
Έντονες συζητήσεις και κύμα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκαλούν δηλώσεις του Καναδού γιατρού Κρις Σουμέικερ (Chris Shoemaker), ο οποίος υποστηρίζει ότι τα εμβόλια COVID-19 προκαλούν μόνιμες γενετικές αλλοιώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.
Ο Σουμέικερ, γνωστός από προηγούμενες παρεμβάσεις του κατά των εμβολιαστικών προγραμμάτων, διατυπώνει τον ισχυρισμό ότι τα σκευάσματα περιέχουν μεγάλες ποσότητες δεσοξυριβονουκλεϊκού οξέος (DNA) ικανού να διεισδύσει στον πυρήνα των κυττάρων και να τροποποιήσει τον χρωμοσωμικό καρυότυπο.
Στην επίμαχη τοποθέτησή του, ο γιατρός επικαλείται τα εξής σημεία:
Περιεκτικότητα σε DNA: Υποστηρίζει ότι το ένα τρίτο του βάρους κάθε δόσης αποτελείται από DNA που εισέρχεται στον κυτταρικό πυρήνα.
Αλλοίωση ιστών: Ισχυρίζεται ότι έχει εντοπιστεί μόνιμη αλλαγή του καρυότυπου σε ηπατικά κύτταρα, σπερματοζωάρια, ωάρια, σπλήνα και μυελό των οστών.
Καταγγελία για πρόθεση: Διατείνεται ότι η υποτιθέμενη αυτή αλλοίωση του ανθρώπινου γενετικού υλικού έγινε εσκεμμένα από τους κατασκευαστές.
🚨ESPELUZNANTES DECLARACIONES DEL Dr. Chris Shoemaker:
“El cariotipo cromosómico de la personas “vacunadas” contra COVID ha sido modificado genética y permanentemente.
Un tercio del peso de cada inyección que recibiste era ácido desoxirribonucleico, que tiene la capacidad de… pic.twitter.com/zasSfzLTvw
— dejanira (@dejanirasilveir) September 14, 2026
Τι απαντά η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα
Οι συγκεκριμένες αναφορές έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα δεδομένα της μοριακής βιολογίας και τις επίσημες τοποθετήσεις διεθνών οργανισμών υγείας (FDA, EMA, ΠΟΥ):
Συμφωνά με αυτές τα εμβόλια mRNA δεν περιέχουν DNA ως κύριο δραστικό συστατικό, ούτε έχουν τη βιολογική δυνατότητα να εισέλθουν στον πυρήνα του κυττάρου όπου φυλάσσεται το ανθρώπινο γονιδίωμα. Το mRNA παραμένει στο κυτταρόπλασμα, δίνει την εντολή για την παραγωγή της πρωτεΐνης-ακίδας και αποδομείται ταχύτατα από τους φυσικούς μηχανισμούς του οργανισμού.
Ο ανθρώπινος χρωμοσωμικός καρυότυπος δεν μπορεί να αλλοιωθεί από εμβόλια mRNA, καθώς λείπουν τα απαραίτητα ένζυμα (όπως η αντίστροφη μεταγραφάση και η ιντεγκράση) που θα επέτρεπαν την ενσωμάτωση ξένου γενετικού υλικού στο ανθρώπινο DNA.
Οι ρυθμιστικές αρχές έχουν επανειλημμένα διευκρινίσει ότι τα απειροελάχιστα ίχνη υπολειμματικού DNA που ενδέχεται να παραμένουν από τη διαδικασία παραγωγής βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλά, αυστηρά ελεγχόμενα επίπεδα (νανογραμμάρια) και είναι κατακερματισμένα, καθιστώντας αδύνατη οποιαδήποτε γενετική τροποποίηση ή βιολογική λειτουργία.