
Η κυβέρνηση ανησυχεί για το κόμμα Σαμαρά και στελέχη της το ομολογούν σχεδόν ανοιχτά. Δεν είναι μόνο τα δημοσκοπικά δεδομένα που δείχνουν πως ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να πιάσει καλό ποσοστό.
Προ ημερών, στην Αρχαία Ολυμπία, μπροστά στον Ναό της Ήρας, έγινε γιορτή αδελφοποίησης του δήμου με τη Gold Coast της Αυστραλίας, που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς του 2032.
Ο Σαμαράς δεν εμφανίστηκε απλώς. Έμεινε ώρες, μίλησε σχεδόν με όλους και ιδιαίτερα με παράγοντες της ομογένειας.
Το νέο κόμμα ποντάρει στους Έλληνες του εξωτερικού. Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μην φοβάται την Κεντροαριστερά στους απόδημους. Τον Σαμαρά τον φοβάται.
Μέχρι και με Πασόκους είχε κουβέντες ο πρώην πρωθυπουργός, κάτι που χτύπησε καμπανάκι στο Κίνημα.
Ο εκπρόσωπός του, Νίκος Τσούτσιας, επανέλαβε ότι ο Σαμαράς έκλεισε την πόρτα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και όχι στη ΝΔ.
Ο διαχωρισμός «άλλο η παράταξη, άλλο το κόμμα Μητσοτάκη» θα είναι σημαία ως τις εκλογές.
Δεν αντιμετωπίζεται εύκολα με ανακοινώσεις περί ενότητας.Η Ολυμπία δεν ήταν κοσμική παρένθεση.
Ήταν δοκιμή δικτύου: δήμοι, ομογένεια, σύμβολα εθνικής συνέχειας, επαφές έξω από το γαλάζιο στρατόπεδο.
Οι απόδημοι ψηφίζουν με επιστολική και συχνά με μνήμη προσώπων, όχι μηχανισμών. Εκεί ο Σαμαράς κουβαλάει δικό του κεφάλαιο.
Αν τραβήξει έστω μερικές μονάδες από τη δεξιά δεξαμενή και από γαλάζιους του εξωτερικού που δυσανασχετούν με το Μαξίμου, η ζημιά στην αυτοδυναμία γίνεται αριθμητική, όχι ρητορική.
Γι’ αυτό το επιτελείο μετρά τον Σαμαρά ως εχθρό και τον Τσίπρα ως αντίπαλο.
Ο δεύτερος συσπειρώνει. Ο πρώτος σπάει το στρατόπεδο από μέσα, λέγοντας ότι δεν εγκαταλείπει την παράταξη αλλά την ηγεσία της.
