Η τοποθέτηση αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην αυλή τζαμιού στην Δράμα προκαλεί υστερία σε τουρκικά μέσα

Η τοποθέτηση αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην αυλή του τεμένους Σαντιρβάν στη Δράμα, στο πλαίσιο έκθεσης του Μουσείου Μπενάκη, προκάλεσε αντιδράσεις στον τουρκικό Τύπο, με δημοσίευμα που στον τίτλο αναγγράφει «ελληνική ντροπή» να υποστηρίζει ότι πρόκειται για ακόμη ένα επεισόδιο «αφομοίωσης» και «διαγραφής της οθωμανικής μνήμης» στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, το δημοσίευμα του yeniakit.com.tr, που υπογράφει ο δημοσιογράφος Ταχσίν Χαν, αναφέρεται στο τέμενος Σαντιρβάν της Δράμας ως ένα από τα σημαντικότερα οθωμανικά μνημεία της περιοχής και υποστηρίζει ότι η τοποθέτηση ενός μεγάλου αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον αύλειο χώρο του συνιστά παρέμβαση που απομακρύνει το μνημείο από την ιστορική και θρησκευτική του ταυτότητα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εγκατάσταση του αγάλματος πραγματοποιήθηκε με αφορμή έκθεση του Μουσείου Μπενάκη και παρουσιάζεται ως πολιτιστική δράση. Ωστόσο, ο συντάκτης υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη κίνηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική που, κατά την άποψή του, αποσκοπεί στην αλλοίωση της οθωμανικής και τουρκικής πολιτιστικής παρουσίας στην Ελλάδα.

Yunanistan’ın Drama kent merkezinde bulunan ve günümüzde prestijli bir kültür merkezi olarak hizmet veren tarihi Osmanlı yadigarı Şadırvan Camii’nin avlusuna Büyük İskender heykeli dikildi.

Atina Benaki Müzesi’nin düzenleyeceği özel bir sergi kapsamında, ünlü heykeltıraş Yannis… pic.twitter.com/cD9eO9tKWO

— Time Balkan (@TimeBalkan_) June 10, 2026

Έχασε τον ρόλο και την ταυτότητά του

Το κείμενο ανατρέχει στην ιστορία του τεμένους, το οποίο χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1806 από τον Μεχμέτ Αλή Αγά, πατέρα του Μαχμούτ Πασά της Δράμας. Όπως αναφέρεται, το τέμενος αποτέλεσε επί αιώνες κέντρο της μουσουλμανικής κοινότητας της πόλης έως την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923.

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το μνημείο έχασε σταδιακά τον αρχικό του ρόλο και την ταυτότητά του. Παράλληλα, αναφέρεται σε γεγονότα του 1963, κατά τη διάρκεια της κρίσης γύρω από το Κυπριακό, υποστηρίζοντας ότι το τέμενος υπέστη σοβαρές φθορές από ακραίες ομάδες και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην περίοδο μετά το 1981, όταν το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως τυπογραφείο εφημερίδας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η εγκατάσταση βαρέων μηχανημάτων προκάλεσε σημαντικές φθορές στη δομή και την αρχιτεκτονική του μνημείου.

Απομακρύνεται από το ιστορικό του πλαίσιο

Το τουρκικό μέσο σημειώνει ότι το τέμενος αποκαταστάθηκε αργότερα και λειτουργεί πλέον ως πολιτιστικός χώρος με την ονομασία «Sentirvan». Ωστόσο, υποστηρίζει ότι η σημερινή χρήση του και η φιλοξενία εκθέσεων όπως αυτή με το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου απομακρύνουν το μνημείο από το ιστορικό του πλαίσιο.

Στο δημοσίευμα διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι η τοποθέτηση του αγάλματος αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής «εξελληνισμού» των οθωμανικών μνημείων και χαρακτηρίζεται ως συμβολική προσπάθεια διαγραφής των τουρκικών και ισλαμικών στοιχείων από τον δημόσιο χώρο.

Ο συντάκτης καταλήγει υποστηρίζοντας ότι οι ιστορικοί και θρησκευτικοί χώροι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς και όχι ως χώροι πολιτικών ή ιδεολογικών συμβολισμών, εκφράζοντας την άποψη ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί συνέχεια μιας μακράς διαδικασίας πολιτιστικής αφομοίωσης.