Ισραήλ και ΗΠΑ «δείχνει» η Ισπανία ότι βρίσκονται πίσω από το Μαρόκο για την επιδρομή των παράνομων μεταναστών

Η γεωπολιτική πραγματικότητα της δυτικής Μεσογείου βρίσκεται σε μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της νεότερης ιστορίας της.

Η υπόθεση ότι η Ισπανία βρίσκεται στο στόχαστρο συντονισμένων πιέσεων δεν είναι αποκομμένη από την πραγματικότητα, αλλά αποτελεί το αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας στρατηγικών ανακατατάξεων. Στο επίκεντρο του πλέγματος βρίσκονται οι νέες ενεργειακές συμφωνίες της Μαδρίτης με την Αλγερία, αλλά και η ρήξη στις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον.

Όπως αναφέρουν αναλύσεις και δημοσιεύματα στην ίδια την Ισπανία, υπήρξε παρασκηνιακή συνεννόηση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Μαρόκου, προκειμένου το Ραμπάτ να χρησιμοποιήσει το «όπλο» των μεταναστευτικών ροών, ανοίγοντας ελεγχόμενα τα σύνορά του.

Στόχος αυτής της συντονισμένης κίνησης ήταν να προκληθεί τεχνητή κρίση και να αποσταθεροποιηθεί η κυβέρνηση της Μαδρίτης, ασκώντας της άμεση εκβιαστική πίεση για τις αυτόνομες επιλογές της στην εξωτερική πολιτική και την ενέργεια οι οποίες έρχονται σε σύγκρουση τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με το Μαρόκο.

Η άρνηση για τις βάσεις και το μέτωπο του Ιράν

Η ένταση μεταξύ Ισπανίας και ΗΠΑ χτύπησε «κόκκινο» μετά τη σθεναρή άρνηση της ισπανικής κυβέρνησης να παραχωρήσει τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων στο έδαφός της (όπως η Ρότα και το Μορόν) για τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Η αυτόνομη αυτή στάση της Μαδρίτης προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια της Ουάσινγκτον, η οποία επιζητά πλέον τρόπους άσκησης πίεσης στην ισπανική ηγεσία.

Ο άξονας Ραμπάτ – Ουάσινγκτον – Τελ Αβίβ

Παράλληλα, η ενίσχυση των σχέσεων Ισπανίας-Αλγερίας προκαλεί άμεση αμηχανία στο Βασίλειο του Μαρόκου. Μετά τις «Συμφωνίες του Αβραάμ» και την αναγνώριση της μαροκινής κυριαρχίας στη Δυτική Σαχάρα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, δημιουργήθηκε ένας ισχυρός τριμερής άξονας

Απο την άλλη πλευρά η συμφωνία για τον υποθαλάσσιο αγωγό Medgaz που συνδέει απευθείας την Αλγερία (Beni Saf) (η οποία διατηρτεί στενούς δεσμούς με την Ρωσία) με τη νότια Ισπανία (Almería) καθίσταται η κύρια αρτηρία από την οποία η Ισπανία εισάγει αλγερινό φυσικό αέριο.

Η ισπανική εταιρεία ενέργειας (Naturgy) έχει πολυετή συμβόλαια με την κρατική εταιρεία της Αλγερίας (Sonatrach) για την αδιάλειπτη ροή αερίου και τον καθορισμό των τιμών.

Παλιότερα, το αλγερινό αέριο πήγαινε στην Ισπανία μέσω ενός αγωγού που περνούσε μέσα από το Μαρόκο. Η Αλγερία έκλεισε αυτόν τον αγωγό το 2021 λόγω της εχθρότητάς της με το Μαρόκο, αφήνοντας μόνο τον υποθαλάσσιο Medgaz.

Όταν η Ισπανία (υπό τον Πέδρο Σάντσεθ) άλλαξε ξαφνικά στάση και υποστήριξε το σχέδιο του Μαρόκου για τη Δυτική Σαχάρα, η Αλγερία εξοργίστηκε. Πάγωσε τη συνθήκη φιλίας με την Ισπανία, απείλησε να αυξήσει τις τιμές του αερίου και περιόρισε τις εμπορικές σχέσεις.

