Predator, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη, κ.λ.π. – Τα σκάνδαλα που δεν «κλείνουν» και «καταδιώκουν» συνεχώς την κυβέρνηση

Predator, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη είναι τα τρία μεγάλα σκάνδαλα (αν και όχι τα μόνα) που παραμένουν ανοιχτά και συνεχίζουν να ρίχνουν την σκιά τους στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, ακόμη και τώρα που προσπαθεί να στρέψει την προσοχή όλων στην ΔΕΘ, την Συνταγματική Αναθεώρηση και τις υποσχέσεις για το 2027.

Αντί να κλείνουν, οι υποθέσεις αυτές επανέρχονται με νέες αποκαλύψεις, εισαγγελικές προτάσεις και ευρωπαϊκές παρεμβάσεις, δημιουργώντας ένα κλίμα διαρκούς πίεσης στο Μαξίμου.

Predator: Το αφήγημα που καταρρέει

Η υπόθεση των υποκλοπών με το κακόβουλο λογισμικό Predator δεν ανήκει στο παρελθόν. Νέα δικαστικά έγγραφα στο Ισραήλ, στα οποία ο ιδρυτής της Intellexa Ταλ Ντίλιαν φέρεται να παραδέχεται ότι πούλησε το σύστημα σε ελληνικές κρατικές αρχές, έχουν αναζωπυρώσει τις έρευνες.

Θύματα έχουν καταθέσει αγωγές εκατομμυρίων ευρώ, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην έκθεσή της για το κράτος δικαίου, χαρακτηρίζει την υπόθεση σοβαρό πλήγμα για τους θεσμούς.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι επρόκειτο για υπόθεση ιδιωτών και ότι δεν αγόρασε ποτέ το Predator.

Οι μαρτυρίες και οι δικαστικές εξελίξεις, ωστόσο, πλήττουν αυτό το αφήγημα.

Η δικογραφία παραμένει ανοιχτή, οι εφέσεις εκκρεμούν και το ερώτημα για τον ρόλο προσώπων κοντά στο Μαξίμου φέρνει πολιτική αναταραχή.

Κάθε νέα αποκάλυψη επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της παρακολούθησης πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων και ιδιωτών σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και πρώην υπουργοί στο εδώλιο

Η υπόθεση των αγροτικών επιδοτήσεων έχει πάρει πλέον καθαρά ποινική διάσταση. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία άσκησε διώξεις σε 22 πρόσωπα, ανάμεσά τους τέσσερις πρώην υπουργούς και εν ενεργεία βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Οι κατηγορίες αφορούν ηθική αυτουργία σε απιστία και παράνομη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Την ίδια στιγμή, ορισμένες υποθέσεις αρχειοθετήθηκαν λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων, γεγονός που η κυβέρνηση αξιοποιεί για να μιλήσει για «στοχοποίηση».

Το πρόβλημα, όμως, δεν εξαφανίζεται. Η ίδια η ύπαρξη οργανωμένου κυκλώματος που επί χρόνια απομυζούσε ευρωπαϊκά κονδύλια μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ εκθέτει ένα σύστημα πελατειακών σχέσεων και ελλιπούς ελέγχου.

Η κυβέρνηση υπόσχεται μεταρρυθμίσεις και αυστηρότερη εποπτεία. Οι πολίτες, ωστόσο, βλέπουν βουλευτές και πρώην στελέχη να αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες, ενώ τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων και ανάμεσά τους και των Ελλήνων έχουν ήδη χαθεί.

Τέμπη: Το «μπάζωμα» οδηγεί σε Ειδικό Δικαστήριο

Η τραγωδία των Τεμπών παραμένει η πιο βαριά σκιά. Η εισαγγελική πρόταση (από Άρειο Πάγο) για παραπομπή του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου και του πρώην περιφερειάρχη Κώστα Αγοραστού σε Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σε σχέση με την αλλοίωση του χώρου («μπάζωμα») επαναφέρει το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης στο επίκεντρο.

Το Δικαστικό Συμβούλιο αναμένεται να αποφασίσει το φθινόπωρο.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τις εξελίξεις ως αποδεικτικό στοιχείο ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί.

Για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, όμως, η εικόνα είναι διαφορετική: Χρόνια μετά την τραγωδία με τους 57 νεκρούς, η συζήτηση εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από την αλλοίωση αποδεικτικών στοιχείων και την καθυστέρηση απόδοσης ευθυνών.

Το πολιτικό κόστος δεν έχει εξαλειφθεί, απλώς μετατίθεται χρονικά.

Στα παραπάνω προστίθενται και άλλες υποθέσεις που δεν έχουν κλείσει: Τα υπερτιμολογημένα «σπιτάκια ανακύκλωσης» που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, οι εκκρεμότητες γύρω από το πόθεν έσχες, οι απευθείας αναθέσεις.

Μαζί, σχηματίζουν μια εικόνα διαρκούς πίεσης και φθοράς. Η κυβέρνηση επιμένει ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 και επιχειρεί να μετατοπίσει την ατζέντα σε θετικά μέτρα και μεταρρυθμίσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι τα ανοιχτά σκάνδαλα λειτουργούν ως διαρκής υπενθύμιση.

Δεν αφήνουν περιθώριο για καθαρή πολιτική επανεκκίνηση. Κάθε νέα εισαγγελική πρόταση, κάθε ευρωπαϊκή παρέμβαση και κάθε δικαστική εξέλιξη επαναφέρει το ίδιο ερώτημα:

Πόσο ανεξέλεγκτη υπήρξε η άσκηση εξουσίας και πόσο προστατεύθηκαν όσοι βρίσκονταν κοντά στο κέντρο των αποφάσεων.

Όσο οι υποθέσεις αυτές παραμένουν ανοιχτές, η κυβέρνηση θα συνεχίζει να πορεύεται με το βάρος τους. Και στην πολιτική, τα βάρη που δεν κλείνουν τελικά μετατρέπονται σε πολιτικό «λογαριασμό» που πάντα τον πληρώνουν οι κυβερνώντες.