Γιατί το σχοινάκι σε «διαλύει» μέσα σε λίγα λεπτά ακόμη κι αν είσαι γυμνασμένος;

Τρέχεις, πηγαίνεις γυμναστήριο και μπορείς να ολοκληρώσεις μια μεγάλη προπόνηση χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Παίρνεις όμως ένα σχοινάκι και, μέσα σε λίγα λεπτά, νιώθεις σαν να έχεις γυμναστεί για πολύ περισσότερη ώρα.

Δεν είναι ιδέα σου. Το σχοινάκι μπορεί να γίνει μια ιδιαίτερα απαιτητική μορφή αερόβιας άσκησης, ειδικά όταν εκτελείται γρήγορα και χωρίς μεγάλα διαλείμματα.

Η καρδιά ανεβάζει γρήγορα ρυθμούς

Στο σχοινάκι πραγματοποιούνται συνεχόμενα μικρά άλματα με ελάχιστο χρόνο ξεκούρασης ανάμεσα στις κινήσεις.

Όσο αυξάνεται ο ρυθμός, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη των μυών για οξυγόνο. Η καρδιά αρχίζει να χτυπά γρηγορότερα και η αναπνοή επιταχύνεται.

Γι’ αυτό ακόμη και ένα σύντομο σετ μπορεί να μοιάζει πολύ πιο απαιτητικό από όσο περιμέναμε.

Δεν δουλεύουν μόνο τα πόδια

Οι γάμπες και οι μηροί αναλαμβάνουν μεγάλο μέρος της προσπάθειας, αλλά δεν είναι οι μόνοι μύες που συμμετέχουν.

Ο κορμός σταθεροποιεί το σώμα, οι ώμοι και οι πήχεις συμμετέχουν στην περιστροφή του σχοινιού και οι μύες γύρω από τους αστραγάλους εργάζονται συνεχώς για την προσγείωση και την επόμενη απογείωση.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια κίνηση που απαιτεί συνεργασία πολλών μυϊκών ομάδων.

Εκατοντάδες μικρά άλματα

Ένας γρήγορος ρυθμός μπορεί να σημαίνει πάνω από εκατό άλματα μέσα σε ένα λεπτό.

Κάθε άλμα είναι μικρό, αλλά η συνεχής επανάληψή του δημιουργεί γρήγορα κόπωση, ιδιαίτερα στις γάμπες.

Και επειδή δεν υπάρχει ουσιαστική παύση μεταξύ των επαναλήψεων, οι μύες έχουν ελάχιστο χρόνο να ανακάμψουν.

Χρειάζεται και συντονισμός

Το σχοινάκι δεν απαιτεί μόνο φυσική κατάσταση.

Ο εγκέφαλος πρέπει να συγχρονίζει χέρια και πόδια, να υπολογίζει τον χρόνο περιστροφής του σχοινιού και να διατηρεί σταθερό ρυθμό.

Όταν αρχίζει η κόπωση, ο συντονισμός δυσκολεύει. Το σχοινί πιάνεται στα πόδια, ο ρυθμός χαλάει και η άσκηση φαίνεται ακόμη πιο δύσκολη.

Γιατί κουράζεται και κάποιος που γυμνάζεται;

Επειδή η φυσική κατάσταση είναι συγκεκριμένη ως προς την άσκηση.

Κάποιος μπορεί να είναι πολύ δυνατός στα βάρη ή να έχει καλή αντοχή στο τρέξιμο, αλλά να μην είναι προσαρμοσμένος στα γρήγορα επαναλαμβανόμενα άλματα.

Με τη συστηματική εξάσκηση, το σώμα προσαρμόζεται και το ίδιο χρονικό διάστημα στο σχοινάκι αρχίζει σταδιακά να φαίνεται ευκολότερο.

Για έναν αρχάριο, πάντως, είναι προτιμότερα τα σύντομα διαστήματα άσκησης με ενδιάμεση ξεκούραση και η σταδιακή αύξηση του χρόνου.

Το σχοινάκι μπορεί να μοιάζει με παιδικό παιχνίδι, αλλά όταν χρησιμοποιηθεί ως προπόνηση αποδεικνύεται πολύ γρήγορα ότι μόνο… παιχνίδι δεν είναι.