Σκουπίζουμε το πάτωμα, καθαρίζουμε τραπέζια, ράφια και πάγκους και πιστεύουμε ότι το σπίτι είναι καθαρό. Υπάρχουν όμως σημεία που μπορεί να παραμένουν ανέγγιχτα για μήνες ή ακόμη και χρόνια.
Ένα από τα χειρότερα είναι η πάνω επιφάνεια των ψηλών ντουλαπιών και των μεγάλων επίπλων.
Επειδή βρίσκεται εκτός του οπτικού μας πεδίου, δεν παρατηρούμε τη σκόνη που συγκεντρώνεται εκεί. Αν όμως ανεβούμε σε μια σκάλα και περάσουμε ένα πανί πάνω από το ντουλάπι της κουζίνας ή μια ψηλή βιβλιοθήκη, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εντυπωσιακό.
Η σκόνη δεν αποτελείται μόνο από χώμα που έρχεται από έξω. Περιέχει ίνες από υφάσματα, τρίχες, γύρη, σωματίδια του δέρματος και διάφορα μικροσκοπικά υλικά που κυκλοφορούν στον αέρα.
Στην κουζίνα το πρόβλημα μπορεί να γίνει ακόμη χειρότερο. Μικροσκοπικά σταγονίδια λίπους από το μαγείρεμα ανεβαίνουν στον αέρα και μπορούν να δημιουργήσουν μια κολλώδη επιφάνεια πάνω στα ψηλά ντουλάπια. Η σκόνη κολλά πάνω της και σχηματίζει ένα παχύ στρώμα που δύσκολα απομακρύνεται.
Άλλα σημεία που συχνά ξεχνάμε είναι η κορυφή του ψυγείου, τα πάνω μέρη των πορτών, τα φωτιστικά και οι ανεμιστήρες οροφής.
Ο ανεμιστήρας μάλιστα μπορεί να μετατρέψει τη σκόνη σε ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα. Όταν ενεργοποιηθεί μετά από μήνες, μέρος της μπορεί να διασκορπιστεί ξανά μέσα στο δωμάτιο.
Οι άνθρωποι με αλλεργίες στη σκόνη ή στα ακάρεα μπορεί να επηρεάζονται περισσότερο από τη συσσώρευση σωματιδίων, ιδιαίτερα σε υπνοδωμάτια.
Το παράξενο είναι ότι το πιο σκονισμένο σημείο ενός σπιτιού μπορεί να βρίσκεται μόλις λίγα εκατοστά μακριά μας.
Απλώς επειδή είναι πάνω από το ύψος των ματιών, συμπεριφερόμαστε σαν να μην υπάρχει.
