομοθεσία της Φλόριντα εκείνη την εποχή επέτρεπε να θεωρηθεί νόμιμη η διαδικασία όταν η πρόταση γινόταν ενώπιον δικαστή.

Το ζευγάρι απέκτησε μία κόρη το 1982. Η Μπουν υπέβαλε αίτηση διαζυγίου το 1986 και διέκοψε την επαφή με τον Μπάντι, ο οποίος εκτελέστηκε το 1989.

Τσαρλς Μάνσον και Άφτον Μπέρτον

Η Άφτον Μπέρτον, γνωστή ως «Star», άρχισε να ενδιαφέρεται για τον Τσαρλς Μάνσον όταν ήταν ακόμη έφηβη.

Είχε πειστεί ότι ο Μάνσον είχε καταδικαστεί άδικα και άρχισε να επικοινωνεί μαζί του. Σε ηλικία 19 ετών μετακόμισε από το Ιλινόις στην Καλιφόρνια προκειμένου να βρίσκεται κοντά στη φυλακή όπου κρατούνταν.

Στη συνέχεια δημιούργησε ιστοσελίδες υπεράσπισης του Μάνσον και υποστήριζε ότι η σχέση τους ήταν πραγματική. Το 2014, όταν η ίδια ήταν 26 ετών και ο Μάνσον 80, οι δύο τους έλαβαν άδεια γάμου.

Ο γάμος όμως δεν έγινε ποτέ. Η άδεια έληξε λίγους μήνες αργότερα, ενώ ο Μάνσον είχε χαρακτηρίσει το σχέδιο ως προσπάθεια δημοσιότητας.

Λάιλ Μενέντεζ και Ρεμπέκα Σνιντ

Ο Λάιλ Μενέντεζ αποτελεί άλλη μία περίπτωση καταδικασμένου εγκληματία που απέκτησε θαυμάστριες και στη συνέχεια δημιούργησε μακροχρόνια σχέση μέσα από τη φυλακή.

Ο Λάιλ και ο αδελφός του, Έρικ, καταδικάστηκαν για τη δολοφονία των γονιών τους το 1989 και καταδικάστηκαν σε ισόβια χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Λάιλ έλαβε πολλές επιστολές από γυναίκες που εξέφραζαν ενδιαφέρον για εκείνον. Το 1996 παντρεύτηκε την πρώην Playmate Άννα Έρικσον, όμως ο γάμος τους έληξε το 2001.

Δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη Ρεμπέκα Σνιντ, με την οποία είχε προηγουμένως αλληλογραφία για αρκετό διάστημα. Η Σνιντ γνώριζε το ιστορικό του και τα εγκλήματα για τα οποία είχε καταδικαστεί.

Ο γάμος πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2003, στον χώρο επισκεπτηρίων της φυλακής Mule Creek στην Καλιφόρνια. Η Σνιντ απέφυγε σε μεγάλο βαθμό τη δημοσιότητα και η σχέση τους συνεχίζεται για περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Οι περιπτώσεις αυτές δείχνουν γιατί η έλξη προς εγκληματίες δεν μπορεί να αποδοθεί σε έναν μόνο λόγο. Για ορισμένες γυναίκες μπορεί να υπάρχει η πεποίθηση ότι μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί τους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις παίζουν ρόλο η προσωπική σύνδεση, η ανάγκη για αποδοχή ή η ιδιαίτερη γοητεία που μπορεί να δημιουργεί η δημοσιότητα γύρω από έναν διαβόητο εγκληματία.