Ο φόρος μεταβίβασης στο 15% για αγοραστές εκτός ΕΕ πλήττει στρατηγικές επενδύσεις

Η αύξηση του φόρου μεταβίβασης από 3% στο 15% για αγοραστές ακινήτων εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεχίζει να σηκώνει κουρνιαχτό μετά τις κυβερνητικές εξαγγελίες.

Μεγάλοι επενδυτές, εγχώριοι και ξένοι, που έχουν δρομολογήσει στρατηγικές επενδύσεις και σύνθετες τουριστικές αναπτύξεις με οικιστικό σκέλος κινδυνεύουν περισσότερο.

Στα έργα αυτά οι πωλήσεις κατοικιών είναι βασικό μέρος του χρηματοδοτικού μοντέλου και μεγάλο μερίδιο των αγοραστών έρχεται από τρίτες χώρες.

«Τα έργα δεν βγαίνουν από τη λειτουργία των ξενοδοχείων. Βγαίνουν από την πώληση των κατοικιών, που χρηματοδοτεί την υποδομή, το γήπεδο, τη μαρίνα, το ξενοδοχείο», σημειώνουν παράγοντες της αγοράς.

Για επενδύσεις ήδη αδειοδοτημένες και χαρακτηρισμένες στρατηγικές, τα επιχειρηματικά σχέδια γράφτηκαν με άλλες φορολογικές παραδοχές και πολυετή ορίζοντα.

Ο φόρος βαραίνει τον αγοραστή. Ο αγοραστής παραθεριστικής κατοικίας, όμως, συγκρίνει συνολικό κόστος με Πορτογαλία, Κύπρο, Ισπανία ή Ντουμπάι.

«Ο φόρος γράφεται στο όνομα του αγοραστή. Ο αγοραστής όμως παραθεριστικής κατοικίας έχει επιλογές: Πορτογαλία, Κύπρος, Ισπανία, Ντουμπάι. Συγκρίνει συνολικό κόστος. Δώδεκα μονάδες παραπάνω και είτε φεύγει, είτε ο πωλητής κατεβάζει την τιμή για να τον κρατήσει. Άρα, το πληρώνει ο επενδυτής».

Το μέτρο συγκρούεται με το επίσημο αφήγημα: Τουρισμός ως ατμομηχανή, θετικό επενδυτικό μομέντουμ, στήριξη στρατηγικών επενδύσεων που πέρασαν από Διυπουργική και ΦΕΚ.

Αν οι εξαγγελίες γίνουν νόμος στη μέση της κατασκευής, το κράτος αλλάζει μονομερώς τους όρους σε έργα που ήδη έχουν ρίσκο, κεφάλαιο και χρονοδιαγράμματα.

Η κατοικία εκτός ΕΕ γίνεται ακριβότερη στο χαρτί. Στην πράξη, ή φεύγει ο αγοραστής ή κόβεται η απόδοση του project.

Και στις δύο περιπτώσεις το μήνυμα προς όσους χτίζουν μαρίνα και ξενοδοχείο με πωλήσεις κατοικιών είναι το ίδιο: Ο κανόνας άλλαξε αφού είχαν ήδη μπει μέσα.