Το θωρηκτό που ο Χίτλερ έκρυψε στα Φιόρδ και οι Βρετανοί κυνήγησαν για χρόνια

Το πρωί της 12ης Νοεμβρίου 1944, οι άνδρες του Τίρπιτς είδαν βρετανικά βομβαρδιστικά να πλησιάζουν το αγκυροβόλιό τους κοντά στο Τρόμσο, στη βόρεια Νορβηγία.

Σήμανε συναγερμός και τα αντιαεροπορικά πυροβόλα άνοιξαν πυρ, αλλά κανένα γερμανικό μαχητικό δεν εμφανίστηκε πάνω από το πλοίο.

Αυτή τη φορά, τα πληρώματα των Λάνκαστερ έβλεπαν καθαρά τον στόχο. Μέσα σε περίπου ενενήντα δευτερόλεπτα έριξαν είκοσι οκτώ βόμβες, καθεμία βάρους άνω των πέντε τόνων.

Η απειλή πίσω από τα Φιόρδ

Το Τίρπιτς ήταν το αδελφό πλοίο του Μπίσμαρκ και το μεγαλύτερο θωρηκτό που ναυπήγησε η Γερμανία. Από τις αρχές του 1942, η παρουσία του στην κατεχόμενη Νορβηγία απειλούσε τις συμμαχικές νηοπομπές που μετέφεραν εφόδια στη Σοβιετική Ένωση μέσω της Αρκτικής.

Αν έβγαινε στην ανοιχτή θάλασσα και έβρισκε μπροστά του τα εμπορικά πλοία, μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες απώλειες. Το Βρετανικό Ναυαρχείο έπρεπε λοιπόν να κρατά βαριά πολεμικά πλοία διαθέσιμα για την προστασία της διαδρομής, ακόμη και όταν το Τίρπιτς παρέμενε στο αγκυροβόλιό του.

Τον Ιούλιο του 1942, η νηοπομπή PQ-17 έδειξε πόσο καταστροφικός μπορούσε να αποδειχθεί ο φόβος μιας τέτοιας συνάντησης.

Το Βρετανικό Ναυαρχείο, εκτιμώντας ότι επίκειτο επίθεση από γερμανικά πλοία επιφανείας, διέταξε τα καταδρομικά που κάλυπταν τη νηοπομπή να απομακρυνθούν και τα εμπορικά να διασκορπιστούν.

Το Τίρπιτς δεν συνάντησε ποτέ τη νηοπομπή. Βυθίστηκαν όμως περισσότερα από είκοσι εμπορικά πλοία, καθώς τα γερμανικά υποβρύχια και αεροσκάφη τα εντόπιζαν ένα ένα.

Από τα μικροσκοπικά υποβρύχια στις βόμβες Tallboy

Τον Σεπτέμβριο του 1943, βρετανικά υποβρύχια τσέπης διείσδυσαν στο φιόρδ όπου βρισκόταν το Τίρπιτς και άφησαν εκρηκτικά κοντά στο κύτος του. Οι εκρήξεις το έθεσαν εκτός δράσης για μήνες.

Τον Απρίλιο του 1944, αεροσκάφη που απογειώθηκαν από βρετανικά αεροπλανοφόρα το χτύπησαν ξανά, προκαλώντας σοβαρές ζημιές πάνω από το θωρακισμένο κατάστρωμα. Οι Γερμανοί άρχισαν και πάλι τις επισκευές.

Η καμπή ήρθε τον Σεπτέμβριο του 1944, όταν τα Λάνκαστερ επιτέθηκαν με τις βαριές βόμβες Tallboy και προκάλεσαν σοβαρά ρήγματα στην πλώρη.

Η γερμανική διοίκηση αποφάσισε να μεταφέρει το Τίρπιτς κοντά στο νησί Χόκεγια, έξω από το Τρόμσο, για να χρησιμοποιήσει τα πυροβόλα του στην παράκτια άμυνα.

Η νέα θέση, όμως, βρισκόταν εντός της ακτίνας δράσης των τροποποιημένων Λάνκαστερ που απογειώνονταν από τη Σκωτία.

Στις 29 Οκτωβρίου τα σύννεφα έκρυψαν το πλοίο την κρίσιμη στιγμή. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι Βρετανοί επέστρεψαν.

Τα τελευταία λεπτά του Τίρπιτς

Στις 12 Νοεμβρίου, τουλάχιστον δύο Tallboy χτύπησαν το θωρηκτό.

Άλλες εξερράγησαν στο νερό, πολύ κοντά στο κύτος, επιτείνοντας τις ζημιές. Καθώς το νερό κατέκλυζε τα διαμερίσματα, το πλοίο πήρε όλο και μεγαλύτερη κλίση προς τα αριστερά.

Μια ισχυρή έκρηξη σε έναν από τους κύριους πύργους πυροβόλων επιδείνωσε την κατάσταση και, μέσα σε λίγα λεπτά, το Τίρπιτς ανατράπηκε. Περίπου χίλιοι άνδρες του πληρώματος έχασαν τη ζωή τους.

Η τελευταία επίθεση κρίθηκε μέσα σε λίγα λεπτά, ύστερα από σχεδόν τρία χρόνια καταδίωξης.

Για τους Συμμάχους, η απώλεια του Τίρπιτς έκλεισε ένα μέτωπο που τους είχε κοστίσει πλοία, αεροσκάφη και ανθρώπους.

Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της ιστορίας του, ωστόσο, είχε έρθει δύο χρόνια νωρίτερα.

Τον Ιούλιο του 1942, η πιθανότητα και μόνο να φανεί το θωρηκτό στον ορίζοντα είχε αλλάξει την τύχη μιας ολόκληρης νηοπομπής.