Το αναμενόμενο ρεύμα ηλιακού ανέμου έφτασε στην περιοχή της Γης, προκαλώντας αυξημένη γεωμαγνητική δραστηριότητα και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση έντονου σέλαος τις επόμενες ώρες.

Η προέλευση του φαινομένου βρίσκεται σε μια μεγάλη στεμματική οπή (coronal hole) στην ατμόσφαιρα του Ήλιου. Από τέτοιες περιοχές μπορούν να διαφεύγουν ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων, τα οποία ταξιδεύουν στο Διάστημα με πολύ μεγάλες ταχύτητες.

Καθώς το ηλιακό πλάσμα φτάνει στη Γη, αλληλεπιδρά με το μαγνητικό της πεδίο και μπορεί να προκαλέσει γεωμαγνητικές διαταραχές. Σε περίπτωση εντονότερης δραστηριότητας, το αποτέλεσμα γίνεται ορατό στον νυχτερινό ουρανό με τη μορφή του σέλαος.

Γιατί η ισημερία ευνοεί το φαινόμενο

Η άφιξη του ηλιακού ανέμου συμπίπτει με την περίοδο της φθινοπωρινής ισημερίας, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία για τη γεωμαγνητική δραστηριότητα.

Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι γύρω από τις ισημερίες αυξάνονται οι πιθανότητες εκδήλωσης γεωμαγνητικών καταιγίδων. Ένας από τους μηχανισμούς που συνδέονται με αυτή την εποχική ενίσχυση είναι το φαινόμενο Russell-McPherron.

Η συγκεκριμένη γεωμετρία μεταξύ του μαγνητικού πεδίου της Γης και του ηλιακού ανέμου μπορεί να διευκολύνει τη μεταφορά ενέργειας από τον ηλιακό άνεμο στη μαγνητόσφαιρα.

Όταν τα φορτισμένα σωματίδια κατευθύνονται προς την ανώτερη ατμόσφαιρα, αλληλεπιδρούν με άτομα και μόρια, κυρίως οξυγόνου και αζώτου. Από αυτή την αλληλεπίδραση παράγεται το χαρακτηριστικό φως του πολικού σέλαος.

Το χρώμα που παρατηρείται εξαρτάται από το είδος του αερίου και το ύψος στο οποίο πραγματοποιείται η αλληλεπίδραση, με το πράσινο να αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές αποχρώσεις.

Πού μπορεί να γίνει ορατό το σέλας

Οι περιοχές που βρίσκονται κοντά στους μαγνητικούς πόλους έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να παρατηρήσουν το φαινόμενο.

Εφόσον, όμως, η γεωμαγνητική δραστηριότητα ενισχυθεί αρκετά, η ζώνη στην οποία είναι ορατό το σέλας μπορεί να επεκταθεί σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη.

Αυτό σημαίνει ότι οι επόμενες ώρες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους παρατηρητές του ουρανού στη βόρεια Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, ενώ η ακριβής έκταση του φαινομένου θα εξαρτηθεί από την ένταση και τα χαρακτηριστικά του ηλιακού ανέμου.

Η 24η Σεπτεμβρίου, λίγες ημέρες μετά την ισημερία, βρίσκεται έτσι σε μια περίοδο κατά την οποία οι συνθήκες μπορούν να ευνοήσουν την εκδήλωση γεωμαγνητικών φαινομένων.