Γιατί οι Γάλλοι είναι ο πιο «παραπονιάρικος» λαός στον κόσμο

Η δημοσιογράφος του BBC, Έμιλι Μόνακο, ζει εδώ και δέκα χρόνια στη Γαλλία, αλλά παρέμενε άλυτο μυστήριο για εκείνην γιατί οι Γάλλοι είναι ο πιο γκρινιάρικος λαός στον κόσμο.

Όταν πήρε το θάρρος να ρωτήσει έναν Γάλλο φίλο της, για αυτό το χαρακτηριστικό τους, εκείνος αρκέστηκε να της απαντήσει πως δεν είναι γκρινιάρηδες, αλλά «παραπονιάρηδες». Υπάρχει, μάλιστα, μία συγκεκριμένη λέξη που χρησιμοποιούν: «râler», που σημαίνει ότι διαμαρτύρεσαι μόνο για να περάσει η ώρα και να κοινωνικοποιηθείς.

«Με το râler ίσως να μιλάς και να παραπονιέσαι για κάτι που πρέπει να κάνεις, αλλά τελικά να το κάνεις, ενώ η λέξη porter plainte υπονοεί ότι δεν θα κάνεις κάτι και κάποιος θα ακούσει το γιατί», εξηγεί η δρ. Τζέμα Κινγκ, ανώτερη λέκτορας της γαλλικής γλώσσας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας.

Στη Γαλλία, ένα παράπονο είναι ένας κατάλληλος και συχνός τρόπος για να ξεκινήσει κανείς μια συνομιλία. Κάποιος θα μπορούσε να αρχίσει να μιλάει για ένα εστιατόριο εστιάζοντας στην κακή εξυπηρέτηση κατά τη διάρκεια ενός κατά τα άλλα υπέροχου γεύματος ή να τονίσει το γεγονός ότι για τα παράθυρα με ανατολικό προσανατολισμό σε ένα διαμέρισμα σημαίνει ότι πρέπει να αγοραστούν, οπωσδήποτε, κουρτίνες.

Ενώ σε άλλες χώρες το να λες κάτι κακό οδηγεί στο κλείσιμο της συνομιλίας, στη Γαλλία είναι η αφορμή για να ξεκινήσεις μια συζήτηση. Οι συνομιλίες μεταξύ των κατοίκων της χώρας, μάλιστα, θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με «μονομαχίες», σύμφωνα με την Καναδή δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζούλι Μπάρλοου. Όπως εξήγησε: «Δεν είναι παράπονα με τον τρόπο που γνωρίζουμε. Είναι εκτόνωση».

Μια μελέτη του 2013 στη Βιολογική Ψυχιατρική διαπίστωσε ότι οι προσπάθειες ρύθμισης των αρνητικών συναισθημάτων θα μπορούσαν να συνδεθούν με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, ενώ μελέτη του 2011 από το πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν διαπίστωσε ότι η εμφύσηση των αρνητικών συναισθημάτων μπορεί να κάνει τους ανθρώπους πιο επιθετικούς. Ωστόσο, οι Γάλλοι μπορούν να αποφεύγουν αυτήν την ατυχή παρενέργεια εν μέρει, επειδή σπάνια διαμαρτύρονται για τη ζωή τους, αλλά εστιάζουν σε εξωτερικά ζητήματα.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση σχετικά με την πρακτική, το 48% των Γάλλων που ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι αυτό για το οποίο διαμαρτυρήθηκαν περισσότερο ήταν η κυβέρνηση. Από την άλλη, τα προσωπικά ζητήματα είναι πολύ χαμηλά στη λίστα. «Νομίζω ότι οι Γάλλοι είναι αισιόδοξοι και θετικοί για τον εαυτό τους και τη ζωή τους, αλλά τείνουν να είναι πολύ σκληροί για τη χώρα τους», συμπλήρωσε η Τζούλι Μπάρλοου.

Η Βελγίδα ερευνήτρια Μαργκό Μπαστάν, από την πλευρά της, επεσήμανε ότι το γεγονός ότι οι Γάλλοι επικεντρώνονται σε θέματα που δεν είναι «προσωπικά, που δεν σχετίζονται με τον εαυτό τους» μπορεί πράγματι να είναι πιο υγιεινό. Ωστόσο, μπορεί να γίνει «επιζήμιο» όταν συμβαίνει σε υπερβολικό βαθμό.

Γενικά, πάντως, οι Γάλλοι στο σύνολό τους δεν τείνουν να είναι καταστροφικοί. Εξάλλου: «Δεν νομίζω ότι διαμαρτύρονται επειδή θέλουν απαραίτητα να αλλάξουν τίποτα. Νομίζω ότι είναι ένα πολιτιστικό, συνομιλητικό τικ».

Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα συνομιλητικά τικ -όπως το να ρωτάς πώς είναι κάποιος χωρίς να νοιάζεσαι για να μάθεις την απάντηση- η γκρίνια στη Γαλλία είναι πάνω από’όλα ένα μέσο διαμόρφωσης διαπροσωπικής σύνδεσης.