Σταδιακά, και ιδιαίτερα μετά τις πιέσεις για ενεργειακή απεξάρτηση από τη Ρωσία, η Ισπανία ξανακάθισε στο τραπέζι με την Αλγερία. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε νέες προσαρμοσμένες τιμές και ανανεώσεις των ροών αερίου, επαναβεβαιώνοντας την Αλγερία ως βασικό ενεργειακό πυλώνα της Ισπανίας.

Για το Μαρόκο, η ενεργειακή αναβάθμιση της Αλγερίας αποτελεί απειλή, ενώ για τους συμμάχους του, η Ισπανία φαντάζει πλέον ως ένας «απείθαρχος» παίκτης. Η άσκηση πίεσης προς τη Μαδρίτη -είτε μέσω μεταναστευτικών ροών είτε διπλωματικών ελιγμών- καθίσταται εργαλείο στρατηγικής.

WATCH: Video appears to show Morocco’s Royal Gendarmerie standing by as trucks carrying young men unload near the Spanish border during yesterday’s Ceuta migration surge.pic.twitter.com/NfvKzyp5QG

— Clash Report (@clashreport) July 31, 2026

Esta es la visión de EEUU, según me dicen.

España se verá obligada a entregar Ceuta a Marruecos. Los ciudadanos españoles que aún residan en Ceuta no se quedarán y probablemente ya están huyendo.

Esa es la razón por la que esto está sucediendo para los EEUU. Ceuta y Melilla han… pic.twitter.com/AKBPkgbRiW

— Jose Vizner (@Josevizner) July 31, 2026

Está todo sincronizado: Rey de Marruecos, Israel, USA y ultraderecha global. Buscan desestabilizar España tras los nuevos acuerdos energéticos con Argelia.

Están siempre los mismos en las acciones desestabilizadoras. Abascal y VOX en España son un torpedo al servicio de… https://t.co/FbSQSPVnng

— Alejandro Pérez Polo (@alejperez_) July 30, 2026

Η Θέουτα (Ceuta) είναι μια αυτόνομη ισπανική πόλη-θύλακας, η οποία βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Αφρικής, ακριβώς απέναντι από το Γιβραλτάρ.

Αν και συνορεύει χερσαία αποκλειστικά με το Μαρόκο, αποτελεί έδαφος της Ισπανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τον 17ο αιώνα (αρχικά πέρασε υπό ισπανικό έλεγχο το 1668 μετά την πορτογαλική κυριαρχία).

Γιατί έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία:

Ο έλεγχος των Στενών: Βρίσκεται σε κομβικό σημείο στον Στενό του Γιβραλτάρ, ελέγχοντας άμεσα την ανατολική είσοδο και έξοδο της Μεσογείου προς τον Ατλαντικό Ωκεανό. Μαζί με τη Μελίγια (Melilla), αποτελεί το μοναδικό χερσαίο σύνορο της Ε.Ε. στην Αφρική.

Το σημείο τριβής με το Μαρόκο: Το Ραμπάτ διεκδικεί ανοιχτά τη Θέουτα (και τη Μελίγια), θεωρώντας τες «κατεχόμενα αφρικανικά εδάφη».

Το «όπλο» του μεταναστευτικού: Ακριβώς επειδή είναι ευρωπαϊκό έδαφος στην Αφρική, περιβάλλεται από διπλούς, ενισχυμένους φράχτες ασφαλείας. Το Μαρόκο χρησιμοποιεί συχνά τη χαλάρωση των ελέγχων στα σύνορα της Θέουτα ως μέσο πίεσης και εκβιασμού απέναντι στη Μαδρίτη, επιτρέποντας σε χιλιάδες μετανάστες να περάσουν τα σύνορα μέσα σε λίγες ώρες όταν θέλει να στείλει πολιτικό μήνυμα στην Ισπανία.

Το εσωτερικό μέτωπο και ο ρόλος του VOX

Στο εσωτερικό πεδίο της Ισπανίας, η κριτική επικεντρώνεται στον ρόλο της λαϊκής δεξιάς. Η ρητορική του Santiago Abascal και του κόμματος VOX κατηγορείται από τους επικριτές τους ότι λειτουργεί ως «Δούρειος Ίππος» ξένων συμφερόντων. Παρά την πατριωτική τους κορώνα, οι στενοί δεσμοί τους με διεθνή υπερσυντηρητικά δίκτυα και η συνεχής αμφισβήτηση της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης θεωρείται από αναλυτές ότι αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας.