Πότε θα γίνουν οι εκλογές; – Το Μαξίμου θέλει να το πάει «μέχρι τέλους»

Εκλογές τον Ιούνιο σκέφτονται στο Μαξίμου ως βασικό σενάριο, ώστε όλα να κριθούν σε μία κάλπη, παρά το γεγονός ότι στην ΕΕ δεν θα ήταν καθόλου ευχαριστημένοι με ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ο λόγος είναι απλός: Η Ελλάδα την 1η Ιουλίου αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ και υπάρχει ο άτυπος κανόνας, οι εκλογές της προεδρεύουσας χώρας να έχουν τελειώσει ένα τρίμηνο νωρίτερα.

Από ότι φαίνεται όμως, στην κυβέρνηση δεν ενδιαφέρονται για αυτό και θέλουν να το πάνε «μέχρι τέλους» και να πραγματοποιηθούν εκλογές μόνο μία φορά.

Ούτε δεύτερη Κυριακή ούτε δεύτερη ευκαιρία ούτε «διαμαρτυρία τώρα, κυβέρνηση μετά».

Πολλοί λένε πως σε αυτό έπαιξε ρόλο και η συγκυρία των εκλογών στο Ισραήλ στις 27 Οκτωβρίου. Αν κερδίσει ο Μ.Νετανιάχου, θα στηρίξει με πολλούς τρόπους τον Κ.Μητσοτάκη. Αν χάσει, ο πρωθυπουργός θα έχει ένα ακόμα σοβαρό πρόβλημα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το έχει στο μυαλό του καιρό. «Μία κι έξω» κι ό,τι πει ο λαός: αυτοδυναμία αν βγει, συνεργασίες αν όχι — με τους δυνητικούς συμμάχους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Στο Μέγαρο εννοούν κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Ο Παύλος Μαρινάκης επιμένει σε κάθε ευκαιρία: «το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη» αρνείται τη συνεργασία.Η έμφαση στο όνομα του προέδρου δεν είναι τυχαία.

Ξεχωρίζει το κόμμα από τον αρχηγό. Αφήνει ανοιχτό ότι άλλο πράγμα είναι το ΠΑΣΟΚ ως δεξαμενή και άλλο ο Ανδρουλάκης ως διαπραγματευτής.

Για το Μαξίμου είναι βολικό: Η άρνηση συνεργασίας φορτώνεται στον πρόεδρο, όχι στο σύνολο της παράταξης.

Για το ΠΑΣΟΚ είναι παγίδα: Αν πει «ναι» αργότερα, θα κατηγορηθεί ότι λύγισε. Αν μείνει στο «όχι», θα κατηγορηθεί ότι άφησε τη χώρα ακυβέρνητη.

Ιούνιος σημαίνει πλήρης κοινοβουλευτική θητεία στα όρια, χρόνο να απορροφηθεί το πακέτο της ΔΕΘ, χρόνο να μετρηθεί το κόμμα Σαμαρά και χρόνος να φανεί αν ο Τσίπρας όντως «κουνάει τη βελόνα» προς τα πάνω.